Guilty pleasure – strips herlezen

Entertainment

Guilty pleasure – strips herlezen

Door -

Als je net als ik nog regelmatig strips (her)leest, dan zit je deze week goed in Haarlem. Je hebt nog tot zondag 3 juni de tijd om het jongetje in je te verwennen op de fameuze Stripdagen.

Het thema van de Stripdagen is De Maakbare Mens. Met als rode draad de beroemdste Gemaakte Mens: Frankenstein.

Als je 50méér bent, dan heb je de keuze wel gemaakt in welke strips ‘voor eeuwig’ zijn.

Op zich een beetje een gek thema, want iedere strip wordt in wezen bevolkt door 'gemaakte' figuren, die zijn ontsproten aan het – toegegeven, vaak ondoorgrondelijke - brein van de tekenaar. Maar het maakt het programma er zeker niet minder leuk om. Elke dag is er – op verschillende locaties - wat anders te beleven aan de boorden van het Spaarne. En het extra goede nieuws is dat het sowieso geen straf is om lekker door de binnenstad van Haarlem te banjeren.

Naast amateuristisch gitaarspelen is het herlezen van mijn favoriete strips een guilty pleasure. Dat deed ik vroeger altijd in het gezelschap van een grote zak paprika chips. Maar tegenwoordig doe ik het helemaal op eigen kracht, zeg maar. En het mooie is, als je 50méér bent, dan heb je de keuze wel gemaakt in welke strips ‘voor eeuwig’ zijn. En net zoals kleine kinderen probleemloos elke dag naar hetzelfde voorleesverhaaltje kunnen luisteren, zo kunnen grote jongens keer op keer ademloos in de wereld van hun striphelden onderduiken.

Donald Duck, Asterix, Lucky Luke, Kuifje en natuurlijk Guust Flater!

Om te beginnen noem ik de 17 gebonden delen met alle klassieke Donald Duck-verhalen van de hand van Carl Barks. Die vormen een onuitputtelijke bron die - als je naar het Amerika van nu kijkt - nog verbazingwekkend actueel is.

Een paar klassieke Asterix-albums uit de begintijd van Uderzo & Goscinny hebben de grote schifting van twee jaar geleden overleefd – toen Grote Liefde en ik op 44 vierkante meter gingen wonen en 'er keuzes moesten worden gemaakt'. Dat was natuurlijk even 'auw'! Maar ook hier blijkt achteraf: In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister.

Het Lucky Luke-album Tortilla’s voor de Daltons mocht ook blijven. Vanwege de hilarische scène waarin van Averell Dalton vraagt hoe je ‘Hoe laat wordt er hier gegeten?’ in het Spaans zegt. Quando se come agui? legt een Mexicaan geduldig uit. Waar Averell dan koeakomekikki van maakt. Meesterlijk!

En dan zijn er nog alle Kuifjes. Figuurlijk gesproken stukgelezen, maar in prachtige conditie omdat ik op zeker moment heb geïnvesteerd... En de ingebonden versies vallen gelukkig niet uit elkaar.

Franquin was zondermeer de grootste striptekenaar van de vorige eeuw

Eindig ik met mijn grote vriend Guust Flater. Ik denk dat ik alle albums wel zo’n beetje heb. Kunstenaar André Franquin verzon en tekende met de fantasie en de emotie van een jongetje dat alles wat ‘ie ziet en bedenkt in prachtige lijntjes kan vastleggen. Mijn favoriete plaatje heb ik hierbij afgebeeld. Als eerbetoon. En let vooral even op het gelukzalige gezicht van de kat die door het luikje ‘Skwiekt’. Briljant!

Franquin was zondermeer de grootste striptekenaar van de vorige eeuw. Hij overleed op zondag 5 januari 1997. En ik dacht dat het jaar toen al niet meer te redden was. Maar gelukkig kwam halverwege het jaar Grote Liefde voorgoed in mijn leven. En ik overdrijf niet als ik zeg dat we er toch nog een heel aardig jaar van hebben weten te maken… Ze is, net als Guust, een liefde voor het leven.

Deel dit artikel