Brief aan Patty Brard

Entertainment

Brief aan Patty Brard

Door -

Deel dit artikel

Lieve Patty Brard,

Vorig jaar met Pasen schreef ik je ook al een brief (laten we er een Paas-traditie van maken!). Ik had een bericht van Facebook gekregen dat jij en ik acht jaar bevriend waren en daar wilde ik wel wat over zeggen. 

In 2018 ging je ook tot het gaatje. Want je dacht bij jezelf: ik geef mezelf nog één kans om te bereiken waar ik goed in ben, een kans waarvoor ik alles uit de kast haal. Op je 63e zette je weer de knop om.

Want ik had (en heb) het gevoel dat ik mijn leven lang al bevriend met je ben. Ik schreef over onze gezamenlijke avonturen en gooide er een paar onvergetelijke anekdotes bij for good measure. Ik eindigde mijn schrijven met:

Ik ben trots op je als de serieuze journalistiek je een veer op je hoed steekt voor je schrijfkunsten. Want dat is ook zo wat. Je kunt veel meer dan menigeen denkt. En je bent een bikkel. Je hebt moeilijke tijden weten te doorstaan en je bent altijd weer boven komen drijven. Ook daar heb ik respect voor.

Dat was 1 april 2018. En toen moest de grote Patty Brard Show nog beginnen. Want wat een einde van 2018 en een begin van 2019 heb jij gehad. Ongekend! Je grandioze comeback begon natuurlijk al buiten de schijnwerpers, toen je besloot om het roer helemaal om te gooien en al die kwetsende kritiek van vrouwelijke televisiebazen, die vonden dat je uitgerangeerd was (ik gebruik even meervoud, is sjieker) te gebruiken om op fenomenale wijze 'wraak' te nemen.

Als je onze leeftijd hebt bereikt, kom je bij een kruispunt. Linksaf betekent: ik ga zitten op de bank, vreet me helemaal vol, want kan mij het allemaal nog schelen. En rechtsaf, een beduidend lastiger te bewandelen pad, houdt in dat je alles uit de kast haalt om fysiek en geestelijk te vlammen. Dat heb jij gedaan. En voor velen was dat een verrassing. Maar niet voor mij.

Ik kan me nog herinneren dat ik je in Londen ging interviewen voor de Playboy. Dat kon nog in die jaren, waar aan geld geen gebrek was. Het interview had net zo goed in Amsterdam kunnen plaatsvinden, maar wij vonden Londen leuker. Het interview vond plaats voordat je door Paul Huf naakt zou worden gefotografeerd voor Playboy. We hadden afgesproken in het huis van Neal Whitmore van de Londense new wave band Sigue Sigue Sputnik en toen ik de woonkamer binnen kwam, zag ik een ongelofelijk mooie vrouw met lang donkerbruin krullend haar. Ik wilde mezelf voorstellen aan haar, toen ze met een Amsterdams accent tegen me zei: 'Doe niet zo achterlijk, man!' Ik stond als aan de grond genageld. Want jij was het, volledig strak getraind en fysiek in bloedvorm. Dat had je gedaan voor de Playboy-foto's. Je dacht bij jezelf: dit gebeurt me eens in mijn leven en dan moet het perfect zijn. En vervolgens ging je tot het gaatje.

In 2018 ging je ook tot het gaatje. Want je dacht bij jezelf: ik geef mezelf nog één kans om te bereiken waar ik goed in ben, een kans waarvoor ik alles uit de kast haal. Op je 63e zette je weer de knop om. Geruggesteund door een man die geweldig uit zijn ogen kijkt. Als ik een vrouw was geweest, had ik hem om verkering gevraagd. En toen kwam 11 oktober 2018, de avond van het 53ste Televizier Ring Gala. Ik zat toevallig te kijken en zag je het podium opkomen. Net als toen in Londen moest ik weer even goed kijken om je te herkennen. Wowie!

En toen deed je die twee minuten plus, die de geschiedenis in zouden gaan als de glorieuze wederopstanding van een ogenschijnlijk afgeserveerde diva. Je was en had alles. Je was mooi, je had zelfspot, je timing was perfect, je had de juiste dosis emotie in je stem, je knalde van de beeldbuis af en ik zat in verbijstering en met natte ogen naar je te kijken. Nu stromen de tranen al bij Voice Kids over mijn wangen, dus wat dat betreft ben ik een slechte graadmeter, maar wat was ik trots op je, Patty.

En daarna werd het eigenlijk alleen maar nog gekker. In december won je de finale van het programma Het Beste Plaatje van Jim Bakkum en was je in één klap de Beste Bekende Fotograaf, die de voorkant van Het Parool sierde met een fantastische foto. Ik stuurde je nog een Facebook-bericht met de opmerking dat als we eerder geweten hadden dat je zo'n goede fotograaf was, je voor de fotoseries in Playboy niet alleen de styling zou hebben gedaan, maar ook de fotografie.

En begin 2019 nam je van Gordon het presentatie-stokje over van het RTL-programma Hotter Than My Daughter, waarvoor je louter lovende reacties kreeg, zoals op Twitter: 'Ik was nooit fan van Patty Brard, maar de laatste tijd vind ik haar zoveel leuker. #htmd is er in ieder geval flink op vooruit gegaan.'

Een paar maanden geleden kwam de kers op de taart toen je een meerjarig contract bij John de Mol's SBS 6 tekende, die ook van zijn stoel moet zijn gevallen bij het Televizier Gala.

Toen ik een paar weken geleden, als het kind dat ik nog steeds ben op mijn 62e, aandacht van je vroeg op Facebook schreef je terug:

Jij krijgt van mij aandacht wanneer je maar wilt schat. Je zit zo diep in mijn hart. Toch niet normaal wat wij allemaal hebben mee gemaakt al? En idd wat ik nog steeds mee maak? Ik ben een gezegend mens, werk er elke dag weer aan een beter mens in een beter lichaam in een beter leven te zijn! Maar het moet je ook nog maar eens allemaal gegund zijn......Ik ben gezegend, Mick. Net als jij! Wij krijgen kansen.....altijd weer! XXX Love you.

Love you back, Pat. Big time.

Op de foto: Patty, Mick en fotograaf Patricia Steur in Los Angeles, eind jaren 80.

Hieronder het historische (en hysterische) optreden van Patty tijdens het Televizierring Gala 2018:

Deel dit artikel