Giri/Haji op Netflix is fenomenaal

Entertainment

Giri/Haji op Netflix is fenomenaal

Door -

Deel dit artikel

Als je een fenomenale serie zoekt op Netflix (en wie zoekt die niet?), dan moet je Giri/Haji zien. Deze Engels Japanse co-productie is net zo gewelddadig en spannend als ontroerend en geestig.

Als je het zo leest, denk je: 'Geef mijn portie maar aan Fikkie.' Dat zou dan een bijzonder grote fout van je zijn.

Denk je er ooit weleens aan dat alles wat we doen een echo is van iets? Dat alles wat we hebben gedaan opnieuw gaat gebeuren, en alles wat we gaan doen, al ergens anders is gebeurd?', mijmert de Engelse politieagent Sarah (Kelly Macdonald) halverwege Giri / Haji na het roken van een joint. En hoewel ze stoned is, slaat ze ten aanzien van wat er in dit verhaal gebeurt de spijker op z'n kop. Alles is op een ingenieuze wijze verweven in deze briljante, voortreffelijk geacteerde en Engels en Japans gesproken krimi.

Ik ga proberen het verhaal te beschrijven. Lees je mee?

Gewelddadige vergelding

In Londen wordt een yakuza (Japans maffia-lid) in dienst van de hoge baas Shin Endo (Katsuya Kobayashi) vermoord met een ceremonieel zwaard, dat toebehoort aan de rivaliserende Godfather Fukuhara (Masahiro Motoki). In Tokio vindt er vervolgens een gewelddadige vergelding plaats, waardoor de fragiele vrede tussen de onderwereldbendes wordt verbroken. Hoofdinspecteur Hayashi (Kazuyuki Tsumura) zet zijn beste detective Kenzo Miro (Takehiro Hira) op de zaak. Kenzo is een no-nonsense agent met een tumultueus gezinsleven - afstandelijke vrouw Rei (Yuko Nakamura), onhandelbare dochter Taki (Aoi Okuyama), en inwonende ouders - en een criminele broer, Yuto (Yosuke Kubozuka), die een jaar eerder stierf op de vlucht voor Fukuhara, bij wie hij als yakuza in dienst was.

Althans, het leek of hij stierf, want Kenzo wist dat de vluchtende Yuto in het bezit was van het bovengenoemde zwaard en dat betekent dat zijn broer hoogstwaarschijnlijk leeft in Londen en met de moord op een yakuza van Shin Endo een oorlog tussen de beide maffia-clans wilt veroorzaken. Op die manier neemt Yuto wraak op zijn voormalige baas. Waarom, dat vertel ik niet, want dan zou ik de boel verklappen.

Gedreven tot zelfmoord

Aangezien zowel hoofdinspecteur Hayashi als Godfather Fukuhara dat conflict willen vermijden, sturen ze Kenzo naar Londen (undercover, via een educatief uitwisselingsprogramma) om zijn broer op te sporen. Kenzo is woedend dat zijn broer nog steeds rondrent en problemen veroorzaakt, en flashbacks - hier aangegeven door een smallere beeldverhouding, die suggereert hoe het verleden het heden beïnvloedt - onthullen dat Kenzo een eerdere misdaad van Yuto op moorddadige wijze heeft verdoezeld, een gebeuren dat de aanleiding vormde voor de misdadige carrière van zijn broer.

Eenmaal in het Londen krijgt Kenzo een band met zijn Schotse politielerares, de al genoemde Sarah, die ook haar eigen sores heeft. Haar ex en ex-collega agent, Ian (Jamie Draven), is onlangs vrijgelaten, na een flinke periode in de gevangenis te hebben gezeten. Sarah had hem aangegeven, omdat zij er achter kwam dat hij zich schuldig maakte aan corruptie. Later begrijpen we dat haar intenties om dat te doen eerder egoïstisch waren dan nobel. Alsof dat allemaal niet ingewikkeld genoeg is, vlucht Kenzo's getroebleerde dochter Taki in Tokio van huis en neemt het eerste de beste vliegtuig naar Londen om bij haar vader te zijn. Haar vader die een homoseksuele aan cocaïne verslaafde gigolo, genaamd Rodney (Will Sharpe) heeft aangenomen om zijn gids te zijn. Rodney worstelt met schuldgevoelens omdat hij door pure nalatigheid zijn meest recente vriendje heeft gedreven tot zelfmoord.

Portie aan Fikkie

Als je het zo leest, denk je: 'Geef mijn portie maar aan Fikkie.' Dat zou dan een bijzonder grote fout van je zijn, want alles, maar dan ook alles is goed aan Giri (= plicht)/Hadji (= schaamte); de acteerprestaties van alle hoofdrolspelers (zie foto), het ingenieuze gebruik van aanwijzingen (in o.a. graffiti en neon letters), het perfecte script, dat zowel ruimte overlaat voor spannende explosies van geweld als voor ontroerende kleine scènes, voor zowel drama als humor, een script ook waarin alles klopt en alles in elkaar overvloeit, kortom de serie is gewoon een must om te zien. De BBC weet nog niet of er een tweede seizoen wordt gemaakt, maar als die komt, spring ik een gat in mijn beeldbuis.

Deel dit artikel