Vissen met Willy Alberti

Entertainment

Vissen met Willy Alberti

Door -

Mannenzaken neemt je mee terug naar de dag waarop Boskamp als vierjarige uit varen ging met Willy Alberti. Op zich is dat al bijzonder, maar let op: het wordt nog aparter.

Vandaag wordt het feest op het IJ. Want onze kleine meid en ik zijn uitgenodigd op de S, het elektrische bootje van MZ's Willem en zijn Grote Liefde. We gaan varen. Hoe fijn is dat!

Toen ik vanmorgen wakker werd met de dag die komen zou in het vizier, moest ik onbewust denken aan die keer dat ik Willy Alberti tot wanhoop dreef. Waarom ik daar aan dacht, was omdat het gebeurde tijdens de eerste keer in mijn leven dat ik uit varen ging.

Ze deelden een passie

Ik moet een jaar of vier zijn geweest, toen ik op de Biesbosch in een bootje zat samen met mijn grootvader, de acteur en operettester uit de jaren dertig, Harry Boda, en met de Napolitaanse tenor en volkszanger, die zoals je waarschijnlijk weet de vader was van Willeke Alberti en de grootvader van Johnny de Mol en Danielle Oonk van 't Schip. Willy Alberti was niet alleen een volkszanger, maar ook een volksheld. Hits van toen als 'De glimlach van een kind' en 'Juliana bedankt!' spreken nog steeds tot de verbeelding.

Die twee mannen in dat bootje waren goed bevriend en gingen als collega's ver terug met elkaar. En ze deelden ook een passie. De hengelsport. Dat was de reden waarom we die middag op de Biesbosch voeren. Om te vissen. Willy had zijn duurste hengels meegenomen. Want hij was een absolute connaisseur als het op visgerei aankwam. We waren een half uurtje onderweg toen Willy zijn hengels wilde pakken en tot zijn grote schrik achter – excusez le mot – het net viste. Waar waren zijn hengels gebleven? Toen hij mij zag zitten naast de plek waar ze hadden gelegen, wist hij meteen hoe laat het was. Hij zag het aan de gelukzalige glimlach op mijn gezicht. 

Geworpen hengels

Volgens mijn grootvader, die het verhaal tot aan zijn dood in 1973 tot zijn standaardrepertoire rekende en waardoor ik me het ben blijven herinneren, heeft Willy nog overwogen om een duiker in te huren, die de bodem van de Biesbosch zou moeten hebben afgezocht naar een schepnetje en drie peperdure werphengels, die inderdaad geworpen waren. 

Vandaag gaan we uit varen. Maar we gaan niet vissen. En toch zullen mijn gedachtes uitgaan naar die bewuste dag aan het begin van de jaren zestig. Toen de tekstregel 'De glimlach van een kind doet je beseffen dat je leeft' voor Willy Alberti een compleet andere betekenis kreeg.

 

Deel dit artikel