Brief aan Mart Smeets

Liefde

Brief aan Mart Smeets

Door -

Deel dit artikel

Lieve Mart Smeets,

Ik had willen beginnen met, Mag ik even zeggen dat ik enorm heb genoten van jouw Olympische prestaties bij De Wereld Draait Door... Maar ik realiseerde me dat die parafrase een soort van running gag is geworden. En ik ben nu eenmaal geen Nico Dijkshoorn.

Feit blijft dat ik enorm van je heb genoten tijdens de afgelopen Olympische Winterspelen. Van de dagelijkse gedichtjes, waarvan ik stiekem denk dat je ze zelf hebt geschreven. Van de stukjes uit de oude Olympische doos, waarmee je onbekende of vergeten helden voor heel even in de schijnwerpers zette. Van de ontspannen manier waarop je aan tafel zat, zonder teveel ego. Als een gentleman onder de jongens je tafelgenoten ruimte biedend. Ja Mart, het is niet onopgemerkt gebleven, om met Gerard Reve te spreken.

Nu ik erop terugkijk, een kinderachtige reactie mijnerzijds

De eerste keer dat ik je sprak - je hebt een fenomenaal geheugen, maar ik betwijfel of je dit nog weet - was tijdens een telefoongesprek. Jij zat op de redactie van Studio Sport, ik op die van Playboy. Ik belde jou op om je een vraag te stellen voor de rubriek Wat is...? Die vraag was, Wat is buitenspel (bij voetbal)? Voordat ik je die vraag stelde, informeerde ik of het je uitkwam dat ik je een vraag stelde. Waarop jij nogal bijdehant antwoordde, 'Ja. En dat heb je net gedaan.' Waarop ik net zo bijdehant reageerde met, 'Bedankt voor je antwoord', en ophing. Waarna ik de buitenspelvraag aan scheidsrechter Ignace van Swieten heb voorgelegd. Nu ik erop terugkijk, een kinderachtige reactie mijnerzijds.

Waarbij ik wel even wil aantekenen dat het volstrekt idioot is om iemand, op grond van de leeftijd die in zijn paspoort staat, als 'te oud' te bestempelen. Het gaat om de leeftijd in je hoofd.

De tweede keer dat ik je sprak was opnieuw via de telefoon. Dit keer stelde ik meteen de vraag waar het om draaide: of je een interviewtje wilde doen voor de rubriek Moment Suprême in het magazine Seikonde van Seiko Nederland. Je zei meteen ja. Niet veel later spraken we elkaar voor de derde en laatste keer. Het was in de avond en je zat thuis. Ik herinner me dat ik na dat gesprek dacht, 'Wat een leuke vent, die Mart Smeets!'

Je stond toen niet te boek als de man die ik de afgelopen weken bij DWDD aan tafel zag zitten. Het is nog niet zo gek lang geleden - in 2013, als ik me niet vergis - dat je in hetzelfde programma Matthijs van Nieuwkerk publiekelijk de oren waste omdat hij in jouw ogen iets doms had gezegd.

Maar de afgelopen 2 weken zag ik iemand aan de tafel zitten die zijn grote kennis van zaken uitermate ontspannen, ogenschijnlijk moeiteloos met de wereld deelde. En heel gek, ik moest denken aan de transformatie die politici als bijvoorbeeld Dries van Agt en Ruud Lubbers ondergingen nadat ze met pensioen waren gegaan. Ze veranderden van keiharde, door partijpolitiek gedreven politici in een soort van aimabele staatsmannen, die nu wel de nuance in het leven durfden te omarmen. Het lijkt erop dat jij die transformatie ook hebt gemaakt na je pensionering. En het is een rol die je op het lijf is geschreven. Waarbij ik wel even wil aantekenen dat het volstrekt idioot is om iemand, op grond van de leeftijd die in zijn paspoort staat, als 'te oud' te bestempelen. Het gaat om de leeftijd in je hoofd. En in jouw hoofd zit nog een jongen die zijn sporthelden durft te vereren.

Ik verheug me nu al op de Winterspelen van 2022. Maar Mart, om nou zolang te moeten wachten om je in actie kunnen zien, dat lijkt me nergens voor nodig.

In mijn brief aan Sven Kramer van 15 februari jongstleden schreef ik aan Sven dat jij een lans voor hem brak tijdens DWDD, omdat we in Nederland niet goed omgaan met onze sporthelden. Dat vond ik een prachtig gebaar.

Maar het draait in de sportwereld niet alleen om sporthelden, maar zeker ook om de mensen die ons - via de media - informeren over de sporters. Daarom wil ik op mijn eigen bescheiden wijze een lans voor jou breken. Ik zeg er eerlijk bij dat het ook eigenbelang is. Want ik verheug me nu al op de Winterspelen van 2022. Maar Mart, om nou zolang te moeten wachten om je in actie kunnen zien, dat lijkt me nergens voor nodig. Daarom richt ik me aan het eind van deze brief even tot Jan Slagter van Omroep MAX: Lieve Jan, geef Mart Smeets als de wiedeweerga een podium. Eén vaste kijker heb je in ieder geval al...

Deel dit artikel