Coen en Mick vallen af (week 5)

Health

Coen en Mick vallen af (week 5)

Door -

Deel dit artikel

Als Coen Bom en Mick Boskamp hun gewicht in goud waard waren geweest, dan hadden ze geen dag meer hoeven te werken. Wekelijks houden ze een briefwisseling bij over hun gezamenlijk streven om de kilo's eraf te doen knallen. Dit is week 5. Beste week tot nu toe! 

Van Coen aan Mick

Beste Mick,

Onze briefwisseling is niet ongemerkt gebleven, merk ik. Afgelopen zaterdag werd ik er zelfs in Panama (!) op aangesproken! Panama in Amsterdam dan wel, maar toch. 

Ik las in onze ‘dat ik er zin in app’, die wij samen hebben, dat de vorige Afval-editie de meeste lezers tot nu heeft getrokken. Dat is op zich leuk, maar het legt de lat ook gelijk hoog. En een journalistieke wet zegt dat ‘ellende’ beter verkoopt dan ‘geluk’. In dat geval moeten wij vrezen voor een matig gelezen episode, want, zoals ik vorige week al aangaf: de knop is om.

Sinds vorige woensdag ben ik streng bezig. Zoals aangekondigd drink ik sinds vorige week woensdag geen alcohol meer, maar ik merk dat ik daarin niet op mijn woord word geloofd. Ik lees even wat letterlijke appjes voor: “En, is het nog gelukt om de alcohol te laten staan ;-)?”, “Dat is op het Lexion feest zeker toch weer even misgegaan met de alcohol?” en “Echt joh? Ook niet eentje?”. 

Het vertrouwen is groot, dat lees je. En dan heb ik het nog niet eens over de twee mensen die afgelopen zaterdag aan mijn bekertje lauwe Pepsi Max gingen ruiken of er alcohol in zat, waarop zij een ‘knap hoor’ knikje gaven. Kom op mensen, het was toen 3 dagen… als dat al niet meer lukt. 

Zucht, die reputatie.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat een feestje zonder enige vorm van drank en drugs toch altijd een beetje raar voelt. Dat moet jij als geen ander voelen. Ik zat zaterdag op een totaal andere golflengte dan de gemiddelde bezoeker. Sommigen zaten zelfs in de ‘oioioio’-categorie. Ik heb in de begin jaren 90 (die liepen tot 2006) heús wel eens wat gebruikt, maar je kunt het ook overdrijven. 

Zoals een zekere Martin, die in Club Exposure in Den Haag tijdens een schuimparty op een 3 meter hoog podium stond en dacht: “Och heerlijk, ik laat me lekker vallen in dat zachte schuim” en zich als het Jezus-beeld in Rio de Janeiro naar beneden liet vallen. Zeven (!) ribben gebroken, de rest gekneusd en één geperforeerde long. Dan is het effect van de pil wel gelijk uitgewerkt, zo kan ik je melden.

Maar goed, we dwalen af. Alle argwaan ten spijt, ik ben lekker bezig. Ik vertelde je vorige week dat ik daarbij wel een beetje smokkel door gebruik te maken van een crash-dieet. Daarmee kun je wel tot 4 kilo per week mee verliezen, als je daar drie maaltijden per dag van zou gebruiken. Maar dat is niet te doen. En dus eet ik ’s avonds meestal een salade met kipfilet, zalm, avocado en -afhankelijk van de avond- twee of drie eitjes. Andere favoriet: spitskool met runderchipolata worstjes. Roerbakken en klaar is Coen.

Dan ga ik er voor deze week even een eind aan breien, want ik moet naar de sportschool. Ook lekker bezig. We gaan toch wel minstens drie keer per week en pakken het serieus aan. Veel sporten is overigens niet goed voor het verliezen van veel kilo’s, maar ik zeg altijd: er staat geen kilo-teller op mijn voorhoofd. Het gaat erom hoe je er uitziet, maar natuurlijk voornamelijk om hoe je je voelt. En dat is behoorlijk goed deze week. 

Zó goed dat je je niet kunt voorstellen dat je dit niet altijd wil voelen. Of wil… dat je niet zórgt dat je je altijd zo voelt. Nou ja, zoiets. 

Snapt u?

Hoe is t bij jou gegaan?

