Coen en Mick vallen af (slot)

Health

Coen en Mick vallen af (slot)

Door -

Deel dit artikel

Als Coen Bom en Mick Boskamp hun gewicht in goud waard waren geweest, dan hadden ze geen dag meer hoeven te werken. Wekelijks houden ze een briefwisseling over hoe het gaat met afvallen. Dit is week 15. Mooi getal. Want deze rubriek is niet meer. Lang leve het vervolg!

Van Mick aan Coen

Goeiemorgen jongeman,

In wat voor crazy fucked up wereld leven we in, dat een groot aantal van mijn mannelijke Facebook-vrienden bewonderaars zijn van een president van Amerika, die hard op weg is om dictator te worden? In Brazilië is het niet anders. Dan hebben we nog China, de Filippijnen en nog meer van dat soort bananen-republieken. Straks heeft de wereld niet 1 maar 10 Hitlers!

En over criminelen gesproken: heb je de foto's gezien van de boegbeelden van de Mocro Maffia? Moet je voorstellen: die gasten zijn oeverloos gevuld (niet zoals jij en ik, maar met geld) en dan zie je eruit als een depressieve dakloze. Ik zag hun voeten niet, maar het zou me niks verbazen als zwarte tenen door versleten schoenen zouden piepen. Misdaad loont? Het is maar hoe je het bekijkt. Ja, het lijkt me niet fijn om Taghi of Razzouki te zijn.

Overigens vond ik het met jou ook niet echt fijn gaan van de week. Ik bewaar al mijn appjes en hier komt onze 'gezellige' dialoog van een paar dagen geleden. En dan te bedenken dat je begon met een soort van bedankje dat Mannenzaken in de persoon van ondergetekende je had getipt over de bloedstollende serie The Stranger.

Jij: The Stranger is echt heeel goed. Pas 3 gezien, maar 't sfeertje is fantastisch.

Ik: Ah, super! Alle rollen zijn goed, maar weet je wie echt fantastisch is? Die gast die zijn huis niet uit wil. Gespeeld door Stephen Rea.

Jij: Ik zit er helemaal in.

Ik: Snap ik! Dymphna en ik gingen 's ochtends om vier uur naar bed!

Jij: O, wat leuk. Maar we hebben 't nu even over The Stranger. Ik stond trouwens vanochtend om 3 uur op. Voor de Oscars.

Ik: De beste speech hoorde ik niet bij de Oscars. Maar werd een dag eerder uitgezonden. Tijdens de Independant Film Awards. Door Adam Sandler voor zijn waanzinnige rol in Uncut Gems.

Jij: Gezien. Wat een vreselijke drukte. En ik haat films waarin alles, maar dan ook alles misgaat. Tevens het Al Pacino stemmetje...Waarom deed hij dat ook in die speech? En steeds in de lach schieten tijdens de speech. Dus ik deel jouw mening niet aangaande de film. Zijn rol daarentegen was veel indrukwekkender dan die van Joaquin Phoenix. De speech van Joaquin won wat mij betreft wel duidelijk op urgentie en echtheid. Hij schoot ook bepaald niet in de lach.

Ik: Okay.

Jij: Chagrijnige man. Okay, is dus écht niet okay. Dus zeg dat dan niet!

Ik: Wie? Ik een chagrijnige man? Ik ben de vrolijkheid zelve!

Jij: Mark van Dale doet dat ook altijd. En Joaquin is de chagrijn! Okay?

Ik: Oh, ik dacht dat jij de chagrijn was.

Jij: NEE!! NIET OKAY. Het gaat wel weer.

Ik: Niet okay dat je chagrijnig bent? Ik vind dat dat moet kunnen.

Jij: We snappen elkaar niet. Laat 't.

Ik: Ha Ha Ha Ha Ha!

Jij: Ik vind het irritant dat mensen okay zeggen als ze er eigenlijk niet mee eens zijn met wat ik zeg. Mark doet dat ook.

Ik: Dat is een aanname van je op basis van wat een goede vriend van je doet. Ik zeg okay, omdat ik er nog even over wil nadenken, waarna het heel goed mogelijk is dat ik je gelijk ga geven. Die kans bestaat. Okay?

Jij: Nou, dat is in mijn leven niet vaak gebeurd.

Ik: Dat je gelijk krijgt? Ik hoop wel dat je The Stranger op pauze hebt gezet.

En zo reutelde het nog even door. Ik heb er goed over nagedacht, lieve man, maar dat afvallen gaat 'm niet worden voor jou en mij. Ja, dat afvallen misschien wel, maar het idee dat ik had, dat wij elkander tot grote hoogtes zouden weten te stuwen, is helaas niet gebeurd. Ik heb het idee dat je hier niet blijster blij van wordt. Ik dacht dat we zo een stok achter de deur hadden, maar mensen vinden het alleen maar leuk dat we niet slagen in ons streven om kilo's lichter op de weegschaal te staan. Ik zeg het weer fout: ze vinden het niet leuk, maar ze vinden het leuk hoe we daarover schrijven. En heel gek, maar die verslaving, die groeit daarop. Dat stemmetje in ons hoofd, zegt: 'Blijf gewoon doen wat je doet, eet wat je wilt eten, en mensen vinden het nog leuk ook. Is dat niet de ideale win-win situatie?' Zo sluw is die kut-verslaving. Maar ik heb een oplossing bedacht. Ik vind het geweldig om het met jou over van alles te hebben (behalve over babi pangang). Waarom noemen we het voortaan niet: Coen en Mick over van alles? Zie boven. Trump, Mocro Maffia. En dat afvallen, dat pakken we gewoon solo op. Is dat een plan?

Van Coen aan Mick

Beste Mick,

Okay.

Deel dit artikel