Wat een shit verhaal

Entertainment

Wat een shit verhaal

Door -

Deel dit artikel

Na het pittoreske Mierlo van vorig jaar zijn we dit jaar iets verder gereden. Ja er zijn nog steeds corona regels, en ja we doen nog steeds voorzichtig, maar toch hield niets ons tegen om af te reizen naar het Kroatische Umag. Kunt u de aubergine? Ik wil nog wat bestellen als het van umag, ja het wordt er zo 1!

Thuis weet ik inmiddels prima te timen welke druk ik tegen kringspier moet zetten om te kunnen lopen.

Spullen pakken, vouwwagen aankoppelen en gaan met die banaan. Dat was het motto een kleine week geleden. Heel Europa ging op geel of groen, en dat was voor mij het teken elke avond blauw te worden in Kroatië. Lekker op de camping, genieten van wat vrije tijd, even geen gezever over wel of geen festivals. God wat ben ik blij dat ik niet 100% van de muziek en events leef, en ja ik heb te doen met degenen die er vol in zitten. Ik ga verder niet in op regels, daar is alles wel over gezegd.

Bedacht op reis

Toch merk je dat zo’n reis net wat meer bedachtzaam gaat, mondkapjes mee, QR codes, digitale formulieren om Kroatië in te komen, en zo blij dat ze er overal om gevraagd hebben. OH nee, stom van me, tuurlijk heeft niemand ook maar iets gevraagd. Corona krijgen we met zijn allen onder controle, maar de controle word door niemand gedaan. En begrijp me niet verkeerd: ik vond het prima, hoor. Maar nu heb ik het toch weer over corona, tijd voor belangrijkere zaken!

Onderweg een heerlijke tussenstop in Oostenrijk. Helemaal contactlöß inchecken, en vervolgens er achter komen dat er voor Domien geen bed was, maar goed, wordt 'ie een vent van. Eerst nog even echt Oostenlijks hapje sushi gegeten en toen een wel verdiende slaap na een kleine 1000 km ins pkw.

Klein dorp

De volgende dag na +/- 500 km was de camping een feit. Een klein dorp kan ik wel zeggen, een dikke 8000 mensen samen. Maar toch voelt het niet zo. Overal is genoeg ruimte, men geeft elkaar ook de ruimte, en tja, het is buiten en iedereen heeft een vast plek, dus niks aan de hand.

Druk

Over niets aan de hand gesproken, dat is bij mij op de camping niet altijd het geval. Ik ben nogal een ad hoc poeper. Thuis weet ik inmiddels prima te timen welke druk ik tegen kringspier moet zetten om gevaarloos te kunnen lopen. Nu is dat op de camping altijd wel even wennen aan het begin, zeker de eerste dagen. Wat is de beste route, wat is de beste pot, is er papier? En misschien nog belangrijker, is er wel 1 vrij? Dat risico kan ik niet lopen met mijn strakke planning. En dan maar hopen dat mijn strikje van mijn zwembroek in 1x los gaat, kortom, je maakt als ad hoc poeper wat mee tijdens een dagje camping (wordt vervolgd).

 

 

Deel dit artikel