Camping Life 2020

Reizen

Camping Life 2020

Door -

Deel dit artikel

Tussen alle theorieën, complotten en schijnveiligheden door hier een verhaaltje over onze vakantie. Vanwege omstandigheden voor het eerst in eigen land.

Wat wel fijn is, is dat ik het dialect van de plaatselijke bevolking hier slechter versta dan Swahili, waardoor ik toch het buitenlandgevoel heb.

Voor zover ik het nog mijn land mag noemen tenminste, maar dat is weer een hele andere discussie. Kroatië was in feite de bedoeling, maar gelukkig hadden we na veel wikken en wegen besloten om naar het immer pittoreske Mierlo te gaan. Want op de dag dat we hier aankwamen, ging Kroatië op oranje, dus dat was flink mazzel hebben. Een onbezorgde vakantie kon beginnen!

Kamperen doe ik al sinds ik nog geen stap kon zetten op deze planeet. Ik was nog maar net geboren en mijn vader kreeg een stage plek in Pula in toenmalig Joegoslavië. En zo stonden we daar 6 maanden op de camping, ik dus net 5 maanden oud. Het gezegde 'met de paplepel in gegoten' is hier wel op zijn plaats, hoewel ik meer donuts at dan pap, maar om daar nou een heel gezegde voor aan te passen, gaat me wat te ver.

Doorweekte dekbed

Sindsdien heb ik eigenlijk altijd wel willen kamperen. En gelukkig heb ik steeds mensen om me heen gehad die dit ook wilden. Het altijd buiten zijn, het genieten van alle weersoorten, als je er eenmaal aan begint, dan wil je niet meer zonder. Tenminste: als je van kamperen houdt. Dit is vergelijkbaar met de vrouw in mijn leven. Toen ik eenmaal aan haar begon, wilde ik ook niet meer zonder. Kamperen is gewoon super tof. Al moet je soms wel aan je stokken hangen om te zorgen dat je doorweekte dekbed en matras niet door de wind worden mee genomen. Maar later  lach je er om, en 2 uur verder is sowieso alles weer droog.  

Maar dit jaar kampeerden we dus in Nederland, ook best te doen! Hoewel ik wel de speurtocht in de buitenlandse supermarkt mis. Ik ben namelijk altijd op zoek naar iets wat je thuis niet hebt, maar wat wel heel lekker is. Maar Jesper gaf me het advies om zonder bril naar de supermarkt te gaan zodat die ervaring gewaarborgd zou blijven. Want zonder bril is alles nieuw voor me wat in de schappen staat! Die Jesper. Wat een slimmerik toch! Wat wel fijn is, is dat ik het dialect van de plaatselijke bevolking hier slechter versta dan Swahili, waardoor ik toch het buitenlandgevoel heb.

Elk jaar eindexamen

De tijden zijn wel heel erg veranderd. Vroeger als ik uit de oude bruine Opel Ascona van mijn ouders rolde, begon mijn vader aan de 'de Waard tent' (echte kampeerders weten precies wat ik bedoel). En ik ging op zoek naar de schommel, draaimolen, en weer wat later (zo'n jaartje of 12) een wip.

Hoe anders is dat nu….. En ja, ik doe er zelf net zo hard aan mee, 'Pa weet jij de wifi?'. En ons gezin is daar niet alleen in, weet ik inmiddels. Ik kan wel zeggen dat alle mensen op de camping veel, HEEL VEEL op telefoons, tablets en laptops zitten. Dit stuk schrijft zich natuurlijk niet vanzelf. Dat doe ik via mijn laptop op de camping. Wel mooi dat juist Jesper nu zit te lezen in een boek, maar goed, het  eindexamen jaar komt er aan en zijn boekenlijst wil hij toch wel gelezen hebben. Had hij maar elk jaar eindexamen! 

Nieuwe wereld

Maar het valt me echt op, die online verslaving, en eigenlijk irriteert het me ook wel. In de avond als je over de camping loopt en je passeert een willekeurige vouwwagen of caravan, dan zitten er om een tafel heen vier mensen op een scherm te turen. Meestal zelfs met oordopjes in. En ja, ik ben dan echt blij dat Annika ons altijd weet te overtuigen om een spelletje te doen, gewoon met zijn tweeën, drieën of vieren. Beetje elkaar pesten om een slechte worp, of de shuttle op het dak van de buurman meppen voor de 5de keer. Dat is toch ook wat een camping zo leuk maakt, het soort onbezonnen plezier maken, dat thuis bij de meeste families veel te weinig gebeurt. 

Voor hen die nog op vakantie gaan, zeg ik dan ook: geniet van je familie en kijk eens op van je scherm. Dan gaat er een nieuwe wereld voor je open. 

Deel dit artikel