Prijskonijn

Entertainment

Prijskonijn

Door -

Deel dit artikel

Waarin onze prijscolumnist Tino Stuij zich verwondert over wat een huisdier kost. Niet qua aanschaf, maar qua onderhoud.

Door: Tino Stuij

Andere mensen geven het uit aan verre reizen, postzegels, een designvagina of vuurwerk.
Waarbij je de laatste twee vooral niet door elkaar moet halen.

Hoever kun je gaan in dierenliefde ?
We kennen rare kattenvrouwtjes.
Die met tientallen katten op een portiekflat wonen.
En het dan vreemd vinden als de buurt begint te miauwen.
Is dat nog liefde of gaat het hier langzaam over in milde gekte?

Ik was nog geen half jaar geleden gek genoeg om voor ruim honderd euro de complete Efteling Hamsterwereld aan te schaffen voor een kleine knager die de hele dag slaapt.
Maar dat zijn inleidende schermutselingen op het vlak van dierenliefde.
Toen Guus, onze volvette rode kater een paar maanden oud was reed een auto z’n heupgewricht aan gort.
Twee maanden in een bench in de kamer. Na een operatie van een kleine 1400 euro.
Zonder met de ogen te knipperen betaald. Maar wtf?

Iedereen heeft wel eens met een veel te duur product bij een balie of kassa gestaan.
Een geurkaars van 125 euro, als verjaardagscadeau voor een collega. En dan niet meer terug durven brengen als je de prijs hoort. Met een kattenoperatie is het natuurlijk net zo. Want als ze je van tevoren melden dat die boerderijkat binnen drie maanden anderhalf mille kost zou je natuurlijk wel enigszins kunnen twijfelen.
Natuurlijk, je gaat ervoor. We zijn geen beesten. Maar hoe vaak?

Een vriend moest gisteren met z’n konijn naar de dierenarts. Ik vroeg me af of hij was voorbereid tot een herhaling van zetten. Hij is namelijk de enige mens die ik ken die een complete middenklasser aan z’n hond Knut heeft gespendeerd.
Volgens mij begon het met iets met een heup, toen een gezwel in de maag, iets met een breuk, nog een keer in remissie, peperdure pillen en toen nog een paar operaties. En dat allemaal in het high tech dierenziekenhuis van Utrecht, waar renpaarden, Gooise teckels en vertaalpapegaaien worden geopereerd.
Waar de teller uiteindelijk op bleef staan weet niemand, maar je kunt er vanuit gaan dat je er een mooie auto van kunt kopen.

En daar is natuurlijk niets mis mee. Andere mensen geven het uit aan verre reizen, postzegels, een designvagina of vuurwerk.
Waarbij je de laatste twee vooral niet door elkaar moet halen.
Mijn enige vraag aan hem was uiteindelijk hoever hij van plan was met dit konijn te gaan.
En dat vroeg ik niet voor niets. Want een andere vriendin van ons heeft het duurste konijn ooit in een hok in de tuin gehad: Beer.

De eerste verwondering kwam nadat de dierenarts had gemeld dat de tranende Beer nogal last had van overhangende oogleden. En dat een ooglidcorrectie aan de orde was. Stel jezelf even voor wanneer je zo’n bericht krijgt. Als eerste ga je op zoek naar verborgen camera’s natuurlijk. Maar de werkelijkheid was gekker dan een slechte grap en Beertje kreeg een facelift aan de konijnenoogjes. Plus bijbehorende medicijnen voor pakweg 80 pop per maand. En daarna volgde, net als bij hond Knut, een batterij aan medisch ongemak. Heupjes, niertjes, oortjes, het konijn werd in de loop der tijd ongeveer voor 80% bionisch.
En de rekeningen bleven komen. ‘De eerste zeshonderd dachten we, ja, dat moet maar. Als er straks iets gebeurt dan kijken we wel verder. Maar toen kwam er weer eentje van driehonderd. Doe dan maar weer. En vanaf 1800 euro waren we al zover in het proces dat we niet meer afhaakten natuurlijk.’

Beer bleek de spreekwoordelijke maandagmorgenauto. Wat ooit begon als een leuke kinderwens voor 25 piek liep op tot duizelingwekkende bedragen. Waardoor mijn kat Guus en hond Knut nominaal toch echt in de koopjeshoek terecht zijn gekomen. De teller stopte bij Beer uiteindelijk op 3200 euro voordat het vrolijke diertje naar de konijnenhemel vertrok
Waar dierenliefde overgaat in gekte weet ik nog steeds niet. Maar dit komt aardig in de buurt.
Beer was bij mij na twee mille het duurste kerstgangetje ooit geworden. Met cranberrysaus en een mooie bourgogne.
Maar waarschijnlijk is het bluf en was ik ruggengraatloos ook zover gegaan.

Kutbeesten.

 

Tino's nieuwe boek Hillywood aan Zee is HIER te bestellen.

Deel dit artikel