Het ongelofelijke John & Yoko verhaal

Liefde

Het ongelofelijke John & Yoko verhaal

Door -

Deel dit artikel

Houd je vast. Want het slotverhaal dat Mick Boskamp over de bed-in van John & Yoko uit 1969 te vertellen heeft, is ongelofelijk. Toeval bestaat niet? You bet!

'Ik kijk uit naar de dag dat via google het woord vrede vaker tevoorschijn komt dan het woord oorlog.'

Kijk naar de foto. Links zie je mijn vader en John Lennon in het Amsterdam Hilton, rechts zie je John Lennon met gitaar en een lachende jongeman op bed met lang haar en Neil Young-bakkebaarden. Die foto is genomen in de week van 26 mei 1969, tijdens de tweede bed-in van John & Yoko in het Queen Elizabeth Hotel in Montreal, Canada. De student die op het bed zit, was de op dat moment 17-jarige, Canadees Anthony Forrest, die later een uitstekende rockzanger zou worden en filmacteur. 

De jaren van Vietnam

Anthony speelde o.a in de Amerikaanse televisieserie Nikita, in de James Bond-film The Spy Who Loved Me en in Star Wars – A New Hope uit 1977. Daarin zette hij zowel een belangrijke Stormtrooper als Fixer neer, de vriend van Luke Skywalker. Die laatste rol belandde bij de montage op de keukenvloer, waarover Anthony, die veel wordt gevraagd op Star Wars-conventies, zegt: 'Soms denk ik dat die rol nu veel groter is geworden dan als die scène er wel in had gezeten. Dan zou dat moment misschien wel vergeten zijn. Maar nu willen alle Star Wars-fans van over de hele wereld alles van me horen over Fixer.'

Van de week had ik Anthony, die tegenwoordig met zijn vrouw in Berlijn woont, aan de lijn. Ik wilde weten hoe het zo gekomen is dat hij op het bed van Lennon zat. 'Je moet weten,' vertelde hij. 'Dat het de jaren van Vietnam waren. En daar gingen jongens van mijn leeftijd naartoe. We waren Canadezen, maar mijn vader kreeg een baan aangeboden bij Boeing in Californië. En als we daar naartoe zouden verhuizen, dan zou ik na zes maanden kunnen worden opgeroepen voor het Amerikaanse leger. Als gezin waren we dus heel erg met Vietnam bezig, maar ook onder jongeren was de roep om vrede groot. Toen hoorden we dat John en Yoko naar Montreal kwamen. Ze wilden eerst hun tweede bed-in in New York houden, maar omdat John daar veroordeeld was voor cannabis-bezit, weken ze uit naar Canada.'

Op audiëntie bij het tweetal

'Het nieuws dat ze kwamen,' vervolgde Anthony, 'ging als een lopend vuurtje op de campus. Ik wilde bij die bed-in zijn. Ik wilde er deel van uitmaken, ik wilde die vredes-actie steunen. We maakten wilde plannen om er met een grote groep heen te gaan, maar toen puntje bij paaltje kwam, gaf niemand thuis. Als enige die-hard bleef ik over. Want ik zou en moest er naartoe. Wat me echt aanspoorde om bij John & Yoko te zijn, was het telefoontje dat ik vanuit de school-cafetaria naar het hotel pleegde. Ik was zo overtuigd van het nut van mijn aanwezigheid bij die bed-in, dat ik het voor elkaar kreeg om door te worden verbonden met de kamer. Ik weet niet wat ik allemaal gezegd hebt tegen die Apple-medewerker, maar het resultaat was dat ik op audiëntie mocht bij het tweetal.'

Niet veel later zat hij op het hotelbed van John & Yoko. 'Ik was de enige in die kamer naast John met lang haar en een fotograaf van een krant vroeg of hij een foto van me mocht maken met John en Yoko. En dat was prima natuurlijk. Zo kwam ik te zitten op het bed. Yoko was degene die begon te praten met me, terwijl John zijn gitaar aan het stemmen was.' 

Geestig, bijtend of origineel

'Ik ben altijd bijdehand en eerlijk geweest,' vertelt Anthony lachend. 'En ik zei dat die gitaar vals klonk, ha, ha, ha. Wat me opviel, was dat ze zo open en eerlijk tegen elkaar waren met vreemden om zich heen. Met name Yoko was volkomen onbevreesd. Als artiest en als mens. En John was razendsnel. Als iemand iets zei of vroeg, dan had hij binnen een paar seconden een geestig, bijtend of origineel antwoord klaar. Heel bijzonder. En hij zei alles op een hele grappige manier.'

'Wat ik van dat moment heb overgehouden, is dat ik tot op de dag van vandaag nog steeds geloof in de missie van die twee. Ik kijk uit naar de dag dat via google het woord vrede vaker tevoorschijn komt dan het woord oorlog.*

Een soort standaardgrap

Ja, mooie vent is Anthony Forrest. En daar ben ik blij om. Want het verhaal is nog niet klaar. In 1988, om precies te zijn op 20 juli van dat jaar, leerde hij in het Londense Blake Hotel Evelijn kennen, die hem in de jaren daarna drie mooie, lieve jongens en één mooi, lief meisje zou schenken. Twee weken na die eerste ontmoeting vroeg Anthony haar ten huwelijk. Ze waren vier jaar getrouwd toen ze op een avond met vrienden waren en Anthony het avontuur met John & Yoko vertelde. Dat was ook voor het eerst dat zijn Evelijn het verhaal hoorde. Toen Anthony klaar was met vertellen, zei ze: 'Maar het verhaal heeft een staartje...' Vervolgens vertelde Evelijn over de bed-in in Amsterdam en dat haar vader John & Yoko begeleidde. Want psychotherapeut Evelijn Forrest is de dochter van mijn vader Hans Boskamp en dientengevolge mijn halfzus.

Hoe groot, denk je, is de kans dat twee mannen die elkaar niet kennen, in andere werelddelen leven en beiden aan het bed van John & Yoko hebben gezeten, de één in Amsterdam, de ander in Montreal en die ook nog eens hetzelfde beroep hebben (acteur), zoveel jaar later schoonvader en schoonzoon van elkaar worden? Ik acht die kans kleiner dan het winnen van de staatsloterij. 

Anthony en Evelijn, nog steeds heel erg gek op elkaar, waren in februari j.l. dertig jaar getrouwd. 'We hebben een soort standaardgrap,' vertelde Evelijn me. 'Namelijk dat John onze cupido is.'

*Het woord 'peace' krijgt 1.280.000.000 hits op google en het woord 'war' 3.730.000.000. Dat is bijna drie keer zoveel.

Gallery

  • Helemaal links Luke Skywalker. Rechts naast hem Anthony als Fixer.
  • Voor Star Wars-fan is Fixer, de rol van Anthony, zo'n fenomeen dat er zelfs een pop van bestaat.
  • Evelijn & Anthony Forrest

Deel dit artikel