Gefeliciteerd, Ruud de Wild (ai...)!

Entertainment

Gefeliciteerd, Ruud de Wild (ai...)!

Door -

Deel dit artikel

Lieve Ruud de Wild, gefeliciteerd met je 50ste verjaardag. Als ik niet om en nabij de 50 % aandeelhouder was van een site die als pay-off 'omarmt 50plussers' heeft, had ik je vandaag met rust gelaten. 

 Als mensen willen weten wat er gebeurde op die datum en wat voor rol jij daarin hebt gespeeld, dan googelen ze het maar. Laten we het leuk houden.

Want ik weet dat je hier helemaal niet van houdt. Je vindt het lastig om voor verrassingen te staan en de touwtjes uit handen te geven. Vandaar dat je op deze historische verjaardag met je kakelverse vriendin Olcay Gulzen in Rome bent, ver weg van alle surprises en gelul, want gepraat wordt er over jullie. Dat snap je.

Behalve dat ik Ilse, je ex-vriendin heel hoog heb zitten en dat ik Olcay alleen van Wie Is De Mol 2018 ken (waarin ik haar overigens een aangename verrassing vond) ga ik daar in deze brief nix over zeggen. Want dat is aan jou en niet aan mij en ook niet aan Evert Santegoeds, hoewel je er vergif op in kunt nemen, dat hij daar zelf totaal anders over denkt.

Wel wil ik je even citeren uit een groot Playboy-interview dat ik in 2003 met je heb mogen doen. Je zei toen: 'Als een relatie 100 procent is, dan bestaat voor mij 75 procent uit seks. Ik vind het meer dan belangrijk. Maar ik vind het alleen maar fijn als er liefde in het spel is. Voor one night stands ben ik emotioneel niet sterk genoeg. Ik ben altijd veel te bang voor de consequenties. Dan komt er bijvoorbeeld verliefdheid bij. En daar ben ik meestal niet tegen opgewassen. Als ik nu vrijgezel zou zijn, dan was ik een tragische versierder. Ik kan dat niet. Ik ben niet iemand die zegt: ‘Wat zit je haar leuk. Neuken?’

Maar nogmaals. Ik wil het daar niet over hebben. Ik wil het hebben over jou. En terloops over wat je voor mij hebt betekend, de afgelopen twee decennia. Zo heb ik aan jou mijn korte carrière als 3FM-Dj te danken. In 2013 mocht ik gast-presentator zijn in het speciale Dj-awards radioprogramma dat je met Jeroen Kijk in de Vegte en Sander de Heer deed vanaf de Marcanti in Amsterdam. Je vond mijn optreden klaarblijkelijk zo geslaagd dat je aan BNN-directeur Gerard Timmer vertelde dat hij mij moest polsen voor een dance-programma op 3FM. En zo geschiedde. Ik heb dat programma met veel liefde gedaan, maar toen ging ik nog geen jaar later van Playboy naar ID&T, waar ik ook radio ging maken, en moest ik met bloedend hart afscheid van Hilversum nemen. Jij was toen inmiddels opgestapt bij BNN en ik weet nog dat ik dat heel raar vond. Want jij en BNN hoorden gewoon bij elkaar, misschien ook wel om wat jullie op 6 mei 2002 hadden meegemaakt samen. 

Maar ook daar wil ik het niet over hebben op je verjaardag. Als mensen willen weten wat er gebeurde op die datum en wat voor rol jij daarin hebt gespeeld, dan googelen ze het maar. Laten we het leuk houden. In dat kader wil ik nog even terug naar dat Playboy-interview. Ik zei tegen je dat je een beroemde Nederlander bent. Was je niet zo blij mee. 'Beroemd zijn in Nederland stelt geen reet voor, zei je. 'Als je hier een ster wilt zijn, word je meteen afgestraft. Dan zit je voor lul in allerlei spelletjesshows en moet je schateren om niks. Misschien sta ik wel zo ambivalent tegenover het sterrendom, omdat ik in de afgelopen tien jaar zoveel wereldartiesten heb meegemaakt en van dichtbij heb gezien, dat ik heb geleerd dat je pas groot bent als je klein durft te zijn. Ik heb dat gemerkt toen we een paar jaar geleden gingen verhuizen naar een woning in een leuke, rustige straat. In het begin dachten de buren: ‘Wat komt hier in Godsnaam voor randdebiel wonen?’ En dan zien ze ineens dat ik best wel een leuke en normale man ben. En nu hebben de buren en ik een prima contact. Ik ben weliswaar voor een deel van de categorie rock ‘n’ roll, maar ik heb ook hele andere kanten. Het een hoeft het ander niet uit te sluiten. Mensen denken altijd in de trant van: ‘Als ‘ie dat op de radio en tv doet, dan doet ‘ie dat thuis ook.’ En dat is natuurlijk gelul.'

Anderhalf jaar geleden belde je me op of ik als oud-nachtreporter met een praatje jouw expositie van schilderijen, die iets met de nacht hadden, wilde openen. Het waren fenomenale schilderijen, waarvan er op die openingsavond één werd gekocht door die andere aandeelhouder van Mannenzaken, Willem Schouten. Zijn vrouw werd zestig en het doek waarop een mooie, alleszeggende tekst stond die hun verbintenis onderstreepte, was het perfecte cadeau. Maar je vroeg me dus om die klus te klaren. We spraken af in een uitspanning in de A'damse Scheldestraat voor een voorbespreking. Het werd een intiem half uurtje, waarin ik vertelde over mijn verslavingen en herstel en jij bekende dat het met jou een tijdje ook niet best was gegaan. Niet dat je een drank- of drugsprobleem had, maar je kon wel somberen. 

It comes with the territory, Ruud, als je als artiest, en dat ben je, op de toppen van je emoties leeft. En als het huisje waarin je bent opgegroeid een kruisje heeft. In jouw geval was dat letterlijk een kruisje. In je laatste podcast, waarin je voor de verandering de geïnterviewde bent en je Olcay de vragen laat stellen, heb je het over je getroebleerde jeugd, waarin de bijbel een belangrijke rol speelde. Dat moet een heftige tijd zijn geweest voor je. 

Maar vandaag ben je jarig en ben je in Rome. Waarom in Rome eigenlijk? Heb je een afspraak met de Paus? Grapje. Ik heb iets met jou, Ruud. Ik krijg altijd een goed gevoel bij je. En ik snap je. It takes a freak to know a freak. Zoiets. 

En je zegt rake dingen. Zoals in het slot van dat Playboy-interview uit 2003:

'Een kind groeit veilig op als je genoeg liefde geeft. En die liefde voor mijn dochter heeft me nog dichter bij mezelf gebracht. Ik ging ervan uit dat haar niet hetzelfde moest overkomen dan wat ik in mijn jeugd heb meegemaakt. Maar de waarheid is dat ik nu al bijna dezelfde fouten maak als mijn ouders. Je handelt uit liefde, maar je doet het toch nooit goed, dus moet je er maar het beste van maken.' 

Deel dit artikel