Niet naar The Irishman kijken, is geen optie

Entertainment

Niet naar The Irishman kijken, is geen optie

Door -

Deel dit artikel

'Dit is het beste dat ik in decennia heb gezien. Dit is ongekend en ongeëvenaard,' schreef ik 14 dagen geleden over The Irishman toen ik verbijsterd uit de bioscoop kwam. Nu, met de film sinds een paar dagen op Netflix, vertel ik waarom. En dat doe ik aan de hand van een aantal stellingen dat de ronde gaat.

Spoiler Alert!

Is de film met 3 uur en 30 minuten niet te lang?

Zeker niet voor Netflix, waar je de film naar eigen inzicht kunt ondergaan. Achter elkaar zien in een marathon-zitting. Of in stukken gehakt als een mini-serie van bijvoorbeeld drie maal 70 minuten. Maar dat geschreven hebbende, stelde ik in de bioscoop het hoog nodig naar het toilet gaan zo lang mogelijk uit, zo spannend vond ik de film. De montage van Scorsese's vaste editor Thelma Schoonmaker (zou ze van Nederlandse afkomst zijn?) is zo goed, zo slim, zo strak dat je de tijd vergeet. Als ze voor dit werk een Oscar wint, betekent dat beeldje nummer vier voor haar, een record voor een editor.

Wel jammer dat er geen vrouw een rol van betekenis speelt

Geen rol van betekenis? Ik dacht het niet. The Irishman mag dan misschien over hitman Frank Sheeran (Robert De Niro), maffiadon Russell Bufalino (Joe Pesci) en hun aandeel in de 'verdwijning' van teamster-baas Jimmy Hoffa (Al Pacino) gaan, maar het werkelijke verhaal gaat over de uiterst moeizame relatie tussen Frank Sheeran en zijn dochter (een nagenoeg zwijgzame, maar schitterende rol van Anna Paquin), die van kinds af aan al voelde wat haar vader doet. Als Frank als oude man op krukken zijn dochter opzoekt in de bank waar zij werkt, loopt ze weg als ze hem ziet. Dat is in mijn ogen de meest cruciale scène uit The Irishman, schitterend, mooi van pijnlijkheid, verbeeld.

De verjongingseffecten zijn over the top

Totaal niet mee eens. Toegegeven, de blauwe ogen van Frank Sheeran (hij is tenslotte The Irishman) waren even wennen in het begin, maar de techniek is een triomf voor de special effects. Het is al eerder vertoond om acteurs jonger te maken (Kurt Russell in Guardians Of The Galaxy 2 en Michael Douglas in Ant Man & The Wasp), maar zo lang, consequent en goed als in The Irishman is het nog niet gebruikt. Met make-up, hoe goed ook, was dit nooit mogelijk geweest. Iemand ouder maken, is geen probleem, maar wil je 30 jaar overtuigend bestrijken in een film met 70ers als acteurs, dan moet je met perfectie komen. Zeker als je Martin Scorsese heet.

Al Pacino schmiert als Jimmy Hoffa

Ja, en Jack Nicholson was een betere Hoffa in Danny de Vito's Hoffa. Wat een onzin. Ik denk dat Pacino's schmieren van de laatste jaren, het te zwaar aanzetten van zijn assets, hem parten speelt bij de beoordeling van zijn rol in The Irishman, want als je naar beelden van de echte Jimmy Hoffa kijkt uit die tijd, dan is Pacino's spel verbluffend. Vandaag las ik een negatieve recensie over de film van één van mijn favoriete columnisten, de vanuit Los Angeles schrijvende Bob Lefsetz. Ik was het totaal niet met hem eens, behalve dan wat hij over de hoofdrolspelers schreef: 'De Niro is good. But Joe Pesci is phenomenal.And after years of chewing too much scenery, Al Pacino's performance is worthy of an Oscar, you truly believe he's Jimmy Hoffa, not the actor underneath.' En zo is het.

De dialogen zijn beter bij Quentin Tarantino

Smaken verschillen. Persoonlijk vind ik de dialogen van Tarantino wel geestig, maar vaak ook erg gezocht. Ik houd meer van de onderkoelde, less is more dialogen uit een Scorsese-film, zoals deze, als Frank Sheeran (De Niro) voor het eerst in een club wordt voorgesteld aan maffia-don Russell Bufalino (Pesci):

Bill Bufalino: Frank, I want you to meet my cousin Russell Bufalino.

[Frank and Russell shake hands]

Frank Sheeran: How are you?

Russell Bufalino: Hi. Nice to meet you.

Frank Sheeran: You helped me with my truck a couple of months ago.

Russell Bufalino: Oh, yeah, yeah. That’s right. The timing chain.

Frank Sheeran: Yeah. 

Russell Bufalino: Did you get it fixed?

Frank Sheeran: I fixed it the next day, yeah.

Russell Bufalino: Attaboy

[referring to Bill]

Russell Bufalino: You better watch. There’s a lot of tough guys around here. Did he tell you? You’re not afraid of tough guys, are you?

Frank Sheeran: No.

Russell Bufalino:I didn’t think so. I’ll see you around.

Samenvattend: the Irishman is als film een hoogtepunt in de geschiedenis van Netfix. Niet kijken is geen optie. 

Hieronder een fantastische video van het Amerikaanse mannenmagazine GQ waarin Robert De Niro en Al Pacino excelleren. 

Deel dit artikel