Voetbalboeken die er niet om liegen

Entertainment

Voetbalboeken die er niet om liegen

Door -

Deel dit artikel

De afgelopen weken verschenen er nogal wat voetbalboeken. ‘Da’s logisch, want de feestdagen komen eraan’, zou Meester Cruijff gezegd kunnen hebben.

Twee voetbalboeken lijken – ongewild – een perfect een-tweetje te maken. Weekendmiljonairs duikt in de schimmige wereld van voetbalmakelaars en zaakwaarnemers. Cristiano & Leo gaat over de strijd om de beste voetballer aller tijden te worden. Wie is er beter: Ronaldo of Messi? Niet geheel toevallig komen beide spelers ook aan bod in Weekendmiljonairs, want aan beide fenomenen kleeft de tegenwoordig onvermijdelijke geur van stout geld.

De winnaar is de man met de vetste bankrekening

Je mag het gerust een vorm van topsport noemen, de manier waarop VI-journalisten Tom Knipping en Iwan van Duuren in Weekendmiljonairs de wereld van voetbalmakelaars en zaakwaarnemers - waarin jaarlijks bijna een miljard euro in schijnt rond te gaan - in kaart hebben gebracht. Vooral ook omdat ze het uitermate goed leesbaar hebben opgeschreven. En daar neem ik mijn Mannenzakenpetje diep voor af. Het is een successtory met een gitzwarte rand, over een parallelle wereld waarin het niet alleen om schimmige Oost-Europeanen en louche mediterranen draait. Nederland behoort op dit speelveld namelijk tot de wereldtop. Quote van voetbalmakelaar André Gieling: ‘Je moet wel een enorme mongool zijn wanneer je als zaakwaarnemer na het Bosman-arrest geen miljonair bent geworden.’ Dat niveau, dus. Want het gaat niet om het winnen van Cups en Wereldbekers. De winnaar is de man met de vetste bankrekening.

Het begon allemaal in Nederland. In Amsterdam, om precies te zijn, met de schoonvader van Johan Cruijff: Cor Coster. ‘Ome Cor’ keek als eerste eind jaren 60 van de vorige eeuw naar voetballers door een zakenbril. Weekendmiljonairs begint dan ook met de periode Coster. Het is een feest der herkenning. Waaraan ik met liefde deze anekdote toevoeg.

Wat schuift ‘t?

Medio februari 1988, in de aanloop naar het roemruchte EK voetbal, revalideerde de toen beste voetballer ter wereld niet bij zijn club AC Milan, maar in de luwte van de Rotterdamse Kuip. De Knie van Ruud Gullit was toen wereldnieuws. En mijn toenmalige hoofdredacteur, Jan Heemskerk senior, had me naar Rotterdam gestuurd om Ruud Gullit te polsen voor het ‘grote Playboy-interview’. Ik had Gullit eerder een keer ontmoet bij de importeur van Harley Davidson. Ik stond letterlijk naast ‘m toen hij in het kantoortje van de PR-man van Harley – in alle openheid - ‘Ome Cor’ telefonisch om toestemming vroeg voor de aanschaf van een motor. Hij was toen al de één van de bestbetaalde voetballers ter wereld.

Ik sprak ‘m na de training aan met de vraag of zijn Harley ‘m nog beviel. Daar kon ‘ie wel om lachen. En ja, een interview was prima. Hij was nu toch in Nederland. Ik moest maar even een afspraak maken met zijn zaakwaarnemer, Ome Cor Coster.

Het telefoongesprek met meneer Coster was kort, maar ik zal ’t nooit vergeten.

  • ‘Coster!’ [Een stem die hoorbaar geen tegenspraak duldt.]
  • ‘Meneer Coster, goedemiddag. U spreekt met Willem Schouten van de Nederlandse Playboy. Ruud Gullit zei dat ik met u een afspraak moest maken voor een interview.’
  • ‘Wat schuift ‘t?’
  • [Na twee keer diep ademhalen. Heb ik dat écht gehoord?] ‘We betalen principieel niet voor interviews, meneer Coster. Maar we willen met alle liefde uit naam van Ruud een bedrag overmaken naar een goed doel van zijn keuze.’
  • ‘Daar doen we niet aan.’
  • ‘Dat is jammer. Goedemiddag, meneer Coster.’

Wat is een mens waard?

Weekendmiljonairs eindigt na een onwaarschijnlijke hoeveelheid mooie, bizarre en soms ook mensonterende verhalen, anekdotes en feiten over voetbalmakelaars met een welhaast filosofische laatste alinea:

‘Uiteindelijk is de vraag die 45 jaar geleden na de eerste miljoenentransfer van Cruijff al werd gesteld in de Tweede kamer nog steeds onbeantwoord: wat is een mens waard?’

Het antwoord staat overigens - in tweevoud - op de achterkant van het boek: Een Picasso aan de muur is tegenwoordig goedkoper dan een Neymar op het veld. Een Messi is meer waard dan een Monet.

Wie is er beter: Ronaldo of Messi?

Een Messi is meer waard dan een Monet. Maar is ‘ie ook beter dan Ronaldo? De Britse journalist en schrijver Jimmy Burns – bij Nederlandse voetballiefhebbers bekend van zijn bijdragen aan Hard Gras – is niet over één nacht ijs gegaan voor zijn boek Cristiano & Leo, getuige de 14 pagina’s met bronvermeldingen achter in het boek, dat 444 pagina’s telt. Op de achterkant van het boek wordt weliswaar de vraag gesteld: Wie is er beter: Ronaldo of Messi? Het gekke is, na die 444 pagina’s weet je als objectieve lezer nog steeds niet wie er nou beter is. En misschien is de beste uiteindelijk toch Maradona. Of Ibrahimovic, waar ikzelf een groot zwak voor heb. Of toch Cruijff, gezien zijn enorme impact op de ontwikkeling van het moderne voetbal? Maakt het iets uit? Nee. De kracht van dit boek zit ‘m niet in de antwoorden, maar in de informatie. Waarschijnlijk zijn nooit eerder twee voetbalcarrières zo minutieus beschreven als die van Ronaldo en Messi in Cristiano & Leo. Het fijne is dat de twee met elkaar vervlochten verhalen niet vervuild worden door kritiekloze heldenverering. Ik zeg er eerlijk bij, dit is leesvoer voor de liefhebber pur sang. Maar dan is het wel haute cuisine.

Deel dit artikel