Hebben

Aan een moedige hoedenmaakster

Door -

Deel dit artikel

Lieve Anne van Ketel,

Van de foto hierboven, gemaakt in je huis op Ibiza, kan ik maar geen genoeg krijgen. Je bent bezig om je eerste tulband te maken. Voor eigen gebruik. Te zien is dat je hoofdhaar bent verloren.

Fotografie Otillie Matters e.a. 

Op dat moment moet je doodziek zijn geweest van de zoveelste chemokuur. Maar het enige wat ik zie, is levenskracht en schoonheid. Wat ik zie, is dat je een die hard bent. In de breedste zin.

'De meeste open brieven', schreef laatst iemand aan me, 'zijn gedoopt in vitriool. Die van jou in parfum. Soms ruiken ze lekker, soms mierzoet. Maar zelfs dat mag de pret niet drukken.' Gelukkig maar, want wat is het nut om bittere brieven te publiceren, anders dan het voeden van je ego en aan zekerheid grenzende stelligheid te verzanden in een polemiek waar niemand wat aan heeft? Behalve dan dat mede- en tegenstanders ook even stoom mogen afblazen?

Ik vind het veel fijner om over mensen te schrijven waar ik een klik mee heb. Met jou begon die klik aan het einde van de vorige eeuw. Ze zeggen dat je in het uitgaansleven alleen maar vluchtige contacten krijgt met mensen. Dat is complete nonsens. Ik heb een aantal vrienden voor het leven ontmoet tijdens die energieke nachten van de jaren negentig. Gert van Veen bijvoorbeeld. Een man die jij ook goed kent. En waar je indirect voor gewerkt heb, toen je zijn Welcome To The Future-feesten ging begeleiden. Maar ook voor jou zal ik altijd een zwak houden.

Nooit zal ik onze nachtelijke fietstochten door Amsterdam vergeten, ik met die korte beentjes van me gestrekt aan de trappers, en jij zijwaarts achterop, als een frêle freule. We waren meestal onderweg naar je boezemvriendin Isis, kan ik me herinneren. Vaak waren het tochten om niks omdat Isis altijd verdwenen was als wij arriveerden. We bedreven van alles, behalve de liefde, en dat heeft ook wel wat. In ieder geval een soort puurheid in genegenheid.

Je schreef. En dat deed je goed. Voor het magazine van ID&T, waar ik later hoofdredacteur van zou worden, de laatste hoofdredacteur bleek, toen de directie de stekker uit het magazine trok. Daarna verloor ik je uit het oog. Want toen ze me lieten gaan bij ID&T, was ik ook wel een beetje klaar met uitgaan, Amsterdam en dance en met de daarbij behorende usual suspects. Later hoorde ik dat je met een flinke burn-out richting Ibiza was gegaan, niet om je nog dieper in het uitgaansleven te storten, maar om juist – letterlijk en figuurlijk – de andere kant van het eiland voor je te laten werken, de gezonde, spirituele kant.

Nog niet zo heel lang geleden zag ik opeens werk van je. Je was hoeden gaan maken. Niet zomaar hoeden, maar Von Kettle hoeden. Ik wist niet wat ik zag. De ene hoed was nog mooier, nog begeerlijker dan de andere. Geen hoed leek op elkaar en toch hadden ze stuk voor stuk toch heel duidelijk jouw signatuur. Het waren hoeden die gedragen konden worden door de meest uiteenlopende mensen. Van Steven Tyler van Aerosmith tot Koningin Maxima en van Melania Trump tot Jay Z. Laatst las ik een stuk dat mijn lief had gedeeld op Facebook over de extraverte introvert, waarvan ik later achter kwam dat er weer een naam voor was bedacht. Jouw hoeden zijn op maat gemaakt voor de ambivert. Ze hebben iets opvallends, maar tegelijkertijd hebben ze ook een ingetogen klasse.

Het is mooi om te zien, dat sommige mensen uit het nachtleven gaan knallen en uniek werk leveren als ze hun creativiteit aanboren. Dan denk ik aan Marlies Dekkers, die in de beginjaren van haar carrière een duidelijke link met dance en uitgaan had. Of aan Daniel Rozenberg alias Dadara, die inmiddels het hokje house-kunstenaar allang ontstegen is. Van diezelfde Dadara kreeg ik vorig jaar via Messenger de onheilstijding te lezen dat je ernstig ziek was geworden. Je had eierstokkanker gekregen. Daniel vertelde me dat hij jouw proces naar herstel (of niet) vast zou leggen in een kunstwerk. Ik kon me daar eerlijk gezegd weinig van voorstellen. Totdat ik de verbluffende foto's zag, die je afgelopen zaterdag tezamen met een nieuwe collectie hoeden exposeerde op Ibiza. Foto's die zowel ontroerden als inspireerden. Van iets naars, lelijks en engs had jij met Dadara en fotograaf Ottilie Matters iets moois weten te maken. Hoe waanzinnig is dat? Maar het mooiste van alles is dat je volledig genezen bent verklaard. Wat inhoudt dat we binnenkort een fietstocht gaan maken, jij en ik. Op 1 fiets natuurlijk. Wat mij betreft het liefst op Ibiza. Alleen niet in het heuvelachtige Noorden.

De Exclusive Hats & Photos Exhibition van Von Kettle is tot 30 augustus te zien in Aubergine, Carretera de San Miguel, Sant Miguel de Balansat, Ibiza. 

Gallery