Mannenzaken houdt van krachtige vrouwen

Liefde

Mannenzaken houdt van krachtige vrouwen

Door -

Deel dit artikel

Naar aanleiding van een onschuldige vraag over Moederdag ontstond er tussen de mannen van Mannenzaken een pittig en tamelijk openhartig gesprek over krachtige vrouwen. Waarbij de handen diep in eigen boezem werden gestoken.

‘Weet je waar ik achter ben gekomen? Dat vrouwen van 50plus zo ongelofelijk leuk, interessant en sexy zijn!’

Willem: Mocht het je zijn ontgaan, zondag aanstaande is het moederdag. Geef jij je geliefde iets?

Mick: Nee, want ze is mijn moeder niet. Ze is alles voor me, behalve dat. Er zijn momenten dat ze het heft in handen neemt en dat zou je misschien als moederlijk kunnen zien. Maar daar ben ik alleen maar blij om. Ik weet niet hoe jij dat ervaart, maar ik heb nóg meer respect voor vrouwen gekregen, de afgelopen paar jaar. Ze zijn beduidend mondiger geworden, maar niet in de zin van: ik heb gelijk en zo is het. Noem het een natuurlijk overwicht. Niet de baas willen spelen, maar gewoon de baas zijn. Daar valt dan weinig tegen in te brengen, toch?

‘Mannen die vrouwen niet met respect kunnen behandelen, zijn in wezen diepongelukkig. Ik zie dat als een handicap.’

W: Ik zou haast zeggen, who can argue with that? Om je vraag te beantwoorden: ik heb ongelofelijk veel respect voor vrouwen. Altijd gehad, maar met het klimmen der jaren is mijn bekwaamheid in het uiten van mijn respect behoorlijk gegroeid. Ik was er 'vroeger' bepaald niet goed in. Dat was zeker geen onwil. Het was voornamelijk onkunde, nu ik er op terugkijk. Waardoor ik, vaker dan me lief is, een aantal vrouwen niet bepaald als een gentleman heb behandeld. Dat spijt me overigens niet. En ik zal je uitleggen waarom. Het heeft me uiteindelijk gemaakt tot wie ik NU ben. En daar ben ik heel erg tevreden mee, met hoe ik nu ben. Ik geniet van het leven. Ik geniet van het samen met jou aan Mannenzaken werken. Ik geniet van mijn kinderen. En ik geniet natuurlijk van mijn Grote Liefde. Ik voel me bevoorrecht dat ik dat kan. Mannen die vrouwen niet met respect kunnen behandelen, zijn in wezen diepongelukkig. Ik zie dat als een handicap. Zonder ook maar enige vorm van respectloos gedrag goed te willen praten, houd me ten goede. Maar het zijn gemankeerde mannen, de mannen die zich respectloos gedragen. We kunnen niet meer dan het goede voorbeeld geven. En, wat we gelukkig allebei heel graag doen, vrouwen op een voetstuk plaatsen. En nee, Grote Liefde is niet mijn moeder, maar ze is wel de belangrijkste vrouw in mijn leven. Dus doe ik op Moederdag wat ik elke dag doe: ik serveer haar na het wakker worden een kopje koffie op bed. En daarna zien we wel verder.

‘Ze noemt me weleens liefkozend kleine klootzak. En zelfs dan word ik helemaal wee.’

M: Je bedoelt of je een koekje van eigen deeg terugkrijgt bij de koffie? Ik vind het wel een goed idee. Het zou de eerste keer zijn dat ze koffie van me krijgt op bed. Ik krijg altijd van haar koffie op bed! Dat komt doordat ze voor dag en dauw wakker is. Dan hoor ik die mooie stem van haar zeggen: 'Wil je een kopje koffie, liefste?' Ze noemt me ook weleens liefkozend kleine klootzak. En zelfs dan word ik helemaal wee. Jammer dat ze daarna snel onder de douche gaat en naar haar werk toe moet. Soms neem ik dan het heft in eigen handen. Wist je trouwens dat vrouwen in de meerderheid zijn in Nederland? Het is niet zo erg als in Brazilië, waar de mannen danig worden uitgedund in de sloppenwijken, maar op elke 100 vrouwen zijn er 98 mannen. Ik vind dat wel een spannende gedachte!

‘Ik heb 24 jaar geleden gezegd dat het nooit minder zou worden. Inmiddels gelooft ze me...’

