Coen en Mick vallen af (week 6)

Health

Coen en Mick vallen af (week 6)

Door -

Deel dit artikel

Als Coen Bom en Mick Boskamp hun gewicht in goud waard waren geweest, dan hadden ze geen dag meer hoeven te werken. Wekelijks houden ze een briefwisseling bij over hun gezamenlijk streven om de kilo's eraf te doen knallen. Dit is week 6. En de donkere dagen breken aan...

Van Coen aan Mick

Beste Mick,

Goed rechtop staan, voor je uitkijken. En dán pas naar beneden kijken om te zien wat de weegschaal aangeeft. Dat is de juiste methode. En dan die teleurstelling. Niets afgevallen?! NIETS? Dat is toch echt fokking onmogelijk? Ik drink al twee weken geen alcohol, eet als een konijn en waarom? 

Kortom: ik stagneer, lieve Mick. De weegschaal is deze week meer ‘ons kent ons’ dan een kiloknaller. En dat vind ik knap oneerlijk, want ik doe echt mijn best. Ik heb wel een mogelijke verklaring. Ik slik Creatine poeder voor het sporten en dat schijnt niet goed te zijn voor de lijn. Dus daar ga ik maar een weekje mee stoppen. Want ik vertelde vorige week wel heel stoer dat er geen kilo-teller op mijn voorhoofd staat en dat het erom gaat hoe je je voelt… en dat zal allemaal best wel, maar ik wil toch ook gewoon tastbaar resultaat zien.

Hou jij van Kerstmis, Mick? Ik heb deze week de Kerstboom opgezet. Ik heb erg veel werk gemaakt van het optuigen en ik moet zeggen: het resultaat mag er zijn. Een klein Winter Wonderland is het. Ik heb veel nieuwe versiering gekocht en dat was niet gratis, want JEUZUS wat is die troep duur. En dat terwijl ik eigenlijk twijfelde of ik wel een Kerstboom wilde. Vrienden en bekenden weten dat ik een vrij vervelend jaar achter de rug heb. Het wordt de eerste eenzame Kerst in 15 jaar en dat is toch wel een dingetje. Dat is geen ramp, maar wel ongezellig. Hetgeen mijn jaar gelijk goed samenvat.

Het winter wonderland doet me goed. Ik kan het iedereen aanraden die alleen is. Ook de types die er genoegen in scheppen om te zeggen dat ze niks met Kerst hebben. Dat moet blijkbaar altijd even gemeld worden. Net als de types die in gezelschap zeggen dat ze geen tv meer hebben, maar wel op de tablet Pauw terugkijken. Dodelijk vermoeiende types. Maar goed, ook dié types wil ik aanraden om een boompje op te zetten of in ieder geval Kerstversiering op te hangen. Je voelt je echt een stukje gelukkiger. Zeker als je, bij thuiskomst, éven vergeten was dat je ‘m al had opgezet. Dat is me al twee keer gebeurd.

Er zit natuurlijk een keerzijde aan Kerst: het vele lekkere eten. Mijn huis nodigt nu enorm uit voor een gezellig blokje kaas, een stukje worst, een toastje, een chipje. En ik mag dat allemaal niet. Van mezelf. Want we doen deze briefwisseling om elkaar te motiveren, maar uiteindelijk doen we het voor onszelf. Niemand die ons helpt. 

Daar maak ik me ook wel zorgen om. Ik vertrouw mezelf nou niet bepaald. Zeker niet rond deze dagen. Gourmetten met Kerst. Burgerlijk? Ja het zal best. Heerlijk vind ik het. Mijn grootste probleem? Ik ben gek op sausjes. Alles wat saus ademt, ik vind het heerlijk. Er bestaat voor mij niks ergers dan dat ze bij McDonalds vergeten de fritessaus of de McNuggets saus in de tas te stoppen. Dat is de hel. En daardoor gebeurt me dat ook nooit meer. Altijd even checken of het erin zit voordat je naar huis gaat. Onthoudt dat, mensen. Want het stapeltje servetjes vergeten ze nooit tijdens het inpakken, maar waar heb je dat voor nodig als je geen sausjes hebt?

Gelukkig is de kans op gourmetten bij de schoonouders dit jaar nihil, vooral door een gebrek aan schoonouders. Dat scheelt weer een paar kilo. Ik ga gewoon onder mijn mooie Kerstboom op een lekkere selleriestick sabbelen. 

