De beste docu's, films en series van 2019

Entertainment

De beste docu's, films en series van 2019

Door -

Deel dit artikel

Het was een geweldig jaar voor films, series en documentaires. En je hoefde er nauwelijks de deur voor uit. Hier is 3 maal onze top 3 van 2019. In willekeurige volgordes. Te beginnen met de drie beste docu's.

(Klik op de filmtitels om de trailers te zien)

Top 3 documentaires en/of documentaireseries

The Innocent Man

Als je denkt dat je met Making A Murder het toppunt van een gerechtelijke dwaling hebt gezien, dan moet je toch maar eens de afgeronde Netflix-serie The Innocent kijken naar het gelijknamige boek van John Grisham, overigens het enige non fictie-werk dat hij ooit geschreven heeft. En waarvan hij heeft gezegd dat als hij dit verhaal gebruikt had voor een fictie-boek, dat de lezer het zou hebben weggewuifd als zijnde te ver gezocht. Het gaat om moorden op twee jonge vrouwen en over de mannen die jarenlang onschuldig hebben vastgezeten. Maar hoe één en ander tot stand is gekomen, gaat ieders pet te boven. Met zweet in je handen zit je tot de laatste minuut te kijken. Waanzinnig goed. 

Breslin and Hamill: Deadline Artists

Misschien heeft het met beroepsdeformatie te maken, maar we zijn gek op docu's en speelfilms over journalistiek. All The President's Men hebben we meerdere malen gezien en ook Steven Spielberg's

The Post en de Oscar-winnaar voor beste film 2016, Spotlight gingen erin als koek. In deze HBO documentaire (te zien via Ziggo) worden de levens van twee Newyorkse ras-scribenten belicht die in de jaren zestig furore maakten bij kranten als The Daily News, New York Post en The New York Herald Tribune. Soms werkten Jimmy Breslin en Pete Hamill samen bij een krant, soms waren ze elkaars rivalen, maar altijd bleven ze vrienden. Ze verweefden hun artikelen en columns met persoonlijke, ontboezemingen met name over de stad waar ze van hielden, een stijl die als new journalism te boek zou staan. Schitterend dubbelportret.

FREEK

FREEK zagen we in de best mogelijke ambiance. Op de première, in aanwezigheid van regisseur Dennis Alink en Freek de Jonge, in de grote, legendarische zaal van Tuschinski. Maar al hadden we de docu in Circus Circus in Zandvoort gezien, zonder twijfel de meest vreselijke bios van Nederland, dan nog waren we begeesterd geweest. Wat een geweldige, indrukwekkende docu. Alink liet al met Unknown Brood zien dat hij een meester is in het belichten van een kant van een bekend iemand die we nog niet kenden. In FREEK zìen we de cabaretier als iemand die geen raad met zijn gevoelens weet en ze daarom maar liever niet laat zien. Maar toch is hij niet gevoelsarm. Integendeel. Het is juist een overdaad aan gevoelens die de praatgrage Freek in zijn privé-leven de mond snoert. Een docu die soms schuurt, maar altijd ontroerd. Te zien bij Pathé Thuis.

Top 3 speelfilms

Once Upon A Time In Hollywood

Once Upon A Time In Hollywood zagen we op het grote Imax scherm van Pathé Arena in Amsterdam en wat waren we daar blij om, want deze grootse schelmenfilm werd daar alleen maar nog grootser door. Als er twee dingen duidelijk zijn geworden na het zien van deze overrompelende Tarantino is dat 1. de sixties er op het grote doek precies zo uitzagen als in mijn vroege herinneringen en 2. dat Brad Pitt de beste rol van zijn leven speelt. Ook zag ik Al Pacino in topvorm als een door de wol geverfde Hollywood-agent en was er voldoende chemistry tussen Pitt en DiCaprio om natural high de bioscoop te verlaten. OUATIH is lang, maar verveelt geen seconde. Heerlijke film met een uiterst gewelddadig, maar toch positief einde. 

