Een andere kijk op Frans Bauer in China en babi pangang

Eten

Een andere kijk op Frans Bauer in China en babi pangang

Door -

Deel dit artikel

Robert Jan Fernhout is met ingang van vandaag onze correspondent in Bangkok, zoals bekend de hoofdstad van Thailand. Bij toeval zag hij Frans Bauer in China. En dat bracht hem tot deze overpeinzingen.

Onlangs was mijn moeder op bezoek in Thailand. En ze vertelde over een leuk programma dat ze op de Nederlandsche tv had gezien: Frans Bauer op reis in China. Nu is mijn moeder (net als ik) geen fan van het muzikale repertoire van mijnheer Bauer, maar ze had toch met veel plezier naar het programma gekeken. Het moment waarop hij met een stalen gezicht een babi pangang bestelt in Hong Kong, terwijl vrouwlief met het uit Nederland meegebrachte menu van hun eigen afhaalchinees wappert, is absoluut goud waard.

Frans Bauer bezoekt het land van de reizende zon

Ik ben meteen gaan googelen en heb een aantal delen van het programma online bekeken. Ergens werd aangekondigd dat ‘Frans Bauer het land van de reizende zon’ zou bezoeken. Wat perfect zou kloppen als er een ‘ij’ was gebruikt en Frans naar Japan zou zijn afgereisd in plaats van naar China. Maar geen mens die het de altijd aimabele Frans zou durven kwalijk nemen.

Mensen met een vleugje historisch dan wel culinair besef weten natuurlijk wel dat de Chinese keuken in Nederland bijzonder weinig te maken heeft met de keukens in China. Keukens met een ‘s’, want het land is zó groot dat de gerechten van streek tot streek enorm verschillen. Men heeft meestal wel eens van Kantonese of Sichuan (chilipepers!) gerechten gehoord, maar zo zijn er bijvoorbeeld ook de Hunan, Jiangsu, Anhui, Zhejiang en Shandong keukens. Het is maar dat u het weet. Om onnodige teleurstellingen te voorkomen... bij geen van allen kun je met een menu van de afhaalchinees terecht.

Kort samengevat: minder oosterse specerijen en meer vet

De traditionele afhaalchinees in Nederland betitelt zichzelf meestal als Chinees-Indisch, soms met een vleugje Surinaams. Het ‘Indisch’ verwijst dan naar gerechten uit de Indonesische keuken, waar men bij de afhaalchinees wel de Indonesische naam maar, helaas, in mindere mate de originele receptuur in terugziet. Kort samengevat: voornamelijk minder specerijen en meer vet, zeg maar. Zo betekent ‘babi pangang’ in het Indonesisch niets meer of minder dan ‘gegrild varken’. Maar ook in Indonesië heb ik het letterlijk en figuurlijk nog nooit zo zout gegeten als in Nederland.

Nederland is hier overigens niet uniek in. In Aziatische restaurants in de VS staat steevast een gefrituurde dumpling met de fraaie naam ‘crab rangoon’ op het menu. De naam suggereert dat de oorsprong in ‘Rangoon’ (het huidige Yangon in Myanmar of Birma) zou liggen. Maar niets is minder waar. Het hoofdingrediënt is namelijk roomkaas, en laat dat ingrediënt nu net gekenmerkt worden door een absolute en totale afwezigheid in de keukens van Zuidoost-Azië.

'Begripvolle vrienden hebben geen haast… in bed.’

En dan is er nog de ‘fortune cookie’ (gelukskoekje), dat na de maaltijd wordt uitgedeeld in ieder Aziatisch restaurant in de VS. Het gelukskoekje is inmiddels bezig aan een opmars in Nederland, hoorde ik. Een fortune cookie is net zo Aziatisch als babi pangang Chinees is. Het vindt zijn oorsprong in San Francisco, California. Ze zijn rond 1990 zelfs nog even geïmporteerd in Hong Kong als ‘echte Amerikaanse gelukskoekjes’. Het is trouwens altijd leuk om, zeker na wat drank bij het eten, de woorden ‘in bed’ toe te voegen aan de door het gelukkoekje geleverde wijsheden. Werkt altijd. Zo krijg je leuke combinaties als ‘De hoogste openbaring is de stilte… in bed’; of ‘Geluk is pas zichtbaar als het voorbij is… in bed’; En ‘Begripvolle vrienden hebben geen haast… in bed’. Kortom, de toevoeging ‘in bed’ staat garant voor een ongecompliceerde avond vol puberale lol die zijn weerga niet kent.

Als je niet van vissenogen, ingewanden, hersenen, et cetera houdt, is vlees noch vis het beste devies in China.

Ik hoop dat Frans & Co verder een leuke trip in China hebben. Mijn advies aan hen is om zich voornamelijk tot de kale rijst en de bami te beperken. Als je niet van vissenogen, ingewanden, hersenen, et cetera houdt, is vlees noch vis het beste devies in China. Want een onervaren China reiziger kan in de restaurants daar nog wel eens voor veel vervelender verrassingen komen te staan dan het ontbreken van een Nederlandse babi pangang (met rooie saus!) op het lokale menu.

Robert Jan Fernhout woont met zijn Thaise vriendin en een kat in Bangkok.Hij verwondert zich tegenwoordig meer over de huidige Nederlandse cultuur dan over de Thaise. De weekends brengt hij vaak door op een Italiaanse racefiets. Probeert het leven verder nog wat aangenamer te maken met lekker eten, een fles rode wijn (oude wereld graag), reizen, fotografie, muziek, lezen en humor. En hij schrijft met veel plezier af en toe een stukje voor Mannenzaken.

 

 

Deel dit artikel