Franse driftkikker om van te houden

Hebben

Franse driftkikker om van te houden

Door -

Deel dit artikel

Voor de verandering test Mannenzaken een sportauto pur sang. Een wagen met een legendarische geschiedenis. Maar ook een behoorlijk lage wagen, ondervond Mick Boskamp.

Camera, editing and racing: Alexander Forrest

Alles zit erop en eraan, inclusief een werkelijk uitstekende geluidsinstallatie, die zich op hoog volume niets aantrekt van het heerlijk aanwezige motorgeluid.

In de 40 jaar dat ik met enige regelmaat naar de sportschool ben geweest, heb ik nooit opgewarmd voordat ik aan het ijzer ging. Ik vond dat overbodig. Nu als zestiger ondervind ik daar wel enige hinder van. Met andere woorden: ik ben zo stijf als een plank van azobé hout. Je zult je afvragen: wat heeft dat in hemelsnaam met de review van een magistraal stuk speelgoed als de Alpine A110S te maken? Dat zal ik je zo vertellen. Maar eerst over de eerste kennismaking met deze Franse driftkikker.

Dat gebeurde op een doordeweekse dag. Welke dag precies weet ik niet meer. Het kan Lundi, Mardi, Mercredi, Jeudi of Vendredi zijn geweest. Ik weet wel wat er door me heen ging toen Kevin Engelsman van Alpine (en Renault) onder het gebouw van Groupe Renault Nederland de auto voor me uit het parkeervak reed. Mijn eerste gedachte was: ''Wat een beauty!' En vervolgens ging er door me heen: 'Daar kom ik nooit in.' Je moet namelijk weten dat de Alpine A110 slechts 1248 mm hoog is. Dat is buitengewoon laag voor een auto. Vroeger had je brommers waar je voorovergebogen op lag en die buikschuivers werden genoemd. De Alpine A110S zou je een rugschuiver kunnen noemen, waarbij je het idee hebt dat je billen bijna het wegdek aan tikken. En als je dan zoals ik zo stijf bent als een plank van azobé hout, dan duurt het even voordat je achter het stuur zit/ligt.

Doucement qua vering

Gelukkig dat Kevin richting zijn kantoor was toen ik me naar binnen wrong. Maar nadat ik eenmaal de startknop had ingedrukt, was ik die zeer ongemakkelijke Limbo dans van hiervoor meteen vergeten. Als de A110S start, dan voel je de energie in die wagen. Een energie die van je benen naar je hoofd gaat en weer terug. Met als gevolg een aangename rilling die je door je hele lichaam voelt. En dan geef je gas en kan het grote feest beginnen. Nu ik tot zover mijn eerste ervaring met deze zeer goed gelukte eigentijdse retro-versie van de legendarische sportklassieker uit de jaren zestig, de A110 Berlinetta, heb beschreven, lijkt het alsof het hier een zeer Spartaanse auto betreft. Dat moet ik echter meteen rechtzetten, want ondanks het feit dat het buitengewoon sportief rijden is, heeft de wagen nog steeds Franse trekjes en dat betekent doucement qua vering. De grip met de weg is uitstekend, maar je voelt niet elk hobbeltje of knobbeltje. En wat dat betreft is het een sportauto naar mijn hart.

Ook het interieur is bepaald niet minimaal te noemen. Alle zit erop en eraan, inclusief een werkelijk uitstekende geluidsinstallatie, die zich op hoog volume niets aantrekt van het heerlijk aanwezige motorgeluid. En alles binnenin is duidelijk úitgestald,' met maar één doel: knallen zonder afgeleid te worden. De motor is in de snellere en pittigere S-versie nog steeds een  1,8-liter viercilinder blok, maar hier is de turbodruk met 0,4 bar verhoogd om meer vermogen te leveren dan de andere twee modellen in het Alpine gamma. Een viercilinder van 1,8-liter lijkt misschien niet een monster van een motor te zijn, maar door het lage gewicht van de auto sprint de wagen vanuit stilstand wel in 4,4 seconden naar 100 km/u.

Neem me! En dat kan

Op de dag dat ik met mijn jongere neef Alex Forrest, die een beduidend betere coureur is dan ik, de auto een middagje op z'n donder gaf (zie filmpje hieronder), bleek hoe weinig moeite de A110S met zo goed als alle wegsituaties heeft. En wat ook prettig is, is dat de auto ook bij 100 km per uur nog heel fijn 'schakelt'. Dat je het contact met z'n tweeën in de auto gevoelsmatig moet ontberen omdat het motorblok bijkans tussen chauffeur en passagier inklemt, maakt het sportieve element alleen maar nog groter.

En dan hebben we het nog niet eens over het smoelwerk van de A110S gehad. Anders dan bij de andere Alpine-modellen heeft deze versie oranje remklauwen, die mooi contrasteren met de donkere GT Race wielen. De ranke, lage vormgeving (ietsje lager dan bij 2 versies zonder S) en retro voorkant met ronde, extra koplampen maken de wagen alleen maar nog aantrekkelijker. In alles schreeuwt de Alpine A110S: 'Neem me!'. En dat kan. Afhankelijk van je budget natuurlijk. Want vanaf 77.900 is ze de jouwe (voor 10.000 minder heb je de basis A100 en geloof me; die is ook heel fijn!).

Wat wel schrikken was, was dat op de laatste dag van ons samenzijn bijna een takelwagen aan te pas moest komen. Om me weer vanachter het stuur uit de stoel te takelen. Als iemand voortaan aan me vraagt wat ik in een volgend leven wil zijn, dan heb ik met de zeer opwindende Alpine A100S in het achterhoofd maar 1 wens. Minder stijf zijn.

Hieronder ons filmverslag over de Alpine A110S (meer info over de auto vind je HIER).

Deel dit artikel