Een échte kermis is geen pretpark

Entertainment

Een échte kermis is geen pretpark

Door -

Op 20 juli opent in Tilburg om klokslag 18:00 uur het volgens kenners grootste kermisspektakel van Europa de spreekwoordelijke deuren. Om dat te vieren kijkt Willem op feestelijke wijze terug op zijn jonge kermisjaren.

In het Brabants Dagblad van 14 juli stond in aanloop naar de Tilburgse kermis een interview met een echt ‘kermiskind’: de 39-jarige Tilburger Niek Moonen, zoon van kermisouders en nu zelf eigenaar van de attractie Reactor. De verslaggever meldde dit: ‘Vraag Niek Moonen niet naar de ziel van de kermis. Ja, dat kun je wel doen, maar Moonen weet het antwoord ook niet. Hij ziet alleen dat de aantrekkingskracht in 2018 nog onverminderd is.'

De kermis is een magische magneet

'"Je zou kunnen denken: alles vind je ook in pretparken. Maar daar heb je niet die lampjes, die aanprijzingen door de microfoons, die muziek. Daar loop je niet even tot 's nachts een kroegje in. Zeker in een binnenstad is de kermis echt een feest."

De kermis is een magneet. Ook dit is van alle tijden: de jongens van 14, 15 die maar wat graag bij een attractie de rittenkaartjes of munten komen ophalen. Voor nop. "Die testosterongasten vinden het allang leuk, met al die meiden die daar weer omheen hangen. De beloning komt 's avonds wel."'

Zoals de kermismeisjes vroegrijp en fascinerend onaantastbaar achter de kassa van het handjevol attracties op de Zwanenburgse kermis zaten, het joeg mijn jongenshoofd op hol.

Vooral dat laatste, ‘De beloning komt ’s avonds wel’, zette me aan het terugdenken. Ik heb ooit voor Playboy een stuk geschreven over ‘kermismeisjes’. Mick, die toen chef-redacteur was, dacht dat het door Jan Mulder was geschreven. Dat was een groot compliment. Voor mij. Niet voor Jan, denk ik. Het is nooit gepubliceerd. En ik heb het niet bewaard. Het ging over de onverklaarbaar erotische uitstraling – misschien heb ik het toen wel sex appeal genoemd - van de meisjes van de kermis. Zoals ze vroegrijp en fascinerend onaantastbaar achter de kassa van het handjevol attracties op de Zwanenburger kermis zaten, het joeg mijn jongenshoofd op hol. De beloning is er nooit van gekomen. Zelfs niet toen ik één keer, het was inderdaad zo rond mijn veertiende, een kermis lang heb geholpen bij het Lunapark.

Zorgeloos zwevend

Voordat er testosteron in het spel kwam, ging ik al een week voordat de kermis zou beginnen – steevast de woensdag voor Hemelvaartsdag – elke dag even naar het kermisterrein. Er werden elk jaar de wildste voorspellingen gedaan over de attracties die zouden komen. (Grote jongens als achtbanen kwamen natuurlijk nooit. Dat is nu eenmaal het kermislot van een dorp dat precies tussen Haarlem en Amsterdam ligt.) Maar ik wilde met eigen ogen zien dat de vrachtwagens van de autoscooter of swing mill er waren. De mooiste herinneringen bewaar ik aan de Spin. Een zesarmige draaimolen die een zestal beeldschone ‘raketjes’ op elegante wijze door de lucht liet zweven. Het vliegen gaf me een weldadig gevoel van zorgeloos geluk dat ik eigenlijk pas decennia later bij Grote Liefde terugvond.

Winnen, winnen, winnen... stééds maarrrr winnen!

Waar ik nog altijd heel blij van word, zijn de karakteristieke kermisteksten. De man van de Hully Gully, die via de luidsprekers de dames in bakje 9 adviseerde.  om de want de ‘Bopbopbopbopbop... Hully Gully 2002! Knietjes bij elkaar, dames! Want we gaan snéller en snéller en snéller!’

Maar de allerbeste was de man van het Klokkenspel. Die mag ik, als ik in een stoutmoedige stemming ben, af en toe graag even citeren. Hij gebruikte een ouderwetse ovalen microfoon met een zakdoek erover. Denk de echo er zelf even bij: ‘Klok-ken-spel! Winnen, winnen, winnen... stééds maarrrr winnen! Kwarrrtje erin, klokje eruit. U hoeft alleen maar even mee te spelen!’ Af en toe klonk er in enen een bizar gorgelend elektronisch geluid uit de speakers, gevolgd door de over de hele kermis donderende stem van de Klokkenspelman: ‘En dáárrrr gaat weerrrr zo’n schitterend polshorloge aan deze zijde!’

Briljant! En dan gingen we uiteraard met alle jongens even kijken wie de bofkont was.

En dan, zoals het hoort, zoenen als de tent over de rups dicht is.

Als kind kon ik het me niet voorstellen dat je, als er kermis was, er NIET naartoe zou gaan. Zoals mijn ouders dus NIET meer gingen vanaf het moment dat ik zelf kon gaan... En het gekke is, ik ben nu zelf al zeker vijfentwintig jaar niet meer naar de kermis geweest. Maar misschien?... Ik zou nog wel een keer in zo’n ouderwetse zweefmolen met van die prachtig fonkelende spiegeltjes willen zweven. En ik heb altijd al een keer met Grote Liefde in de Rupsbaan willen zitten en voor haar de pluim van de bungelende bal trekken. En dan, zoals het hoort, zoenen als de tent over de rups dicht is.

Een échte kermis is natuurlijk geen pretpark. Een pretpark heeft geen magie. Een goede kermis wel. De Tilburgse kermis is er van 20 juli (opening 18:00 uur) tot 29 juli 2018 (sluiting 23:00 uur).

 

Fotocredit: foto door Eepeng Cheong op Unsplash

 

Deel dit artikel