Van Mick aan Coen

Beste Coen,

Naar beneden kijken? Als ik naar beneden kijk, dan zeg ik altijd tegen mijn buik: 'Kun je misschien even opzij gaan? Dan kan ik zien waar ik uit plas.' Even zonder grappen. Ik heb meteen actie ondernomen en aan mijn trainer/coach Gerard Meijer (zie onze vorige briefwisselingen) gevraagd of Creatine voor een stagnatie kan zorgen in het afvalproces. Dit is wat hij me schreef: 'Dat Coen niet afvalt, kan komen door de extra opslag van vocht. Creatine trekt namelijk vocht naar de spieren, waardoor hun volume toeneemt. Een teveel aan creatine wordt afgebroken door de nieren en uitgescheiden via de urine of onder de huid opgeslagen, waar het door het vasthouden van vocht voor een opgeblazen uiterlijk kan zorgen.'

Kortom: Als ik jou was, zou ik er geen weekje mee stoppen, maar er gewoon mee stoppen zonder meer. En er misschien weer mee beginnen als je een buik als een landingsbaan, een rug als een vliegdekschip en armen als Drentse keien hebt (ik wilde er nog aan toevoegen: en tepels als scheepsbouten, maar die is meer voor vrouwen). Toen ik lang, lang geleden intensief sportte en mijn lichaam dientengevolge in vorm was, heb ik ook van alles geslikt. Want daar had ik immers toch al ervaring mee, met van alles slikken. Het leukste spul vond ik wel niacine, oftewel vitamine B3, die belangrijk is voor de energievoorziening. In die tijd was dit middel nog niet 'flush free' leverbaar, waardoor het bijeffect was dat je een soort opvlieger ervan kreeg, die gepaard ging met roodheid, jeuk en een tintelend gevoel. Je had me moeten zien. Als een gederailleerde klokkenluider liep ik toen met gewichten te slepen, terwijl mijn hoofd op een grote aardbei leek. Nee, dat was, ondanks de grote vorm, geen fraai gezicht. 

Of ik van Kerst houd. Ja, ik houd van Kerst, maar ik ben ook wel weer blij als die feestdagen achter de rug zijn. Jij heb het over dat je Kerst crib uitnodigt voor, ik citeer je even, 'een gezellig blokje kaas, een stukje worst, een toastje, een chipje'. Je weet dat ik in tegenstelling tot jou een enorme zoetekauw ben, dus je kunt je voorstellen dat morgen, als het Sinterklaas is, net zo zwaar voor me wordt als de landing in Normandie was voor de geallieerden. 

Ik denk dat die boerenlul met die grijze baard de schuld is van het feit dat mijn gebit tot op de dag van vandaag geen wondertje van architectuur is. En dan wordt het Kerst en heb je zoiets als Kerstbrood met spijs, gevulde Kerstkransjes en klassieke desserts als Dame Blanche en Trifle. Ik houd er over op, want ik ben mezelf gek aan het maken. Of liever gezegd: mijn verslaving is me gek aan het maken. Want ik zie verslaving als een levende entiteit, die zo sluw is als een vos en je daar wil hebben, waar het Beest genadeloos kan toeslaan. En daar wil ik je als vriend en als motivator voor waarschuwen. Want naast de lekkere hapjes die lonken, bespeur ik ook nog een genre Kerstgevoel bij je, waarbij de meter van welbehagen in de min tikt. Ik snap je helemaal, maar pas op, want die stinkende rotverslaving is – om in sporttermen te blijven – push ups aan het maken voor je voordeur. Troostvoedsel heet niet voor niets troostvoedsel. 

Dan wil je natuurlijk ook weten hoe het mij gaat. Goed. Ik kan niet anders zeggen. Ik ben een week bezig met Burn The Fat (check de site) en ik zit nu op een punt dat ik veel minder honger heb en ook mijn koolhydraten en suikerintake kan controleren. Alleen het sporten gaat nog niet naar behoren. Ik druk me 's ochtends op en doe buikoefeningen. En ook hier vraag ik vriendelijk en beleefd aan mijn buik of 'ie even wil wieberen als ik bezig ben. Maar ik voel dat dit stukken beter kan. Ik heb nog drie weken aan voedingssupplementen die in één verpakking Burn The Fat zitten. En dan is het Kerst. Mijn droom is dat ik dan wel geniet van het eten, maar met mate. Voor de zekerheid ga ik in ieder geval aan mijn lief vragen of ze alle zoete lekkernijen voor me wil verstoppen. Dat is geen rare vraag. 'Liever dat', zei ze laatst, 'dan dat ik een chocoladetaart wil maken en alle chocolade heeft opeens pootjes gekregen.'

Weet je wat lekker is met bleekselderij? Een dip van zelfgemaakte hummus (een soort sausje!). Ik heb hier een goed recept voor je. 

 

Hier kun je de vorige afleveringen lezen: 

Coen en Mick vallen af (deel 5)
Coen en Mick valen af (deel 4)
Coen en Mick vallen af (deel 3)
Coen en Mick vallen af (deel 2) 
Coen en Mick vallen af (deel 1)

 

Deel dit artikel