Het bijzondere verhaal van Jip


Het bijzondere verhaal van Jip

Door -

Deel dit artikel

Is Mannenzaken een podium voor een 18-jarige neef van mij? Eigenlijk niet. Maar uitzonderingen bevestigen de regel. En dit is een hele bijzondere uitzondering.

Het was precies een week geleden dat ik 's avonds een mailtje kreeg van Patricia, de vrouw van mijn neef Tom. Als super trotse moeder vroeg ze of ik wilde stemmen op het essay van mijn 18-jarige 'neefje' Jip Boskamp, die naast zijn drukke VWO examenjaar meedoet aan de GNE Awards by Nuffic: een wedstrijd in Nederland op het gebied van Engelse spreek- en schrijfvaardigheid. Jip is namelijk als één van de 8 in de finale van de categorie Young Writers beland. Daarnaast wordt er ook een 'Audience Award' uitgereikt, waarvoor dus mijn stem werd gevraagd.

Met liefde geschreven

Als familie iets aan me vraagt, doe ik dat natuurlijk ongezien. Al was ik natuurlijk ook wel nieuwsgierig naar wat Jip had geschreven. Zijn essay, dat 1 A4 kantje besloeg, stond bovenaan de lijst en droeg de intrigerende titel 'Brighten up your colours, save a life'.

En toen ik het stuk las, gebeurde er iets bijzonders met me. Ik raakte zo ontroerd door wat Jip schreef, dat ik de tranen uit mijn ogen moest vegen om de rest te kunnen lezen.

Wow! Was dat mijn neefje die dit had geschreven? Die in mijn herinnering als de dag van gisteren nog op de bank spelletjes zat te spelen met onze kleine meid? Gechargeerd gezegd ging het in vlekkeloos Engels geschreven essay over pesten. En waar dat in extreme gevallen toe kan leiden. Er is de laatste jaren veel over geschreven. Ook omdat die extreme gevallen, zoals zelfdoding, steeds vaker aan de orde zijn. Ik heb er veel over gelezen. Maar geen stuk dat me zo raakte als dit essay van Jip. En niet omdat hij familie is, maar omdat het met liefde, heel veel liefde geschreven werd. Hoe heftig en urgent het onderwerp ook is, houd je er daarom toch een goed gevoel aan over. Waardoor het extra binnen komt. Dat is razend knap, maar zeker voor een 18-jarige VWO'er.

Ik zou zeggen: lees het. Niet voor mij. Maar om iets moois mee te krijgen vandaag. Met toestemming van Jip mogen we het hieronder integraal plaatsen. En als het je net zo raakt als dat het mij raakte, zou het fijn zijn als je je stem op dit essay zou willen uitbrengen. Doe je iets moois terug.

Brighten up your colours, save a life

It is a valuable experience, the gift of thoughtlessness one can experience in their youth. When I picture a child, I want to picture laughter and bliss. A time in which you sprout whilst not having to deal with superfluous bleakness caused by resentment. Can you project yourself into a13-year-old care-free kid and imagine the lack of worries of adolescence? My thirteenth birthday was one of many marvellous moments. The thirteenth birthday of Tyrone Unsworth was his last.

This young soul took the most final step a human being can take. Tyrone ended his own life a little more than a year ago. ‘Faggot’, ‘fairy and ‘go kill yourself’ were some of an abundance of unthinkable phrases the little boy had to endure from the kids at his school daily. Aggressive acts from fellow pupils got him hospitalized and invoked so much fear in him that he did not dare to return to his school. Shortly after, the little kid committed suicide for he was being bashed because of his sexual orientation.

It is unspeakable that we still read stories like these. According to the Centres for Disease Control and Prevention, suicide is the second leading cause of death among children in between 15-19. On top of that the percentage of suicides, the LGBT-youth remains even higher than with the other teenagers. And what is the leading cause of suicide, especially when we focus on the youth? It is our words, acts and lack of solidarity towards each other. Considering that human interaction can result in such a tragedy, we can assume that it is this same interaction that can exile this pain and pave the road for acceptance. Or to put it a little less complicated: we have the power to stop this iniquity. One person can make a difference, because human beings are exceptionally vulnerable to the expressions of others. This interchange of opinions is what makes us. And I rather give someone miserable the assurance to be able to shine, instead of taking that shine away.

That being said, we can now move to the understanding of the meaning of our words. Let me convince you to take part in an essential journey that always played the biggest role in a society, the journey of us. We are social animals, that need each other. Every lone wolf eventually finds a pack. And the most obvious way of communication in this pack of people is words. They stick like glue and become part of your mind. When the utterances that leave your lips are spoken with the intent to put someone down, you will have taken part in breaking a part of a personality. The interview of one of the top psychiatrist, Dinesh Bhugra, confirmed that the fact that “there is a clear link between policy and social factors like anti- gay politicians and psychiatric problems in LGBT groups”.

If you could choose to spread confidence and happiness, or to play part in an increase of emotional suffering, every sane individual would go for the first option. Yet this is not always the case in reality. We need to take a step back and think about what we would like to be commented upon. Think about the fact that feeling a deep connection with a man or a woman is a one of the most human emotions. And to endorse this is the way you could have been the silver lining to Tyrone Unsworths cloud that may have saved him. Therefore, you owe him an infinite source of power. The power of love.

Deel dit artikel