Een mespuntje Dennis

Entertainment

Een mespuntje Dennis

Door -

Deel dit artikel

Jeugdzorg heeft minder geschoolden en meer mensen als Dennis nodig. Luister maar naar Tino Stuij. Een column waarin je het ruizen van de Noordzee kunt horen.

Even polshoogte nemen. 
Een strandtent is onlangs afgebrand. 
De helft functioneert gelukkig nog dus klanten zijn meer dan welkom. 
Het is mooi weer. 
De wederopbouw gaat gestaag maar niet alles doet het nog. 
Er staan opvallende drie koloms fluorescerende camera sytstemen met verklikker op strategische hoeken van het terrein gepositioneerd. Het lijkt het Pentagon wel.
De strandtent is aangestoken dus een strakke camerabewaking kan een nieuwe poging voorkomen. 
In de hoek staat een caravan, met uitzicht op zee. 
The best seat in the house. 
Dennis slaapt er als nachtwaker. 
Hij is vriendelijk, grappig maar vooral alert. 
Z’n ogen verraden leed en liefde in een blik. 
Het leven lijkt niet kabbelend aan Dennis voorbij te zijn gegaan. 
Het thema van de strandtent is cowboys en indianen, dus we suggereren dat er een indianentooi op de caravan moet. 
Toevallig blijkt de grootvader van Dennis een native Canadian te zijn geweest. 
Vroeger mochten we dat indianen noemen. 
Z’n opa werd ooit veroordeeld voor moord maar hij kreeg de gerechtelijke keuze van het Canadese strafhof in plaats van de cel richting het vreemdelingenlegioen te gaan. 
Hierna streed z’n grootvader mee voor de bevrijding van Europa in dienst als legionair en is gebleven. Dennis heeft strijdlust in z’n bloed, uiteraard zonder moordneigingen. 
Hij vond uiteindelijk z’n kracht in de vechtsport. En leefde jaren als kickbokser. 
Nooit neergegaan en weinig blessures, zegt hij zelf. 
Klinkt als auto te koop, van oud vrouwtje geweest, altijd binnen gestaan. 
Maar Dennis is allesbehalve tweedehands. Hij is tanig, droog en oogt sterk als een os. 
Hij kent alles en iedereen. Sparde met types als Dick Vrij die Holleeder ooit een pak slaag op een terras gaf. Geen pannenkoek en Dennis kent ook de schemerige kant. 
Hij ziet en hoort, zwijgt en handelt. 
Ook als jeugdwerker. Met zijn ervaring is hij een geweldige deskundige en aanwinst voor de jeugdzorg. Mens sana in corpore sano. Weet als geen ander hoe jongeren denken die het rechte pad dreigen te verlaten. En weet ze er ook weer op terug te krijgen. Met straatwijsheid en enigszins onconventioneel. Maar je loopt snel vast in de molen van het welzijn, zegt Dennis. Toen een jongeman werd betrapt met een mes in z’n bezit besloot jeugdzorg dat het maar het beste was om hem gewoon naar huis te sturen. 
Beginnersfout, volgens Dennis. Door hoogopgeleide jeugdwerkers die alles uit boekjes hebben maar de praktijk niet of nauwelijks kennen. 
Een studie kan ook dwarszitten.
Het advies van Dennis was richting jeugdwerk in een volgend geval de overtreder de keuze te geven: ‘Je hebt een mes meegenomen. Niet best, vriend. Wie zullen we bellen, je ouders of de politie ?’
Werkt geheid, zegt hij als ervaringsdeskundige. 
Jeugdzorg aanvaardt de tip in dankbaarheid.
Twee weken later informeert Dennis hoe het gesprek met de volgende overtreder is gegaan.
Die had ook een mes mee.
‘Dat ging prima. We hebben precies gedaan wat je voorstelde. We hebben gevraagd of we z’n ouders of de politie moesten bellen. En hem daar een week bedenktijd voor gegeven. Dus volgende week horen we wat hij wil…’
Dennis vertelt het lachend maar hij zegt te kunnen janken om zoveel onbegrip.
Theorie en praktijk, het kan verkeren. 
Ik wens jeugdzorg een theelepeltje minder geschoolden en een mespuntje meer Dennis.

Deel dit artikel