Van Mick aan Coen

Beste Coen,

Oh, Coen, ik voel de energie en ik hoor de vitamine-supplementen in je borrelen! Wat heerlijk om te lezen! Hier gaat het ook goed, maar daar kom ik zo op terug. Eerst even een paar reacties op je schrijven. Ik vind niet dat je smokkelt door een crash dieet te volgen. Ik bedoel: in de strijd om de kilo's is alles geoorloofd, vind ik. Behalve dan een Bobby Sands-dieet, je weet wel de Noord-Ier die in 1981 overleed in de gevangenis als gevolg van een hongerstaking. 

Toen ik stopte met roken, nam ik ook een tijdlang nicotine-pleisters. Zo zie ik een crash-dieet. Als een opstap naar een beter leven. Want dat is natuurlijk wel de truc. Dat je 1 ding verandert in je voedingspatroon en dat is alles. Want zoals je al eerder in onze briefwisseling aangaf, moet je de verloren kilo's niet gaan vieren straks met copieuze maaltijden, want dan is het batig saldo dat je uiteindelijk zwaarder bent dan voor dat je ging lijnen. 

Eet je ook sportbrood met geen tot nul calorieën? De AH verkoopt die niet, maar de Vomar en de Dirk wel. Alleen gaan deze (lekkere!) broden zo hard, dat je 's ochtends echt op tijd moet zijn, want anders zijn ze gevlogen. Ook een tip die ik je geef, is de rijst gemaakt van bloemkool of broccoli. Heel gek, maar door de structuur heb je niet het idee dat je groente aan het eten bent. De AH heeft die ook. Dus ik bak die groente-rijst in een klein weinigje olijfolie met een uitje, knoflook en gesneden paprika, wat zout en peter, en daar eet ik dan een mager runderworstje bij en een salade van jonge veldsla en gesneden tomaatjes. En ik drink me een versuffing aan water. Op mijn leeftijd, waarin de blaas de baas is, zou je dat vele drinken een recipe for disaster kunnen noemen, dus spring ik 's nachts vijf keer mijn bed uit om joggend het toilet te halen. 

En wat die types in het uitgaansland betreft, moet ik je tot mijn schande bekennen dat ik ze helemaal begrijp als ze ver henen zijn en tegen me aan beginnen te praten. Ik versta hun taal, maar dat komt natuurlijk omdat ik net als Obelix ooit in een ketel met MDMA ben gevallen en daarna nooit meer dezelfde was, ook niet zonder drugs en drank. Je vertelt het hilarische verhaal van de man die dacht te kunnen vliegen, maar wat dacht je van die gast die op een openlucht feest even een uit-je-dak-wandelingetje ging maken en de bomen om hem heen groter zag worden? Bleek dat hij in drijfzand stond. Waarschijnlijk werd zijn leven gered omdat hij zo uit zijn zooitje was en zich niet uit die modderpoel probeerde te worstelen. Hij vond het allemaal best zo. Toen hij een stevige plant naast zich zag, wist hij zichzelf uit het drijfzand te trekken. Onder de modder keerde hij terug op het feest alsof er niks aan de hand was. Dit verhaal is echt gebeurd, want die gast was ik.

Tot slot het antwoord op je vraag hoe het bij mij is gegaan. Zoals ik je vertelde vorige week heb ik een ontmoeting gehad met Gerard Meijer, de fitness/krachttrainer van de sterren. Ik had een afspraak bij hem thuis, waar ik ook zijn lieve en mooie vrouw Sonja Meijer ontmoette, die net als Gerard alles van trainen, afvallen, mentale conditie, gezond leven en gezonde voeding weet. Iets waar ze jaren voor hebben geleerd. Toeval bestaat niet, want Sonja heeft naar het schijnt met een team van professionals een geweldig 'afvalsysteem' ontwikkeld dat Burn The Fat heet. Een combinatie van een hoogwaardige Bio energetische formule en Intermittent Fasting. De doos waar de preparaten in zitten, staat voor me. En ik kijk er niet allemaal maar na, maar ik ben er ook mee begonnen. Ik kom daar volgende week uitgebreid op terug. Maar ik voel me heel erg goed, positief en energiek! Daarbij weet ik dat Rome en Aken ook niet in 1 dag zijn gebouwd.

ja, ik kijk uit naar de dag dat ik weer met je door één deur kan...

 

Hier kun je de vorige afleveringen lezen:

Coen en Mick valen af (deel 4)
Coen en Mick vallen af (deel 3)
Coen en Mick vallen af (deel 2) 
Coen en Mick vallen af (deel 1)

Deel dit artikel