Leve de Ezel!

Liefde

Leve de Ezel!

Door -

Mijn liefde voor de ezel zit diep. Het zijn de mooiste en liefste dieren die ik ken. Ik droom dan ook regelmatig over het hebben van een Eigen Ezel.

Grote Liefde vindt het goed. Echter, het houden van een ezel in een loftje van 44 vierkante meter op tweehoog, dat gaat niet. Maar ik geef de moed niet op. Ooit zal dat ezeltje er komen. Liefst twee, want dat is gezelliger voor de ezels.

Ze maken je blij én ze kunnen je troosten

Waarom een ezel? Ik zeg, vanwege de ontroerende combinatie van het voor het lijf iets te grote hoofd met de iets te kleine hoefjes. En omdat ezels gevoelsdieren zijn. Ze weten je gemoedstoestand feilloos te peilen. Ze maken blij én ze kunnen troosten.

In 1996 werd ik entraineur/lid van de door dichter/journalist Theun de Winter opgerichte Multifunctionele Ezelvereniging Texel i.a. (in amore). De jaarcontributie bedroeg 35 gulden. Theun kende ik als columnist van Playboy. Ik herinner me nog een kraamvisite op Texel, die ik in het najaar van 1996 samen maakte met Playboy-collega Guus Luijters (die anno nu met zijn column Klein Geluk in het Parool één van de fijnste columns van Nederland schrijft).

We dronken in het lieve gezelschap van Jan Wolkers een koud kraambiertje op de gezondheid van moeder en dochter ezel.

Theun was vader geworden van een prachtig ezeltje. Ze werd Steffi gedoopt, omdat ze net zo elegant en hoog op haar beentjes stond als tennister Steffi Graf. Het was een wat grauwe, koude dag. Maar in het stalletje was het lekker warm en we dronken in het lieve gezelschap van Jan Wolkers een koud kraambiertje op de gezondheid van moeder en dochter. Als kraamgeschenk had ik een ingelijste foto van de beroemdste tv-ezel die Nederland ooit heeft gekend: Nononono, het ezeltje van Pipo de clown. Het ezeltje dat al in mijn vroege jeugd mijn passie voor ezels aanwakkerde.

Toen ik mijn vrienden over de kraamvisite vertelde, keken ze me nogal meewarig aan. Ik besefte toen dat ik mijn ezelliefde maar beter voor me kon houden.

And in the morning?... I’m making waffles!

In 2001 leerde de wereld de leukste ezel ter wereld kennen… Donkey in de briljante animatiefilm Shrek. Een ezeltje met de hilarische mimiek en stem van Eddy Murphy dat volkomen onterecht niet de Oscar for best supporting actor heeft gewonnen. Samen met de kinderen – die inmiddels 28, 29, 30 en 31 jaar zijn - kijken we nog steeds ieder jaar wel een keer naar Shrek. En we praten dan natuurlijk in Donkey-taal tegen elkaar. I like that boulder… That really is a nice boulder! And in the morning?... I’m making waffles!

Ik heb daar, denk ik, wel een half uur letterlijk ingepakt tussen de ezels gestaan en zelden heb ik grotere rust in mijn hoofd ervaren.

Bijna 2 jaar later kochten we een ‘vakantiehuis’ in Noord-Frankrijk. Het kan geen toeval zijn dat onze buurman – de plaatselijke huisarts Pierre Branquart (what's in a name?) – in het weilandje naast ons huis een ezelin stalde: Egelantine. Die op een dag gezelschap kreeg van een hengstje dat zijn opdracht – Egelantine bevruchten – met grote voortvarendheid uitvoerde. Twee weken lang waren we getuige van de ene conceptie na de andere. Tot op zekere dag het hengstje met een pofferd van een blauw oog in de wei stond. Taak volbracht en Egelantine vond het wel genoeg. De kudde van Egelantine en haar kinderen groeide gestaag. Op zeker moment stonden ze – tot onze grote vreugde, want Grote Liefde bleek ook een groot hart voor ezels te hebben - met zes ezels sterk in het landje naast ons huis. Op een zondagmorgen ben ik over het hek geklommen en heel stil in het weiland gaan staan. En een voor een kwamen de dames en heren bij me staan. In alle rust, zonder geduw of gebijt naar elkaar. Ik heb daar, denk ik, wel een half uur letterlijk ingepakt tussen de ezels gestaan en zelden heb ik grotere rust in mijn hoofd ervaren. Het zal je niet verbazen, maar toen is het zaadje geplant voor de wens van een eigen ezel.

Wandelen met ezels

En nu wil jij als 50méér man natuurlijk ook aan den lijve ondervinden hoe louterend en fijn het gezelschap van ezels kan zijn. Mijn advies, ga een keer gezellig wandelen met een ezeltje en neem dan vooral ook je kinderen en/of kleinkinderen mee. Dat kan in Nederland: check stichting De Ezelsociëteit. Maar ook in bijvoorbeeld de Franse Ardennen staan ze met die lieve kleine hoefjes te trappelen om met je op pad te gaan.

Deel dit artikel