Het wel en wee van een club Dj

Entertainment

Het wel en wee van een club Dj

Door -

Deel dit artikel

Best spannend, zo’n 9 jaar na mijn laatste column weer in de pen klimmen. Nu valt er genoeg te vertellen over de laatste 108 maanden met poepluiers, een opgroeiende puber of mijn erectieproblemen bij koud weer, maar dat vind ik geen hoogstaand nieuws. 

Soms zie ik eisen van artiesten die op hetzelfde niveau opereren als ik, en die zijn de schaamte voorbij.

Al sinds ik begon met het bouwen van de site van Mannenzaken, liep ik met het idee weer wat vaker te gaan schrijven. Je moet af en toe dingen doen die je zelf gewoon leuk vindt, waar je senang van wordt, zoals heerlijk roeptoeteren over zaken waar je de ballen verstand van hebt. Om daarna een welverdiende bak stront over je heen te krijgen. En een rustgevende bezigheid kan ik in mijn hectische bestaan als Webdesigner/Muzikant/DJ/Vader(x2)/Geliefde best gebruiken. Soms lijkt het of ik acht banen heb. En nu de pieken allemaal tegelijk vallen, voelt het zeker als één grote achtbaan.

De schaamte voorbij

De komende maanden ben ik veel onderweg voor DJ gigs in binnen- en buitenland. Buitenlandse promotors zeggen vaak dat ze geen kind aan me hebben. Logisch, ik ben 46 jaar, maar bedoeld wordt dat ik niet veel eisen stel. Ik vind het een eer gevraagd te worden plaatjes te draaien op een feest en daar nog redelijk voor betaald te worden ook. Soms zie ik eisen van artiesten die op hetzelfde niveau opereren als ik, en die zijn de schaamte voorbij. Het kan zijn dat ik draaien nog steeds als een uit de hand gelopen hobby zie, waar ik ook mijn geld mee verdien. Maar om nu meerdere flessen sterke drank te eisen inclusief dames die het inschenken en tevens je rug masseren… dat gaat mij te ver.

OK OK, één keer heb ik het wel gedaan. Ik moest draaien in club ASTA in Den Haag, waar destijds MZ's Coen Bom nog aan het roer stond. Ik vormde het voorprogramma van Chicane en mocht de nacht ook afsluiten. Naar horen zeggen hadden de mensen van Chicane een waslijst aan items, die zij in de kleedkamer en op het podium wilden hebben. Toen kon ik niet achterblijven om iedereen bij de ASTA knettergek te maken. En zo liet ik mijn boekingsagent aan mijn contract toevoegen, dat ik bij elke boeking een bak vol blauwe M&M’s wilde. 

Lang verhaal kort

Lang, lang geleden waren de vaste M&M-kleuren rood, geel en bruin. De blauwe jongens waren net nieuw, ik denk dat de snoepfabrikant de hele genderdiscussie aan voelde komen en alvast extra kleuren is gaan toevoegen... maar dat is weer een ander onderwerp. Lang verhaal kort, het was een hels karwei om een bak met blauwe te regelen. Achteraf hoorde ik dat ze met vier man een hele middag familiepakken van de Makro hebben zitten sorteren en nog drie maanden M&M’s hebben gegeten op het kantoor van de ASTA.

Bij aankomst in de DJ booth kreeg ik op het hart gedrukt dat ik pas weg mocht als de hele bak leeg was. Dus tja, ik met mijn grote mond, daar zat ik mooi aan vast. Ook de dagen erna heb ik nog lol gehad van de blauwe rakkers, want niet alle nootjes gaan kapot tijdens het verteringsproces, waardoor je darmen pindarotsen fabriceren. Too much information? Wen er alvast maar aan. 

Schenen schoppen

Op het gebied van eisen stellen als Dj ben ik gemakkelijk en vind ik alles wel prima, zolang het maar gaat zoals ik wil. Via deze column zal ik jullie op hoogte houden van wat ik vind, doe, niet doe en waarom. Ik kan niet beloven niemand tegen de schenen te schoppen, dus hierbij alvast mijn nietgemeende excuses. 

 

Deel dit artikel