'Ben ik verpreutst?'

Reizen

'Ben ik verpreutst?'

Door -

Deel dit artikel

Als je het Nederland van de jaren negentig gewend bent en je verkast eerst naar Amerika en dan naar Thailand, dan doet dat iets met je blik op naakt. Of niet? Lees het persoonlijke verhaal van onze ervaringsdeskundige in Bangkok.

'Mocht je hier nu een vurig betoog voor een nieuwe seksuele revolutie verwachten, dan moet ik je teleurstellen.' 

Nederland schijnt te verpreutsen lees ik her en der. In het land waar ooit veel kon en weinig moest, is bloot in het openbaar uit den boze tegenwoordig. Veel Nederlandse mannen schijnen nu na het sporten in hun onderbroek te douchen, wellicht in navolging van de Mohammedaanse medelanders. Sauna’s zetten steeds meer badkledingdagen op de kalender en topless zonnen is voltooid verleden tijd. Mocht je hier nu een vurig betoog voor een nieuwe seksuele revolutie verwachten, dan moet ik je teleurstellen. Want laten we maar gewoon zeggen waar het op staat; voor het merendeel der natie geldt uiteindelijk toch gewoon dat ze hun kleding beter aan kunnen houden.

Meisjes in monokini

Ik werd zelf nog niet zo lang geleden geconfronteerd met een vermeend persoonlijk verpreutsingsproces dat zich de afgelopen decennia ongemerkt voltrokken heeft. De laatste keer dat ik me op de stranden van Europa bevond moet pak ‘m beet de vroege jaren 90 geweest zijn, waar meisjes in monokini rondliepen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. En dat was het toen eigenlijk ook. 

Na jaren in de VS en Thailand gewoond te hebben, bevond ik mij een paar jaar geleden weer eens in Spanje waar – tot mijn grote schrik en plaatsvervangende schaamte – een mevrouw op leeftijd met grote, blote hangborsten schaamteloos liep te paraderen op het strand. De wereld stond even stil. Ik was tijdelijk in shock door deze voor mij absoluut surrealistische situatie. Ik wilde de ogen van mijn Thaise lief onmiddellijk bedekken. Zelf wist ik niet waar ik moest kijken, of beter gezegd ik wist waar ik niet moest kijken.

Aanverwante edele delen

Voor emigranten is het dikwijls zo dat, in hun beleving althans, een land zich niet meer verder ontwikkelt op het moment dat ze het verlaten. Ter illustratie wil ik dus maar even aangeven dat ik Nederland verliet niet zo lang nadat een Veronica TV programma genaamd ‘Seks voor de Buch’ furore maakte. Voor dit op prime-time uitgezonden programma werden zwakzinnigen gefilmd, die amateur pornografie bedreven. Ik zal niet beweren dat ik dit destijds een volkomen normaal programma vond, maar het was toch meer humor dan dat het echt schokkend was. Je had wat om over te praten op kantoor de volgende dag. Wellicht had mijn langdurig verblijf buiten Nederland mij oneindig ver opgestuwd op de schaal der preutsheid?

De VS is natuurlijk aartsconservatief als het om plassers en aanverwante edele delen gaat. Ziedaar ‘nipplegate’ en andere ‘wardrobe malfunctions’ die, typisch Amerikaans, tot complete hysterie en zelfs rechtszaken geleid hebben. Iedereen die commercieel met Facebook bezig is, heeft al wel eens te maken gehad met de niet aflatende politiek correcte censuur van mijnheer Zuckerberg en consorten. Op de Amerikaanse stranden is geen vrouwentepel te ontdekken en de heren liepen daar al in ‘oversized swim shorts’ rond toen men zich in Europa nog massaal in niets verhullende foute strakke Speedo’s hees. In een Amerikaans tijdschrift over fietsen las ik een keer dat je als fietser toch wel op moest passen met wildplassen als de nood hoog was; je zou er voor gearresteerd kunnen worden en er zelfs een strafblad voor potlood venten aan over kunnen houden, met alle ellende van dien. Tom Dumoulin heeft er dus niks te zoeken, zeg maar.

Beruchte Thaise nachtleven

Afgezien van wat uitspattingen in het beruchte Thaise nachtleven is ook Thailand natuurlijk een uiterst conservatief land waar men het wel op prijs stelt als je jezelf een beetje bedekt. Ik ga hier bijna alleen maar naar stranden waar de Thai heengaan, en als ze al zwemmen, dan gaat dat volledig gekleed. Op Thaise immigratiekantoren hangen kledingvoorschriften waarbij wij Westerlingen er op gewezen worden toch vooral niet in flip-flops te verschijnen om je visa te verlengen en een shirt met mouwtjes zou ook fijn zijn. In tempels kunnen toeristen lange broeken en omslagdoeken huren, zodat ze toch een beetje bedekt zijn voor Buddha. Monniken zelf mogen overigens wel met half ontbloot bovenlijf de tempel in, daar heeft Buddha dan weer geen moeite mee.

70 blote borsten

Wellicht was ik dus onherstelbaar verpreutst na bijna 2 decennia van al dan niet door religie geïnspireerde Westerse én Oosterse openbare kuishuid. Na met een koude cerveza van de schrik bekomen te zijn, ging ik eens bij mezelf te rade waarom ik me zo ongemakkelijk voelde. Ik kwam in ieder geval tot de conclusie dat het eigenlijk helemaal niet om het bloot zelf ging. Ik woon immers in Bangkok en - ik stel mijn vrienden niet graag teleur - beland na een paar biertjes nog wel eens in bars waar het de normaalste zaak van de wereld is dat de dames weinig of niets om het lijf hebben. Op het gevaar af nu wat blasé over te komen kan ik je verzekeren dat ook dat went en een podium met pakweg 35 topless dames – dat zijn toch al snel zo’n 70 blote borsten – doet me tegenwoordig niet zoveel. En omdat er in zo’n tent veel meer dames rondlopen dan dat er spiegels op het damestoilet hangen, komt het regelmatig voor dat de dames (jawel, échte dames) van de nacht gewoon het herentoilet binnenlopen terwijl je je bij het urinoir van het zojuist overmatig geconsumeerde bier staat te ontdoen. Ik heb er geen enkel probleem mee. Maak gewoon een praatje met zo’n half blote dame terwijl ik nog met m’n leuter in m’n hand sta. Net zo makkelijk, de schaamte voorbij.

Met mijn persoonlijke verpreutsing valt het dus denk ik wel mee. De hamvraag waarom ik zo overdonderd was door de mevrouw met de hangborsten op het strand. moet ik uiteindelijk gewoon toeschrijven aan de voor mij uiterst ongewone situatie. Ik had al zo’n 25 jaar geen half blote ‘gewone’ mevrouw en plein publiek op een vol strand zien rondwandelen. Blijkbaar is dus ook preutsheid niet altijd wat het lijkt.

Deel dit artikel