Kaal haar

Verzorging

Kaal haar

Door -

Deel dit artikel

Wat doe je tegen vroeg invallende kaalheid? Niets! Of toch? Willem legt je haarfijn uit wat er in en op zijn hoofd gebeurde nadat de eerste tekenen van kaalheid zichtbaar werden.

In 1990, op mijn 35ste verjaardag, zei een tante tegen me, ‘Je begint aardig op je vader te lijken’. Waarbij ze veelbetekenend naar mijn kruin knikte.

Ik besloot om niet kaal te worden

Ik dankte haar vriendelijk voor haar bemoedigende woorden en dacht terug aan wat ik zelf al een paar maanden eerder had gezien in de achteruitkijkspiegel van de kapper. Ik vond het niet leuk wat ik zag. De kapper had met meesterlijke hand mijn kruin in een strakke coupe gesneden, maar daar had ik geen oog voor. Ik zag dat de ‘binnenband erdoor kwam’.

In mijn familie heersten de kale mannen. Mijn opa was bijna zo kaal als een biljartbal; mijn vader verdeelde met de moed der wanhoop zijn haar zodanig dat het nog wat leek; en zijn jongere broer had de strijd al opgegeven. Een weinig bemoedigend vooruitzicht, zal je zeggen. Maar gelukkig was mijn moeder gezegend met een volle bos donkere krullen. Dus besloot ik op mijn 35ste om haargewijs wat meer op mijn moeder te gaan lijken. Mijn toenmalige collega bij Playboy, Guus Luijters, zei dat ‘ie net als Gerard Reve ooit had besloten om niet kaal te worden. En ik besloot hetzelfde te doen.

Ik kreeg van de Redken-kapper een totaal andere haarcoupe. Die in het grootste geheim werd aangevuld met een toentertijd revolutionaire ‘haargroeikuur’.

In 1999 schreef ik voor Playboy een verhaal over mijn persoonlijke millenniumwens: ik wilde een andere Willem Schouten worden. Qua liefdesleven was dat inmiddels méér dan gelukt, sinds de eerste kus met Grote Liefde op 4 mei 1995. Maar het was ook hoog tijd voor een andere, stijlvollere look. Op advies van Mick, die toen verantwoordelijk was voor de modereportages in Playboy, liet ik me in Italië door Pal Zileri een kostuum aanmeten; meneer Van Bommel zorgde voor prachtige op maat gemaakte stappers; Seiko zorgde voor een perfect bijpassend polshorloge; en ik kreeg van de Redken-kapper een totaal andere haarcoupe. Die in het grootste geheim werd aangevuld met een toentertijd revolutionaire ‘haargroeikuur’. Ik wilde niet dat iemand het wist, want ik was toen nog stoer en riep altijd dat ik – als ik kaal zou worden – het als een man zou dragen! Wat natuurlijk gejokt was. Ik vond – net als iedere man - het idee van nakende kaalheid diep in mijn hart een vreselijk vooruitzicht. Na een maand heb ik Mick toch in vertrouwen genomen. Hij wierp een keurende blik op het bedreigde gebied en sprak de gedenkwaardige woorden: ‘Dat achterhoofd van jou lijkt wel een kraamkamer.’

Er groeit nog steeds bijna overal haar, maar het is ontegenzeggelijk dunner geworden.

We zijn inmiddels 20 jaar verder en de haarzaken op mijn hoofd zou ik willen omschrijven als ‘kaal haar’. Er groeit nog steeds bijna overal haar, maar het is ontegenzeggelijk dunner geworden, verder teruggetrokken aan de voorzijde, en op de kruin komt de binnenband er een tikje prominenter door dan in 1990. Het grote verschil is dat ik er nu écht niet meer onder gebukt ga. Het is wat het is. En toch... toen ik een onlangs het aanbod kreeg om een ‘hair growth serum’ van het merk Grow Gorgeous uit te proberen, heb ik geen ‘Nee’ gezegd. Maar in plaats van het stiekem te doen, deel ik het met jullie op Mannenzaken. Grote Liefde sprenkelt sinds vorige week donderdag dagelijks voor het slapengaan (het mag ook ’s ochtends) 20 druppels op de bovenkant van mijn hoofd. Haar eerste bevinding was: ‘Wat ruikt dat lekker!’ Waarna ze me met zeer vaardige vingers een hemelse hoofdhuidmassage geeft tot het serum is ingetrokken. (Alleen daarom al kan ik het iedere man aanbevelen. Want er gaat weinig boven een fijne hoofdhuidmassage.)

Grow Gorgeous klinkt als een wens, als in 'slaap lekker'. Dus dit is wat ik nu iedere avond tegen mijn haartjes zeg: Groei maar lekker...

- Wordt vervolgd -

Deel dit artikel