Peppi en Wokie

Entertainment

Peppi en Wokie

Door -

Deel dit artikel

Als je denkt dat Tino Stuij wakker is, heb je het mis. Tino Stuij is klaarwakker! En wel hierom:

Het is een kutwoord. En vaak verkeerd gebruikt. 
Woke. Wakker worden. Een groter bewustzijn hebben ten opzichte van de samenleving. 
Sociale ongelijkheid en racisme spelen uiteraard een grote rol bij het ontstaan.
En non-wokers gebruiken het vooral om wokies belachelijk te maken. 
In dat licht vraag ik me af of je zelfs het woord kutwoord als kutwoord mag aanduiden. Zou iets genderneutraler kunnen.
Mijn grootmoeder was volgens mij woke avant la lettre.  
Dat was gewoon een goed katholiek mens met dertien kinderen die iedereen in zijn of haar waarde liet. Of in hens waarde, om het maar even helemaal non-binair genderneutraal te houden. Ze zou het waarschijnlijk wel een beetje vreemd vinden dat transmannen en non-binaire personen ook zwanger kunnen zijn en dat dit alleenrecht van de vrouwen inmiddels is verlopen. Maar dat zal wel komen omdat volgens haar God op z’n rustdag van een rib van Adam z’n vriendinnetje Eva heeft geknutseld. Het hield haar ongetwijfeld op de been. 
Mijn ouders leerden me anderen te behandelen zoals je zelf behandeld wil worden. Lijkt me de kern van woke. Daar hoorde ook enige galanterie bij, al zal dat weer door feministen als non-woke worden gezien. Maar ik hou dankzij mijn attente vader nog steeds deuren open voor mensen en help dames in hun jas. Fuck that, femis. Sorry, die zin was allesbehalve woke. Onze kinderen zien gelukkig geen gezindte, kleur, gebrek of anderszins. 
De woorden brillenjood, mof, neger en dwerg staan niet op de kaart. Rode bal. 
Lijkt me allemaal ook vrij woke.  Dus volgt een non-wokaire biecht, zou mijn oma fijn hebben gevonden voor twee wees gegroetjes. Ergens op vakantie moest mijn dochter urgent sanitair ontspannen dus stopten we bij een enorme megasupermarkt. Moeder en dochter zie ik op afstand vanuit de auto richting een toiletgroep lopen. Om even later een hartklap te krijgen omdat ik mijn dochter op de terugweg hinkepotend en slepend met haar been aan de arm van mijn vrouw te zien kreperen. Het zag eruit alsof ze een of ander infarct had gekregen en ik had 112 al onder de knop. Het werden 45 zenuwslopende seconden tot ze eenmaal buiten het pand waren en er plotseling een wonderbaarlijke genezing plaats vond. De verklaring was echter allesbehalve Lourdeswaardig. De dames waren heel non-woke het gehandicaptentoilet in gegaan. 
Want als je moet, dan moet je. Maar toen er aan de deur werd gerommeld door ongetwijfeld een echte gehandicapte kon mijn lief voor het verlaten niets anders dan ‘doe gehandicapt’ in de oren van mijn dochter fluisteren. En zo zag ik met verhoogde hartslag een onverwacht stukje method-acting van mijn eigen rib om de schaamte voor te zijn. Beschamend grappig. Een iets recenter gevalletje misbruik vond plaats vlak voor een vliegtuiglanding. Mijn lief loopt na een ongeval nog steeds met een pijnlijke voet en bijbehorende kruk. Toen er door de purser werd gevraagd of ze assistentie nodig had bij aankomst antwoordde mijn stoere wederhelft dat dit niet het geval was. Ze zou het wel redden. Toen ik vervolgens opperde dat rolstoelen bij de douane wellicht voorrang krijgen en dit een half uurtje stempelen zou schelen, was de keuze snel gemaakt. En zo geschiedde dat we op de zevende dag van de week hypocrisie schepten. En waren we als eerste door de douane. 
Dus leen een kruk, sleep een beetje met je been en trek een pijnlijk gezicht op luchthavens en in pretparken. 
Woke, het is nog een beetje zoeken af en toe.
En een kutwoord wanneer je nodig moet plassen of kunt voordringen...

Deel dit artikel