The Irishman 

Begin van de maand schreven over op Mannenzaken: Is de film (The Irishman) met 3 uur en 30 minuten niet te lang? Zeker niet voor Netflix, waar je de film naar eigen inzicht kunt ondergaan. Achter elkaar zien in een marathon-zitting. Of in stukken gehakt als een mini-serie van bijvoorbeeld drie maal 70 minuten. Maar dat geschreven hebbende, stelde ik in de bioscoop het hoog nodig naar het toilet gaan zo lang mogelijk uit, zo spannend vond ik de film. De montage van Scorsese's vaste editor Thelma Schoonmaker (zou ze van Nederlandse afkomst zijn?) is zo goed, zo slim, zo strak dat je de tijd vergeet. Als ze voor dit werk een Oscar wint, betekent dat beeldje nummer vier voor haar, een record voor een editor. Onbegrijpelijk dat er mensen waren die niet door The Irishman heen kwamen. Ongekende klasse. Van begin tot einde. 

Marriage Story

In je leven beland je soms in situaties waar je diep in je hart helemaal niet in wilt belanden. Zoals met de afwikkeling van een scheiding, die in 9 van de 10 gevallen simpelweg nasty is. Marriage Story gaat over zo'n afwikkeling, waarbij de advocaten van beide aanstaande exen het keihard spelen. Het is een verhaal dat heel gemakkelijk ontspoort in een film, maar regisseur Noah Baumbach heeft er een meesterwerk van gemaakt, met fenomenale rollen van Scarlett Johansson en vooral Adam Driver als het echtpaar dat nog steeds genoeg voor elkaar voelt om deze verschrikkelijke strijd als een hel te ondergaan. Geen vrolijk verhaal, maar desondanks een must-see. 

Top 3 fictie-series

The Witcher

De grootste deceptie van het jaar was wel het allerlaatste seizoen van Game Of Thrones. Het was alsof we naar een andere serie zaten te kijken. Hadden we daarvoor het afgelopen decennium trouw elk jaar naar die serie gekeken? Gelukkig is Netflix zo slim geweest om met een doekje voor het bloeden te komen. Tijdens het kijken naar de eerste aflevering van The Witcher, een fantasy-serie naar het gelijknamige boek en de gelijknamige video-games, dachten we met een B-film van doen te hebben. Maar eerlijk dachten we dat ook toen we de eerste aflevering van Game Of Thrones zagen. We gaan er vanwege de spoilers niets over zeggen, maar The Witcher is een heerlijk alternatief voor GOT. Nu maar hopen dat we in 2029 geen zeperd van een slotaflevering te zien krijgen.  

Coisa Mais Linda

Een Braziliaanse serie met alleen maar mooie, sensuele vrouwen, die zich afspeelt in het Rio de Janeiro van 1959, toen Nossa Nova nog nova was en de zon altijd scheen. Dat is Coisa Mais Linda. Maar Coisa Mais Linda is ook een serie, die een lans breekt voor female empowerment. Want fucken doe je niet met deze dames. Alleen als ze dat zelf heel graag willen. De serie draait om Maria 'Malu' Luiza (Maria Casadevallas), een rijke vrouw uit São Paulo, die naar Rio de Janeiro verhuist. In Rio wil zij samen met haar man een restaurant openen. Wanneer hij haar verlaat en berooid achterlaat, besluit Malu het restaurant te verbouwen tot een Bossa Nova Club. Het verhaal lijkt dunnetjes te zijn, maar de uitvoering en het acteerspel is groots en meespelend. Er komt een tweede seizoen en dat is goed om te weten, vooral als je de laatste aflevering hebt gezien..

Watchmen

En dan komen we tot slot bij het verbijsterende Watchmen (zie trialer onderaan). Als in verbijsterend goed. Zich afspelend in een alternatieve wereld, waar Robert Redford president is, Steven Spielberg hele andere films heeft gemaakt en waar gemaskerde burgerwachten worden behandeld als bandieten, omarmt Watchmen de nostalgie van de originele baanbrekende grafische roman van Alan Moore. Maar ondertussen krijgt de serie een compleet eigen gezicht. Alleen dat al dwingt bewondering af. De rollen zijn briljant (vooral die van Regina King als de engel der wrake, Angela Abar) en de beelden ongekend. We gebruiken geen drugs meer, maar dit is zo ongewoon goed, krachtig en bizar dat je er gewoon knetter-stoned van wordt. Een andere beschrijving kunnen we er niet voor geven. Op HBO. Als je geen Ziggo hebt, dan heb je met Max Verstappen (straks Zandvoort!) en Watchmen voldoende reden om over te stappen.

 

Deel dit artikel