De liefde voor muziek

Entertainment

De liefde voor muziek

Door -

Deel dit artikel

Terwijl mensen met meningen over straat rollen en schreeuwen om #eerlijkeantwoorden van een of andere overheid, trek ik me terug. Terug naar wat ik ooit geweldig vond en nu weer vind. Muziek maken. Dat zouden meer mensen eens (zelf) moeten doen.

Schaamde ik me er voor? Nee. Wilde ik het anders?

Namelijk alles zelf doen? Ja! Volmondig ja!

Mijn enige echte muziek-scholing is de gitaarles op de lagere school geweest, ergens in de vorige eeuw. Drie jaar lang volgde ik die lessen met veel plezier en ik mag zeggen dat ik best een aardig moppie kon tokkelen.  Maar eigenlijk is het echt zelf muziek maken pas later, veeeeel later, echt begonnen. Inmiddels had ik als DJ  2 of 3 CD’s aan elkaar gemixt en was ik heilig van overtuigd dat zelf muziek maken niet nodig was om verder te komen in het DJ wereldje. En zoals wel vaker, had ik het bij het verkeerde eind.

Een kleine 15k

Muziek maken werd een “MUST” als DJ,  en zodoende werd elke euro gespendeerd aan studio apparatuur. Waar je tegenwoordig met een goeie PC en redelijke speakers een heel eind kan komen, was vroeger een zekere mate van rand apparatuur nodig als synthersizers, samplers en een mengtafel. Denk dat ik toch wel voor een kleine 15k in mijn studio had staan. Met de nadruk op had, want er rest nog slechts 1 synthersizer, gewoon omdat het zo cool staat als er visite is.

Al snel had ik een aardig studiootje gebouwd en langzaam benaderde ik de kwaliteit om het ook echt uit te gaan brengen. Alles zelf geleerd, hoe alles aan te sluiten, te bedienen, en dan kom je vervolgens tot de ontdekking dat er ook een melodie moet worden bedacht. Vroeger moest je een alles-kunner zijn als je een beetje muziek uit je studio wilde halen, maar met mijn ICT achtergrond had ik in ieder geval wel een kleine voorsprong.

Een enorme versnelling

Vroeger kon je 3 tot 4 maanden teren op een goeie plaat, dus met 2 of 3 platen per jaar was je verzekerd van het hele jaar aandacht rond je DJ-wezen. Tot het vinyl verdween, lukte dit allemaal heel aardig. Maar met de komst van digitale verkoop, holde ook de duur van de aandacht van een plaat knetter hard achteruit. Je hebt bijvoorbeeld tegenwoordig geluk als je plaat een week of 2 in de lijsten staat. Tuurlijk zijn daar de hits, maar die maak je niet elke week...zelf. Maar met een beetje hulp is tegenwoordig veel te regelen. Beetje van jezelf en een beetje van Maggie zei mijn moeder altijd. 

De techniek voor het maken van muziek ging tevens in een enorme versnelling, en met een baan, boekingen in het weekend en 2 kids kun je nog zo veel willen, maar er zijn belangrijkere dingen dan in de studio zitten. Veel dingen snapte ik niet meer, of beter gezegd: ik had geen tijd om het te gaan snappen, en om me heen waren er genoeg mensen die me konden en ook wilden helpen. De lat van de kwaliteit van de muziek ging ook nog eens in het zelfde tempo mee omhoog, dus hulp was gewoon broodnodig.

Toen werd alles anders

Ik heb niet altijd alles zelf gedaan, ook al heb ik dat lang tegen gehouden. Ik wilde alles zelf doen en kunnen, maar een DJ is geen One-Man-Band. Bono mixt de platen van U2 ook niet zelf af. Maar op de 1 of andere manier is dat in mijn DJ wereldje toch een taboe. Ik schaam me er niet voor om er voor uit te komen dat ik echt niet altijd alles zelf deed en doe, soms was het alleen een idee van mezelf wat ik liet uit werken en soms zat je samen met een co-producer in de studio of zelfs op afstand, maar op het eind product stond wel alleen Misja Helsloot. Schaamde ik me er voor? Nee. Wilde ik het anders? Namelijk alles zelf doen? Ja! Volmondig ja!

Tot de Corona Crisis. Toen werd alles anders. Bij mij wel tenminste. Muziek uitbrengen werd ineens even niet zo heel relevant, want tja, boekingen kreeg je er niet van. Ik had ook 3 maanden geen werk en dus tijd voor dingen die normaal gesproken ver onderaan mijn lijstje stonden, zoals ramen zemen en stofzuigen, maar ook had ik nu eindelijk om uit te gaan pluizen hoe anno nu mijn genre muziek wordt gemaakt.  

Legio vriendelijke vrienden

Ik ben tutorials gaan bekijken. Uren en uren zat ik op Youtube om te leren hoe bepaalde technieken werken en welke software je er voor nodig hebt. Ik kocht muziek templates en ploos uit hoe bepaalde effecten nu in elkaar zitten. En ik vroeg tips. Gelukkig zijn er legio vriendelijke vrienden die goed kunnen uitleggen hoe je een mooie melodie interessant kunt maken en uit kunt diepen. En wat geniet ik er weer van om zelf 70 tot 90% van een plaat te kunnen maken, maar altijd wel met wat hulp, je kunt tenslotte niet alles zelf. Ik niet in ieder geval. Het gevoel dat ik weer echt muziek van mezelf kan delen met mensen is geweldig. Dat zouden meer mensen eens moeten doen.

Deel dit artikel