Welkom thuis

Entertainment

Welkom thuis

Door -

Deel dit artikel

Aan alles komt een einde, ook aan de vakantie. Maar niet aan de wegwerkzaamheden in Duitsland. Was me de terugrit wel, na een laatste bewogen weekje op de camping in Kroatië.

'Hey, dat hoeft niet hoor, een mondkapje dragen!'

Nieuwe achterburen op de camping, soms leuk, soms niet. Maar ik heb vaak iets met buren, of zij met mij, is me om het even. Dit Poolse echtpaar had 5 kinderen bij zich, leuke dynamiek, zou je kunnen denken. Maar in dit geval hadden we vanaf minuut 1 te maken met Poolarisatie. Ik heb echt niks tegen polen, Noord en Zuid vind ik beiden prima, maar deze 7 exemplaren waren stuk voor stuk tegenpolen. Kinderen compleet los geslagen in schreeuwen, herrie, krijsen en huilen. En papa en mama vonden alles prima. Als de kids dan sliepen, zou je verwachten dat je rust had, maar niets van dat alles, want in de tent waar ook de kinderen sliepen, schonk papa aan mama vervolgens een hoogtepunt of 3. Leuk man, camperen.

QR code

En dan, toch eerder dan verwacht, komt de dag van het vertrek. Jesper was al eerder weg met zijn negatieve test. Verkregen op een tuinbankje bij het ziekenhuis van Umag. Geen QR code, gewoon een word-template opgeslagen als PDF waar toevallig zijn naam op stond en het woord “NEGATIVE”. De dame van de incheck balie heeft ongeveer 12 milliseconde gekeken en besloot dat het goed was.

Zum Hause

Toen was het inpakken en wegwezen. Strak plan, alles gestroomlijnd, en richting Delft. Dag 1 geen vuiltje aan de lucht, letterlijk en figuurlijk. Lekker door tuffen en het klimaatakkoord aan gort rijden.

Maar dan, dag 2. Oder Tag Zwei. Als ICTer ben ik wel gewent om met files te werken, maar over 600km 12 uur rijden, is mij iets te veel file. Links houden in verband met mijn aanhanger. Dus maar 60 rijden tussen de vrachtwagens. De regen kwam ook nog eens met bakken uit de hemel, dus mijn humeur was aan het eind van de ochtend wel ver onder NAP. Bij het horen van “U2 – Achtung Baby” reden we een rustplaats uit. Nou niets van dat. Ik besloot zoals alle Duitsers in Nederland, gewoon in mijn eigen taal iets te vragen. Uiteraard begreep de beste meneer er niets van en vroeg “Kannst du Deutsch sprechen?”. Om hem te zieken, antwoordde ik het Engels. “Nine,” zei ik. Had ik hem ff tuk, zeg.

Drolletje draaien

Op naar de toilet, toch nog wat rust. Lekker even een momentje voor mezelf, broek op de enkels, ontspannen. Nos.nl lezen en Mannenzaken uiteraard, en nadat ik genoeg info tot me had genomen, bukte ik om mijn telefoon in mijn broek terug te stoppen. Terwijl ik dat deed, zakte ik onder een censor die ik niet gezien had, waarop de WC niet alleen mijn boodschap weg spoelde, maar bepaalde regionen van mij ook nog een steenkoude douche kregen. Ik schrok en moest lachen tegelijk, een merkwaardige combi. En merk ineens dat mijn WC bril begon te draaien, waardoor ik een kwartslag mee draai. We hadden te maken met een knap staaltje moderne techniek. Een zelfreinigende WC. Handig, tenminste: als je het weet.

Gezonde maaltijd

Eindelijk in Nederland aan gekomen was het wel tijd voor een goede en gezonde maaltijd. Wij de Mac in, en ik een salade bestellen (serieus!). In Kroatië, waar mondkapjes nog heel “normaal” waren, had ik deze ook in de Mac op gedaan. Een man vond het nodig om daar iets van te zeggen. “Hey, dat hoeft niet, hoor, een mondkapje dragen!”, zei hij terwijl hij met zijn hand langs zijn mond ging om een kapje te duiden. Ik vond die opmerking onnodig. Ik bepaal zelf wel wat ik draag. Wie is tie dan? Op dat moment nam hij een slok van zijn milkshake, via een rietje. Maar hij kantelde zijn beker alsof hij een normale slok ging nemen. “Hey dat hoeft niet, hoor, je beker schuin houden!”, zei ik, terwijl ik met mijn hand een drink gebaar maakte. Hij keek me aan alsof ik hem in de maling nam. Dat was correct. 

Deel dit artikel