Met Boudewijn de Groot in de Ikea. Blogkamp (6)

Entertainment

Met Boudewijn de Groot in de Ikea. Blogkamp (6)

Door -

Deel dit artikel

Onlangs kwam ik Boudewijn de Groot tegen. Net als ik stond hij in de rij bij de klantenservice van Ikea in Haarlem. Daardoor kon ik heel goed begrijpen dat hij wat geïrriteerd omkeek toen ik hem aansprak. 

Ik vertelde hem dat mijn lieve, mooie moeder eind januari 2019 vredig was heengegaan en dat als mijn opa nog had geleefd hij de wonderlijke leeftijd van 131 jaar had bereikt.

Ik bedoel: van een bezoek aan Ikea wordt een mens tenslotte niet vrolijker. Ze hebben echt leuke spullen daar, doch het duurt maar en het duurt maar. Boudewijn en ik kennen elkaar niet. Dat is best wel bijzonder, want in de 5 jaar dat ik Hitkrant-redacteur en de 21 jaar dat ik Playboy-redacteur was, heb ik zo goed als alle Nederlandse artiesten ontmoet, die ertoe deden en doen. 

Het was een echt toevalstreffen, mag ik wel zeggen. Diezelfde ochtend had ik uit een doos met boeken en tijdschriften het boekje Voor De Overlevenden gepakt, een verzameling songteksten van Boudewijn en zijn vaste tekstdichter Lennaert Nijgh, die sinds 2002 helaas niet meer onder ons is. Tussen de bladzijdes 16 en 17 zat een bijlage met foto's ingenaaid. De laatste foto betrof een tableau de la troupe van de gasten in Wim Ibo's cabaretkroniek vanuit café Theo de Ruiter in de Amsterdamse Jordaan. Boudewijn bukte in het midden van de foto en achter hem stonden mijn moeder, zangeres/actrice Nan Boda en mijn grootvader, zanger/acteur Harry Boda. 

Omdat Boudewijn hier in de rij bij de klantenservice van Ikea merkbaar geen zin had in prietpraat van de zoveelste fan, richtte ik me maar tot zijn vrouw om het hele verhaal van het boekje en mijn familie te vertellen. Uit mijn ooghoeken zag ik dat de Nederlandse singer/songwriter, die nog steeds mooie muziek maakt, opeens wakker werd. 'Dat was bij Wim Ibo,' mengde hij zich in het gesprek. 'Leven je moeder en grootvader nog?' Ik vertelde hem dat mijn lieve, mooie moeder eind januari 2019 vredig was heengegaan en dat als mijn opa nog had geleefd hij de wonderlijke leeftijd van 131 jaar had bereikt. 'Ah, natuurlijk,' sprak Boudewijn zachtjes met een glimlach. 

Er kwam een nieuw volgnummer in beeld. 'Dat is voor ons,' zei de vrouw van Boudewijn. Ze wendde zich tot mij. 'Bijzonder verhaal en fijne dag!', sprak ze vriendelijk. Ze haalden hun spullen bij de klantendame en tijdens het langslopen zwaaide Boudewijn naar me. Ik zwaaide terug. Daar ging de legendarische zanger uit de jaren zestig met o.a. het vermaarde Welterusten, Mijnheer de President op zijn conto. 

Droom maar niet te veel van al die dooie mensen,

Droom maar fijn van overwinning en van macht.

Denk maar niet aan al die vredeswensen.

Mijnheer de president, slaap zacht

Op dat moment wilde ik hem nog de suggestie doen om Mijnheer de President te veranderen in Minister President, maar helaas: Boudewijn had just left the Ikea building

Waar zijn toch die protestzangers gebleven als je ze nodig hebt? 

 

Deel dit artikel