Schandelijk advies

Health

Schandelijk advies

Door -

Deel dit artikel

Mick Boskamp schreef een briefje aan een arbeidsrechtjurist die vandaag in de Telegraaf bewees dat ze helemaal niets van verslaving begreep. 

Beste Edith van Schie,

Vandaag las ik een stuk van je op de site van de Telegraaf dat mooi begon, maar lelijk eindigde. Als arbeidsrechtjurist beantwoordde je de volgende vraag van een werkgever: 

Eén van mijn medewerkers heb ik nu al voor de tweede keer in beschonken toestand in een online teammeeting aangetroffen. De laatste keer om half elf ’s ochtends! Hij sprak met dubbele tong, kwam niet uit zijn woorden en had de meeting overduidelijk niet voorbereid. Wat moet ik doen?

Je schreef toen:

In het arbeidsrecht staat letterlijk dat een werknemer op staande voet kan worden ontslagen ’wanneer hij zich ondanks waarschuwing overgeeft aan dronkenschap of ander liederlijk gedrag’.

In de praktijk is het meestal niet zo simpel. Als namelijk sprake is van een alcoholverslaving of een structureel alcoholprobleem, wordt dat beschouwd als ziekte. Als een werknemer ziek is, dan mag hij niet worden ontslagen, zéker niet vanwege die ziekte.

Als een werkgever vermoedt dat een werknemer een alcoholprobleem heeft, dan is het sowieso goed om dat vermoeden met de werknemer te bespreken. Vervolgens is het verstandig om de werknemer naar de bedrijfsarts te sturen. Die kan beoordelen of er sprake is van een alcoholverslaving of een structureel alcoholprobleem.

Als dat zo is, dan wordt van een goed werkgever verwacht dat hij de werknemer een zekere mate hulp en begeleiding aanbiedt.

Ik ben geen arbeidsrechtjurist. Maar als ervaringsdeskundige verslaving met 8 jaar clean & sober zijn op de teller kon ik me helemaal vinden in wat je schreef. Al kreeg ik bij de zin 'In de praktijk is het meestal niet zo simpel' wel een wat ongemakkelijk gevoel. Alsof wat daarna kwam (dat een alcoholist ziek is en je een ziek iemand niet kunt ontslaan) toch een beetje jammer was.

Dat vermoeden werd helaas bevestigd in het lelijke slot van je stuk: 

Ontkent de werknemer hardnekkig dat er sprake is van een alcoholprobleem, dan zou ik hem een officiële waarschuwing sturen waarin staat dat verwacht wordt dat hij zijn werk volledig nuchter verricht en sancties volgen als dit nog eens niet het geval is. 

Laat ik even iets over de ziekte verslaving vaststellen. Eén van de opvallende kenmerken van die ziekte is dat je als verslaafde, die actief gebruikt en die nog nooit in herstel is gegaan, categorisch ontkent dat je verslaafd bent en in dit geval een alcoholprobleem hebt. Ik weet niet of je ooit het televisieprogramma Verslaafd hebt gezien met Peter van der Vorst, maar daarin moest steevast een speciaal interventieteam aan te pas komen om de verslaafde op het hart te drukken dat er een 'probleempje' was. En dan nog ging dat overtuigen niet zonder slag of stoot. 

De verslaafde gelooft ook 'oprecht' dat er niets aan de hand is. Ruim dertig jaar heb ik gedacht dat ik een recreatief drugsgebruiker was en dat ik totaal geen probleem met middelen had. Om de werknemer die hardnekkig ontkent een alcoholprobleem te hebben, een officiële waarschuwing te sturen waarin staat dat verwacht wordt dat hij zijn werk volledig nuchter verricht en sancties volgen als dit nog eens niet het geval is, is een advies dat getuigt van een totaal gebrek aan kennis van wat verslaving behelst. Maar bovendien is het schandelijk om zo'n brief te sturen aan iemand die – je schreef het zelf al – ziek is. 

Met vriendelijke groet, Mick Boskamp

Deel dit artikel