Cannes is net een film (deel 3)

Entertainment

Cannes is net een film (deel 3)

Door -

Omdat het filmfestival in Cannes in volle gang is, brengt Mannenzaken in 7 delen een verhaal van Mick Boskamp over dit bijzondere gebeuren. Vandaag aflevering 3. 

Op de foto Ron Perlman, waar deze aflevering o.a. over gaat, die overigens dit jaar in Cannes is om samen met onze eigen Famke Janssen hun nieuwe film Asher te promoten.

In het eerste deel zag de schrijver vanuit het vliegtuig de Zuidfranse kust voor zich opdoemen. En in deel twee blikte hij terug op een eerdere editie van het Festival, waarin hij danste met een porno-ster en werd rondgereden door een transseksueel. 

Af en toe mag je voorzichtig naar links en naar rechts kijken, maar nooit, ik herhaal: nooit draait je hoofd mee als een filmster passeert. Dat is niet cool in Cannes.

Misschien hebben Majestic en Carlton aan de Croisette de naam, maar het even verderop gelegen Martinez Hotel is favoriet bij de filmsterren. En dat is te merken. Als we bij ons hotel arriveren worden we ‘begroet’ door een horde sterrenkijkers achter dranghekken. Ze zien nog net een glimp van Jerry Hall, de ex van Mick Jagger, die in een zwarte limousine stapt, terwijl een bell porter (kruier is zo’n naar woord) tassen vol inkopen in de achterbak zet. En daar zitten geen tassen van de Albert Heijn tussen. In afwachting van onze kamers, die nog niet gereed zijn, maken we een wandeling langs de Croisette. 

Wandelen is eigenlijk niet het juiste woord. Hier flaneer je. Dat doe je als volgt: je zet je ene been voor het andere. Dit is nog redelijk simpel. Kinderen van anderhalf kunnen dat ook met een beetje vallen en opstaan. Maar als je je voeten neer zet op het trottoir moet je de grond eigenlijk niet voelen. Je moet doen alsof je loopt en zweeft tegelijk. Ondertussen kijk je recht voor je uit. Niet met een strakke blik, maar relaxt, alsof je alles onder controle hebt. Af en toe mag je voorzichtig naar links en naar rechts kijken, maar nooit, ik herhaal: nooit draait je hoofd mee als een filmster passeert. Dat is niet cool in Cannes. Eigenlijk zijn er 3 categorieën mensen te vinden tijdens het filmfestival:

1) de filmsterren die alleen hun mond open doen als dat nodig is, bijvoorbeeld bij een dankwoord na het krijgen van een prijs of tijdens een interview.

2) de fans die hun longen uit hun lijf schreeuwen als ze een glimp opvangen van een filmster. Deze categorie schaamt zich er niet voor om met rugzakken rond te lopen, waarin zich wegwerpcamera’s en lunchpakketten bevinden. 

3) mensen die cool zijn, nergens toe willen behoren en nog meer zwijgen dan de filmsterren omdat ze simpelweg niets interessants hebben.

Tot welke sub-categorie ik behoor, is niet geheel duidelijk. Als we langs de boulevard lopen, ben ik erg cool. Ik heb een zonnebril op, glimlach minzaam en zweef. Maar dan passeert de acteur Ron Perlman, bekend van The Beauty & The Beast en Quest For Fire, me en draait mijn hoofd zo snel mee dat de zonnebril bijna van mijn hoofd af vliegt. Ik ben verbijsterd. Hoewel hij een niet onverdienstelijk acteur is, wordt hij vanwege zijn afwijkende uiterlijk voor rollen gevraagd waarin hij veel dierlijke kreten moet slaken. En hier, lopend in het wild, is zijn bijzondere voorkomen ronduit verpletterend.

Hieronder de trailer van Leave No Trace van regisseur Debra Granik, die met Winter's Bone hoge ogen gooide. Debra's nieuwste flm doet mee met de competitie in Cannes. 

Deel dit artikel