Tijden veranderen

Entertainment

Tijden veranderen

Door -

Deel dit artikel

Een avondje herinneringen ophalen met een goede vriend betekent voor Tino Stuij van kroeg naar kroeg hengsten op en rond de Zeedijk. 

‘Bestel nou maar gewoon twee diamanthaasjes medium, doe je gehoorapparaten in en ga pissen.’
Een avondje herinneringen ophalen met mijn goede vriend.
Hij kent elke steen in het dorp.
Het wordt meestal nachtwerk in de enigszins schimmige San Francisco op de Zeedijk.
Waar meisjes van plezier, gok chinezen en linke loetjes nog even een afzakkertje pakken.
En je urenlang je ogen uit kunt kijken naar een doorlopende voorstelling.
Vanavond gaan we na de koffie met een hassebassie naar huis, pak ik de laatste trein en sommeer ik mijn kameraad z’n gehoorapparaten weer in te doen.
Times They are A-Changing, zou Bob Dylan zeggen.
Klokslag twaalf stopt het feest. Tijden veranderen. Letterlijk.
Onze tocht voert standaard langs de mooiste cafés van de buurt, eettentjes zonder dronken toeristen en is altijd een weerzien met kleurrijke karakters.
En iedere keer leer ik bij. Zo werd me vanavond het fenomeen ‘hengsten’ uitgelegd.
Ik had er nog nooit van gehoord, ‘hengsten in de Stoofsteeg’,
De Stoofsteeg kende ik natuurlijk van naam, midden op de Wallen.
Hengsten blijkt de juiste benaming voor windowshoppen in licht opgewonden staat te zijn.
Klanten die bij een prostituee op bezoek willen, lopen eerste alle ramen af voordat ze een keuze maken. Dit warenonderzoek heet in de rosse buurt dus ‘hengsten’.
Intussen hengsten wij in de nette variant van café naar café.
We stoppen onderweg even bij de voormalige woning van ome Frits van de Wereld.
Ik zie hem nog zitten op z’n stoeltje voor de deur. De legendarische Wallenbaas die ooit alle voorpagina’s sierde met de drugsboot de Lammy. En de blokken hash in een lijkwagen door Amsterdam reed. ‘Nog nooit aangehouden, wist die smeris veel ’ vertelde hij altijd met pretoogjes.
Inmiddels doet niets meer denken aan ome Frits en blijkt er na een verbouwing straks een hippe cocktailbar op die plek te komen. Tijden veranderen.
Wat blijft zijn de bijdehante klanten en mondige barkeepers in het dorp.
De eerste barkeeper is snel en hoffelijk.
Dat laatste heeft hij misschien geleerd in de bajes want hij is ooit de beruchte pyromaan van een Noord-Hollandse stad geweest in een vorig leven. Inclusief TBS.
Het wordt me tussen een kopstoot en bitterbal achteloos verteld.
Twee stops later blijkt een van de goedgemutste barkeepers ooit vast te hebben gezeten voor een beroemde Amsterdamse moord. Het wordt me opnieuw tussen neus en lippen door als geinig weetje gemeld. Prima volk achter de bar vanavond.
We hengsten vrolijk door naar de volgende kroeg.
Daar staat hopelijk iemand met een iets minder gewelddadig verleden.
Het is een vrouwelijke barkeeper. Niks aan de hand.
Maar die blijkt na enige interactie een oogje op mijn vriend te hebben.
‘Dat is een understatement,’ lacht hij. ‘Ze stalkt me al een tijdje.’
Inmiddels regent het licht en de klanten druilen een voor een af.
Het is bijna klokslag twaalf.
Dan verandert de koets in een pompoen en worden de lakeien weer muizen.
Ik kijk hoe laat mijn trein gaat 
Mijn kraskaart is tamelijk vol; een pyromaan, een moordenaar en een stalker.
Gelukkig heb ik naar de rest niet gevraagd.
Tijden veranderen.
Verhalen blijven gelukkig.

 

Deel dit artikel