W: Denk je dan heel spannend aan een vvm-trio? Ofwel een sandwich, waarvan jij het beleg bent? Ik kan me daar niet over uitlaten, want je weet dat ik dit soort mannenzaken strikt privé houd. Noem me gerust eenkennig. Wat in vergelijking met mijn eerdergenoemde vroege periode, een wereld van verschil is. Ik was toen, om met Gerard Reve te spreken, een slecht en zondig mens. Promiscue ook. Ik ben weleens twee keer op één dag stout geweest met verschillende vreemde dames. Maar ik werd er nooit blij van. Nu vrij ik al 24 jaar met een en dezelfde dame. En ik zou niet anders willen. In het begin van onze relatie noemden onze vrienden ons gekscherend de 'zuignappen', omdat we altijd en overal samen wilden zijn. En zo is het ook altijd gebleven. Ze vroeg me ooit, in het begin van onze relatie, met enige zorg in de stem 'of het ooit minder zou worden'. Waarbij ze mijn 'vorige leven' in haar achterhoofd had. En ik heb toen gezegd dat het nooit minder zou worden. Inmiddels gelooft ze me...

M: Nou, ik bedoelde meer dat ik van het type man ben dat denkt: spannend dat er meer vrouwen dan mannen in Nederland zijn. En niet van het type: vrouwen in de meerderheid, help! Weet je waar ik achter ben gekomen? Dat vrouwen van 50plus zo ongelofelijk leuk, interessant en sexy zijn!

W: Dat weet ik. Daar heb jij vorig jaar een geweldig leuk stuk over geschreven. En het mooie is, steeds meer 50plus vrouwen zijn dat zelf ook gaan vinden. Ik zou haast zeggen, ze staan hun mannetje op dat gebied. En dat is fijn. Want hoe meer blije vrouwen er zijn, hoe minder ruimte er zal zijn voor zuurpruimen (m/v). Ik wacht eerlijk gezegd dan ook met smart op de eerste vrouwelijke premier van Nederland. Als kers op de taart, zeg maar. Het is toch bizar dat een land dat vier koninginnen op rij heeft gehad, nog nooit een vrouwelijke premier heeft gehad? En juist nu, met de onvolprezen koning Willy aan het koninklijke roer, zou het goed zijn. Want koning Willy maakt vrouwen blij. Kijk maar naar Máxima. Zie je toch een ongekend blij koninklijk echtpaar? Dus het is in ons aller belang dat we zoveel mogelijk vrouwen in topposities te krijgen. Het schijnt dat er mannen zijn die er niet tegen kunnen dat een vrouw de beslissingen neemt. Nou, ze weten niet wat ze missen!

‘Er is geen Prada-dragende hoofdredacteur annex vuurspuwende draak die onze liefde voor de vrouw kan laten doven.’

M: Nou moet ik je wel heel eerlijk zeggen dat ik als redacteur niet in vaste dienst bij een vrouwenblad zou willen werken. Want als vrouwen bij elkaar zijn, beginnen ze toch een andere taal te spreken waarin ze - hoe zal ik het voorzichtig zeggen - wat langer van stof zijn.

W: Vind je? Ik heb een tijdje op een redactie met voornamelijk mannen gewerkt. En daar werd op gezette tijden ook oeverloos slap geluld. Dat heeft, denk ik, niets te maken met sekse, maar alles met verveling. Maar vrouwen kunnen onderling wel vilein zijn. Mijn eerste schrijfbaantje was op de redactie van het meisjesblad Tina. Ik was de enige man. Dat heb ik een maand volgehouden. Het was een slangenkuil. Maar het heeft mijn liefde voor de vrouw niet kunnen breken.

M: Luister, vriend... Als je als man de liefde van je leven ontmoet, en jij en ik proeven dagelijks van dat geluk, dan is er geen Prada-dragende hoofdredacteur annex vuurspuwende draak die onze liefde voor de vrouw kan laten doven. Wat trouwens een grappige contradictie is.

W: Een mooiere afsluiting van ons gesprek kan ik me niet voorstellen. Dan ga ik nu een klein cadeautje kopen. Niet voor Moederdag, maar er staat natuurlijk nergens geschreven dat ik haar zondag niet iets mag geven. Heb ik nog wel een verzoekje: vertel het niet verder, want het is een verrassing.

M: Het blijft tussen ons. Beloofd!

Deel dit artikel