Poep praten

Entertainment

Poep praten

Door -

Deel dit artikel

'Ik heb er lang aan gewerkt om goed poep te kunnen praten,' aldus de heer Tino Stuij te Zandvoort. 'Gewoon wat woorden achter elkaar plakken die van een warrige brei een gladde mousse maken.' Deze column wordt leuk...

Door: Tino Stuij

Dat zal ze leren. En hoewel ik geen idee heb wat er wordt bedoeld, reageren de meesten natuurlijk alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. En krijg ik in plaats van een witte vlag de boemerang van bullshit terug...

Toen reclameman Ed de Zwager mij ooit vroeg of ik als beginnend copywriter een reisgids kon schrijven, knikte ik als een jarig kind.

Reclamestukjes betaalden ongeveer 12 keer zo veel als de Zandvoortse Courant en het goochelen met woorden begon ik net een beetje onder de knie te krijgen. Dus bluf je je kont eraf.

Natuurlijk kan ik reisgidsen schrijven. Het was een opdracht voor twee gidsen voor een Griekenland specialist. De eerste paar eilanden gingen nog wel. Er was nog geen internet, dus ik moest mijn informatie opzoeken in echte reisboeken in de bibliotheek. Maar ook dat was natuurlijk beperkt.

Dus het orakel van Delphi stopte onderweg met fluisteren en ik stond kurkdroog.

Dorpspompen

Griekenland heeft meer dan 200 bewoonde eilanden en, laten we eerlijk zijn, overal witte huisjes, azuurblauwe zee, feta in de salade en vrouwen met snorren.

Dus ik heb mijn duim genomen en op eilanden waar ik nog nooit van had gehoord hele pittoreske kerkjes geplaatst tegenover dorpspompen. En andersom. Ik heb bootjes met voor dit eiland kenmerkende kleuren in het water gefantaseerd en op de laatste paar eilanden altijd een uitbater geplaatst die Jorgos heette.

Wiens moeder uiteraard de lokale vis klaarmaakt zoals je die nog nooit hebt gegeten. Specialiteit van het eiland Samos, Somos of Simos.

Nooit belde iemand die met de Griekenlandspecialist op vakantie was geweest over niet bestaande dorpspompen uit de 16e eeuw. Of het feit dat de haven aan de andere kant van het eiland lag, Jorgos blijkbaar op vakantie was en z’n moeder dood. Details.

Ik heb daarna nooit meer een reisgids geloofd natuurlijk.

Dezelfde taal

Tegenwoordig wordt het dankzij reizigers met mobieltjes en social media allemaal een stuk geloofwaardiger.

Afgelopen maanden echter heb ik de versie van Poep Praten 2.0 mogen ervaren.

Sinds vorig jaar schrijf ik ook concepten voor een commerciele merkstrategische club van een mediabedrijf.

En we spreken natuurlijk dezelfde taal, key account managers, project marketeers, mediastrategen en ik als simpele stukjestikker.

Tenminste, het grootste gedeelte van de tijd.

En toch praten we af en toe langs elkaar heen.

Dat wil zeggen, ik knik uiterst vriendelijk maar ik begrijp het niet helemaal.

Liever gezegd, helemaal niet.

Mijn electronische mailbox met bullshit bingo is inmiddels om te gieren.

Een kleine greep, let wel, er zijn mensen die dit echt begrijpen:

“Tsja, het online plan drijft op longread.
Ik twijfel over de hygienelaag.
We scoren niet op stand-out.
En de grootste driver in purpose factoren,
moet binnen het construct passen
By the way: kunnen we de pull die we opbouwen ook retargetten?“

Parallel universum

Omdat ik, net als met die reisgids mezelf niet wil laten kennen heb ik mijn woordjes klaar en reageer alert met een koekje van eigen deeg:

“Ik zie inderdaad nog te weinig multiplier effect op consideration.
In de funnel is het wel okay.
De key take out moet salient zijn.
Ben benieuwd naar de kitchenreview en wat brand-tracking doet.”

Dat zal ze leren. En hoewel ik geen idee heb wat er wordt bedoeld, reageren de meesten natuurlijk alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. En krijg ik in plaats van een witte vlag de boemerang van bullshit terug:

'Het is nog te veel exposed versus non-exposed.
Strategie doet sanity check, anders pushback.
Vanuit de briefing en tweede de-briefing
blijkt dat we meer Xtrasocial moeten toevoegen.
En tot slot denk ik dat we nog wat human-emoties mogen toevoegen.'

Dan knapt er iets. Human-emoties ?

Toen wist ik het zeker.

Er zijn blijkbaar in een parallel universum ook andere, niet menselijke emoties. Alleen, ik wist het nog niet. Er is nog een hoop te leren, dat blijkt.

Ik maak een diepe buiging, want ik heb mijn meerderen in poep praten gevonden.

Deel dit artikel