Brief aan mijn zoon

Liefde

Brief aan mijn zoon

Door -

Deel dit artikel

Lieve Sjoerd Schouten,

Gefeliciteerd met je dertigste verjaardag! Ondanks de enorme fysieke afstand tussen ons - jij zit nu in Kaapstad en ik in ons boshuisje in Drenthe - voel ik me enorm verbonden met je. Maak je geen zorgen, dit wordt geen sentimentele vader-tot-zoon brief. Nou ja, dat is in elk geval niet de bedoeling. Maar toen je me een paar dagen geleden die prachtfoto stuurde waarop je in je nieuwe wetsuit poseerde, met de Tafelberg op de achtergrond en als onderschrift 'Beste pak ooit!! :):):)', maakte mijn hart een huppeltje van formaat. Het gaf een gevoel dat anders is dan alle andere vormen van je gelukkig voelen. En daarnaast is de foto illustratief voor wat voor een fijn en heerlijk mens je bent.

Ik moest opnieuw leren zwemmen

Wat je als vader in spé niet beseft - en dat is maar goed ook - is wat de impact van het voor de eerste keer vader worden is. Letterlijk ALLES wordt anders. En zelfs een aanloop van 9 maanden kan je daar niet op voorbereiden. Omdat het in alle facetten een UNIEKE ervaring is. Al je zenuwen komen bloot te liggen, om maar even iets te noemen. Alles wat je aan gevoel dacht te kennen, wordt met duizend vermenigvuldigd. En dat doet wat met ventjes zoals ik. Het heeft me in zekere zin op scherp gezet. Het ogenschijnlijk warme bad waarin ik leefde, werd op 12 maart 1988 plotseling een kolkende rivier. En ik moest opnieuw leren zwemmen.

'Het gekke is, het had me niet verbaasd als hij een geweldige opa zou zijn geweest. Net zoals zijn vader dat voor mij was.'

Net als heel veel andere vaders van mijn generatie - door onze gastredacteur dr. Aart Bontekoning als de verbindende generatie omschreven - probeer ik om een 'andere vader' te zijn. Daarmee bedoel ik natuurlijk anders dan mijn eigen vader. Niet omdat die man nou zo'n beroerde vader was - hij deed wat 'ie kon - maar echt nagedacht over de wijze van opvoeden en begeleiden van zijn kinderen had 'ie niet. En dan druk ik me beschaafd uit. Je hebt hem nooit bewust gekend, omdat hij twee maanden na jouw geboorte op 58-jarige leeftijd overleed. Het gekke is, het had me niet verbaasd als hij een geweldige opa zou zijn geweest. Net zoals zijn vader dat voor mij was.  

'Vrijheid van kiezen voor jezelf is iets wat ik jou - en al onze kindjes - meer dan wat dan ook gun.'

Ik ben meer een begeleidende dan een opvoedende vader. Denk ik. Ik had er niet voor geleerd en zoals wel vaker in mijn leven, het kan erop hebben geleken dat ik 'maar wat doe'. Tegen jou kan ik het nu wel zeggen, maar ik wist op het moment dat ik op 32-jarige leeftijd vader werd absoluut niet wat ik met mijn leven aan moest. Ik heb nooit geweten 'wat ik later wilde worden'. En dan was het wel erg aanmatigend geweest om als vader mijn oudste zoon in een bepaalde richting op te voeden. Dat is ook wat mij tegenstaat in het bij de geboorte al opleggen van een religie of levensovertuiging. Daarmee ontneem je een mens vanaf de eerste dag de mogelijkheid om zélf op zeker moment een bewuste keuze te maken. En die vrijheid van kiezen voor jezelf is iets wat ik jou - en al onze kindjes - meer dan wat dan ook gun.

Als ik me nog een beeldspraak mag veroorloven... het wetsuit dat we je cadeau hebben gegeven, geeft je voldoende bescherming om je al kitesurfend fijn te voelen op het water, zonder dat het je belemmert in je bewegingen. Ik hoop eigenlijk dat je mij als vader net zo hebt ervaren.

Je papski

Deel dit artikel