Superkneus

Entertainment

Superkneus

Door -

Deel dit artikel

'Ik ben een kneus. Dat weten mensen in mijn omgeving al. Er zijn inmiddels genoeg voorbeelden van pogingen tot goed gedrag die dankzij mijn hulp in kak veranderen.' Stuij in de bocht. Ga er maar even goed voor zitten.  

Ik probeer het, maar goedbedoelde onhandigheid zit me dwars. Ik laat een wc-bril in een restaurant altijd keurig schoon achter bijvoorbeeld. Dat vind ik niet meer dan normaal. Maar terwijl ik de boel keurig in orde maak voor de volgende bezoeker, valt per ongeluk het toiletblokje erin en ik krijg het niet meer te pakken. Er ontstaat vervolgens een verstopping en de zaak moet binnen een half uur sluiten vanwege de stankoverlast.

Drie gangen, met linnen gedekt en uitzicht op zee. Maar, drollen in de hal.
Mannen in witte pakken met enorme afzuigslangen en mondmaskers verschijnen rond het hoofdgerecht. De zaak stroomt leeg en ik verlaat met het meest schijnheilige hoofd ooit de zaak.
Uiteraard met fikse korting op de rekening voor het ongemak.
Dat dan weer wel. Of ik leeg nietsvermoedend een chemisch campertoilet in een daarvoor niet bedoelde spoelbak waar een keurige Britse heer net z’n Wedgewood theekopjes staat te wassen. ‘Sorry, old chap. Poep gebeurt. ’

Mijn vergissingen hebben blijkbaar met regelmaat een sanitaire component.
Een andere sukkelige afwijking die mij parten speelt, heeft betrekking op verlichting. Jaren geleden hoorde ik een verhaal over een gepensioneerde man die op het treinstation alle fietsen langs ging. Als iemand ’s morgens het licht liet branden doofde hij vervolgens het lampje.
‘Misschien krijgt iemand een ongeluk. Alle kleine beetjes helpen,‘ legde hij uit.
Niemand zal het ooit weten, maar het initiatief is geweldig.

Ik heb hetzelfde met verlichting van auto’s die voor me rijden. Als een achterlicht defect is, rijd ik als een jong hondje achter de auto aan tot ik contact maak. Voor een stoplicht bijvoorbeeld. Maar ik ben ook wel eens een heel stuk achter iemand aan een woonwijk in gereden om hem als een enge stalkende padvinder te waarschuwen voor het defecte achterlicht. Een vriendelijk dank je wel is dan de beloning. En daar doe je het voor. Andere mensen doen aan onderwaterhockey, sparen nagels in weckflessen of laten hun huisdier opzetten. 
Ik heb dit.

Vorige week reed ik opnieuw achter een auto aan.
Dit keer zat mijn vrouw naast me. ‘Waarom doe je dat ?’
Nou, omdat ik het ook fijn zou vinden als iemand mij waarschuwt voor een kapotte lamp. Daarom.’
‘Zag je die geïrriteerde blik van die man niet. Ben jij wel goed ?’
‘Hoezo ?’
‘Auto’s hebben sinds tien jaar een verplicht waarschuwingslampje op het dashboard. Dat heeft een agent me verteld. Jij rijdt in ouwe bakken, maar normale automobilisten worden automatisch gewaarschuwd. Wat een kansloze actie weer, Stuij.’

Voila. Tien jaar nutteloos achter mensen aan rijden om ze te waarschuwen voor iets dat ze al weten. Ik weet nu ook wat ik voor mijn verjaardag krijg. Een cape met een grote letter K, bijvoorbeeld van te Krap of super Kneus, voor al uw nutteloze waarschuwingen en rioleringsproblemen.
Ik hou het voorlopig even op Kansloos.
Met superkneus als runner up.

Deel dit artikel