De geest van Jopie Spuug

Entertainment

De geest van Jopie Spuug

Door -

Deel dit artikel

Tino Stuij neemt je mee terug naar de tijd toen de Amsterdamse Wallen nog werden gestut door normen en waarden.

Ik bevind me op een legendarisch toilet.
Een straaltje melancholie en een drupje zacht verdriet.
Figuurlijk dan. Zachtroze tegels in combinatie met glanzend zwart en oogverblindend bladgoud. Nepmarmer wordt opgesierd met glimmend chroom. 
Mokums ordinair tot in het kleinste kamertje.
Ik logeer een nachtje bij een vriend op de Wallen, pal naast coffeeshop de Bulldog in het voormalig bordeel van Jopie Spuug.
Jopie was een ouderwetse souteneur die volgens de overlevering goed voor z’n dames zorgde. Via een geheime doorgang kon hij alles in de gaten houden en bijstand verlenen wanneer nodig. Maar hij had ook een aparte uitgang in het pand aangelegd. 
Op die wijze kon een licht beschonken Britse jongere na betaalde liefde via deze sluiproute het pand verlaten. 
En werd hij niet juichend en onder luid applaus door z’n vrienden op de schouders gehesen. 
Jopie vond dat respectloos naar de dames. 
Prostitutie is geen attractie tenslotte. 
Jopie zorgde voor z’n dames.
Er is blijkbaar een duidelijk verschil tussen ouderwetse pooiers en de moderne versie. 
Dit pand verhaalt over Lange Aal, tante Door en talloze bijnamen voor ouderwetse sekswerkers en ademt de sfeer van vroeger. 
Je kunt Jopie Spuug wel uit het pand halen, z’n geest dwaalt er rond. Ik loop samen met mijn vriend de trap af op weg naar een afspraak. Voor de deur treffen we twee koppels Spanjolen van middelbare leeftijd op de stoep. 
Een dame is niet meer aanspreekbaar. De groep spreekt nauwelijks Engels. 
‘Did she drink a lot?’ 
‘No. No.’
‘Was she smoking in the Bulldog?’
De mannelijke grijze vijftiger uit Alicante met opblaasjas kijkt betrapt en knikt. ‘First time Amsterdam’. Mijn vriend rent al naar boven. 
Eerder op de dag heeft hij een plakkaatje kots mogen opruimen, nu haalt hij een glas suikerwater. Wonen op de Wallen kent z’n zegeningen. 
De Spaanse dame reageert niet of nauwelijks. 
Knetter stoned en out. When you’re in Rome…
Ze wilde het wel eens proberen, een joint. 
Over een kwartier zal ze bijtrekken en we leggen de panikerende Spanjolen uit dat dit vrij vaak voorkomt in deze buurt. En dat we geen politie of ambulance hoeven te bellen.
Wanneer we even later terugkomen zitten de Spanjolen er nog steeds. Niet meer in paniek, maar nog wel bezorgd. De dame heeft weer een beetje kleur in haar gezicht maar gaat vanavond niet meer afdansen. Het is inmiddels fris en laat. Dus rent mijn vriend de trap weer op. Na het suikerwater ditmaal om een dikke trui te halen die hij nooit meer terugziet. 
Goed zorgen voor dames. Het zal de geest van Jopie Spuug zijn. 
La nobleza obliga. 

Deel dit artikel