Happy de Peppie bij Earth, Wind and Fire

Entertainment

Happy de Peppie bij Earth, Wind and Fire

Door -

Earth, Wind & Fire bij Woodstock aan het Bloemendaalse strand. Het moet niet gekker worden. Maar gelukkig werd het niet gekker, maar te gek...

Door Martin Anders, beeld Nathalie Enochina Fransen

Ik ben happy de peppie. Omdat ik geniet van muziek. Op de laatste dag van de maand waarin ik o.a. Massada, Paul Simon, The Analogues en The Tobacco Flavoured Kisses live zag optreden, werd die grandioze lijst afgetopt door Earth, Wind and Fire bij Woodstock op het Bloemendaalse strand.

Eigenzinnige strandtent

Om te vieren dat de meest bizarre en eigenzinnige strandtent van misschien wel het heelal alweer 25 jaar bestaat, had men de 13-koppige band, die tegenwoordig als Al McKay‘s Earth, Wind & Fire Experience door het leven gaat, naar ons land gehaald. Zoals ik het schrijf, lijkt het een eitje te zijn geweest, maar er gingen vele pogingen van de Woodstock-directie aan vooraf voordat ze eindelijk kwamen. Maar dan had je als beachclub ook wel wat staan. 

Tsunami aan hits

Het werd een twee uur durende, kolkende happening, in een perfecte temperatuur van zo'n 25 graden, waarin de ruim 1500 aanwezigen losgingen op een tsunami aan hits. Oprichter Maurice White is niet meer en Philip Bailey stond nog op Northsea Jazz, maar wat er onder leiding van McKay op het Woodstock-podium stond, maakte er bepaald geen potje van.

Zorgvuldig gekookt

Ten eerste is daar de kopersectie die nog steeds zo strak blaast als in de hoogtijdagen van de formatie en daarmee grotendeels de sound van de band definieert. Ten tweede word je overgoten door tientallen ijzersterke composities waar de band destijds zijn superstatus aan ontleende. Een recept dat – mits goed en zorgvuldig gekookt – garant staat voor een Feest met een hoofdletter F.

Veel van de aanwezigen waren mensen die de strandtent al jaren bezoeken. Ikzelf ben bijvoorbeeld tientallen oude bekenden tegengekomen. Opvallend was – weer – dat het aantal 50méér mensen oververtegenwoordigd was. Dat is toch langzamerhand een gegeven waar trendwatchers iets mee moeten kunnen, maar dit terzijde. 

Een moody jamsessie

Alle hits van After the love has gone tot September, van In the Stone tot Star kwamen voorbij. Hoogtepunt was wel Sun Goddess, één van de vroege klassiekers van EWF en een nummer dat de band de ruimte gaf om een moody jamsessie in te zetten. En terwijl de zon de tijd nam om te zakken en het licht diffuser werd, maakte Woodstock duidelijk waarom die naam ooit gekozen was. Qua liefde en sfeer stak deze beach party het befaamde rockfestival uit '69 naar de kroon. Boude bewering? Klopt, want daar grossier ik in als ik happy de peppie ben...

Muziek heeft altijd een hoofdrol gespeeld in het werkend leven van gastredacteur Martin Anders: drive-in show-DJ bij Vara, Veronica en Tros, journalist bij de Hitkrant, boeker van Dolly Dots, Centerfold, René Froger, Roberto Jacketti and the scooters en ga zo maar door.

 

Deel dit artikel