Driewerf Karrema

Entertainment

Driewerf Karrema

Door -

Deel dit artikel

Is het al zo zonnig vandaag, krijgen we er ook nog een nieuwe column van Tino Stuij bij! Ondanks alles kan het leven ook mooi zijn...

Het begon als een familieproject tijdens de eerste lockdown.
In de tijd dat Lil’ Kleine nog gewoon irritant was en z’n lief geen corrigerende tikken gaf, Mark Rutte altijd de waarheid sprak en Andre Hazes junior van slechts een enkele vrouw hield en alleen maar vrienden had.
The good old days zeg maar.
Wij kochten een oude caravan en pimpten hem.
Voornamelijk in de kleur limoncello geel met zelfgestookte flessen aan boord dus de naam Casa di Limoncelli was snel gevonden.
Nieuwe kussens, frisse gordijntjes, indiase pauwenveren en de retro look.
Het was een verademing om dagen achtereen in een schilders overall te lopen en met mijn handen te werken.
Maar toen de caravan klaar was viel ik in een diepgeel gat.
Dus ik kocht een tweede. Een Otten Zwerver.
Voor wie niet geheel bekend is in de caravanwereld, dat is een bijzondere sleurhut. De gebroeders Otten begonnen hun caravans te bouwen in de jaren veertig van de vorige eeuw maar na de oorlog kwam de productie pas op gang.
De Otten is een collectors caravan met een fanatieke groep liefhebbers op facebook. Ottenisten. Deze caravan wilde ik het thema ‘Zandvoort’ meegeven, met schelpenvloer en diepblauwe tinten.
Maar de zin in klussen ebde weg en het ding stond inmiddels onder een doek te verstoffen in de tuin.
Een advertentie op marktplaats leverde veel reacties op.
Een zekere Amber reageerde als eerste en wilde langskomen.
De volgende dag stond er een enigszins alternatieve kralenketting met opwaaijurk en krakende stem voor mijn deur.
Een open gezicht en lekker plat Amsterdams.
De strak geschilderde buitenkant, waar ik zo mijn best op had gedaan, geloofde ze wel
‘Ik moet er even in staan. Het ‘voelen’. Dat is belangrijk voor me.’
Ze liep mee de tuin in en stond glunderend in de caravan.
‘Ja, hoor. Dit is ‘m. Ik weet het nu zeker. Ik voel het. Karrema.’
Dat is karma op z’n Mokums.
Aan de eettafel legde ze het nog een keer uit. ‘Ik ben heel erg van het gevoel. Volgende week ben ik jarig en dit is mijn cadeautje. Kunnen mijn vijftien kleinkinderen ook plezier aan beleven. Helemaal de bom.’
Toen Amber terloops aanvulde dat ze een week later vijftig werd ben ik voorzichtig gestopt met vragen naar de hoeveelheid kinderen en kleinkinderen.
Ik kreeg de voorzichtige indruk dat het leven niet geheel rimpelloos aan mijn nieuwe vriendin voorbij was gegaan.
‘Wacht heel ff. Ik heb onderweg iets voor je gekocht.
Voor als ik een klik zou hebben.’
Ze loopt naar haar auto en komt terug met een flesje Limoncello.
Ik kijk haar verwonderd aan. ‘Neem je me in de maling ?’‘Hoezo?’
Ik open de vriezer en laat een deur vol flessen limoncello zien.
‘Mijn andere caravan heeft dit thema en ik stook die shit zelf.’
Ze lacht: ‘Karrema’.
‘Je had ook een flesje rode wijn kunnen pakken,’ opper ik.
‘Ik zag hem staan en voelde dat ik deze moest meenemen.’
Amber legt uit dat de caravan een mooie plek op camping de Hof van Wezel krijgt. Een soort Ruigoord achtige plek voor kunstenaars en hippies in de buurt van Nijmegen. Ik haak in: ‘De Hof van Wezel ? Ik ontmoette vorige week een vrouw op camping de Lievelinge die daar ook over begon. Zij heeft stomtoevallig ook een Otten caravan en staat op het Hof van Wezel.
Amber reageert: ‘Dat meen je niet ? Hoe heet ze ?’
‘Claire.’
‘Had ze toevallig ook Diana mee in een tentje ernaast ?’
‘Dat klopt. Die is nog in mijn caravan wezen kijken.’
‘Dat zijn mijn beste vriendinnen. En jouw caravan komt tegenover Claire te staan op het Hof.’
Morgen wordt de caravan opgehaald.
Ik heb besloten de deal stilzwijgend te sluiten.
Geen woord meer.
Ik heb genoeg van toevalligheden.
Driewerf karrema lijkt me mooi genoeg.

Deel dit artikel