Alcohol als eerste levensbehoefte

Health

Alcohol als eerste levensbehoefte

Door -

Deel dit artikel

Als ervaringsdeskundige op het gebied van verslaving ben ik om meerdere redenen met stomheid geslagen. 

Verdovende middelen, waaronder alcohol, heten niet voor niets zo. Ze verdoven. Vooral gevoelens die je niet wilt voelen. 

Daarvoor gaan we even terug naar vorige week dinsdag toen Nederland de strengste lockdown tot nu toe in ging. Eén van de aanvullende maatregelen was dat alleen winkels open mochten blijven die essentieel zijn voor de eerste levensbehoeften. Zoals supermarkten, drogisterijen, dierenspeciaalzaken, opticiens...

...en slijterijen.

Toen ik in 2013 in de vooraanstaande Schotse verslavingskliniek Castle Craig zat omdat ik aan de ziekte van mateloosheid lijd (in de tegenwoordige tijd, want verslaafd blijf je), leerde ik dat alcohol een onvervalste hard drug is. Met dit verschil dat alcohol bij veel en regelmatig gebruik schadelijker voor het lichaam is dan de meeste verdovende middelen. Denk daarbij aan pancreatitis, een chronische ontsteking aan de alvleesklier. Of aan gastritus, een ontsteking van het maagslijmvlies, met maagbloedingen als gevolg.

Ironie ten top

Dan heb je ook nog levercirrose, waarbij de werkzame levercellen worden vernietigd en er bindweefsel voor in de plaats komt. Levercirrose is niet te genezen, ontstaat geleidelijk en is levensbedreigend. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de ziekte van Korsakov, die de hersenen blijvend aantast en niet over het feit dat er met een alcoholist in actief gebruik simpelweg niet valt samen te leven. 

Om vervolgens slijterijen die – even heel zwart/wit gezegd – dealers van een hard drug zijn, te rangschikken onder winkels die in een eerste levensbehoefte voorzien, is natuurlijk de ironie ten top!

Houd me ten goede. Dat ik als verslaafde in herstel met 8 jaar clean & sober zijn op de teller als geheelonthouder door het leven ga, betekent niet perse dat ik anti-alcohol ben. Ik snap als geen ander dat het fijn is om tijdens Oud & Nieuw een lekker drankje te doen en het glas te heffen. Vroeger kon ik ook genieten van een goede whiskey en had ik grote schik met een mooie wijn of een fijne champagne. Alleen bleek ik allergisch te zijn voor alcohol en andere verdovende middelen. 

groei in alle categorieën dranken

De laatste paar maanden merk ik dat er om me heen steeds meer mensen die allergie lijken te ontwikkelen. En ook dat de verslaafden, die ik als ervaringsdeskundige help in herstel, het steeds moeilijker vinden om niet terug te vallen in gebruik. Ik kan het niet met harde cijfers staven, om de simpele redenen dat die er nog niet zijn, maar mij lijkt een en ander een logisch gevolg van de lockdown en alles wat daarbij komt kijken, zoals angst, minder sociale contacten en verlies van toekomstperspectief. Verdovende middelen, waaronder alcohol, heten niet voor niets zo. Ze verdoven. Vooral gevoelens die je niet wilt voelen. 

Omdat ik naast ervaringsdeskundige in de eerste plaats journalist met een ongebreidelde nieuwsgierigheid ben, vroeg ik aan de persdienst van Albert Heijn/Gall & Gall of ze in de verkoop van alcoholische dranken een verschil tussen voor en tijdens Corona zagen. In de reactie stond: 

De hele markt ervaart sinds maart dit jaar een groei in alle categorieën dranken, dus van aperitief tot wijn en van cocktail tot digestief....Dit beeld is dus marktbreed, van supermarkt tot drankenzaak tot wijnhandel.'

Ik ben dranquilo

Met dat alles in het achterhoofd en gezien de omstandigheden was het geen sinecure geweest als de overheid met een campagne was gekomen, waarin stevig werd gewaarschuwd voor overmatig drankgebruik en waarin mensen tips kregen voor waar ze terecht konden met hun problemen. 

En wat kregen we? De Ik doe dranquilo publiekscampagne. Of zoals op de site van het VWS staat:

'De Dranquilo-campagne laat zien dat geen of minder alcohol drinken heel normaal is en dat je niet buiten de groep valt als je niet meedrinkt. Dranquilo doen, is gezond! De term dranquilo komt van het Spaanse woord ‘tranquilo’, wat ‘kalm aan’ betekent. Als je – korter of langer - geen alcohol drinkt, kun je dat aangeven door te zeggen: “Ik ben dranquilo.” of “Vanavond doe ik lekker dranquilo”. 

Weet je waar me dat aan doet denken? Aan die keer toen ik in mijn actieve verslaving drie pakjes cocaïne bij mijn dealer haalde, waarna hij me – terwijl hij de drie briefjes van 50 euro in zijn achterzak stopte – toefluisterde: 'Doe je wel een beetje rustig aan?'

Het moet niet gekker worden allemaal.

Deel dit artikel