Brief aan de bruid van Dj Dark Raver

Entertainment

Brief aan de bruid van Dj Dark Raver

Door -

Deel dit artikel

Zijn populariteit is nog steeds ongekend. We hebben het over de Haagse Dj Steve Sweet, alias The Dark Raver. De man die mede verantwoordelijk is voor het woord 'Hakkuh' trouwt vandaag. Coen Bom schreef een brief aan de bruid.

Je kunt van sommige mensen zeggen dat ze GEWOON gebleven zijn, voor Steve gold in die tijd eigenlijk dat ie gewoon GEBLEVEN was.

Lieve Mandy,

Wij kennen elkaar nog niet echt, ik ben Coen Bom, vroeger eigenaar van enkele Haagse discotheken, een platenmaatschappij en een aantal platenzaken. In werkelijk AL die hoedanigheden had ik te maken met jouw kersverse echtgenoot. 

Het was 1991 toen ik voor het eerst kennis mocht maken met ‘Sweet’, zoals hij zich aanvankelijk noemde. Dat dat zijn achternaam was, wisten we eigenlijk niet eens. We hadden net een nieuwe platenzaak geopend in de Schoolstraat, Stad Den Haag Records genaamd. Zoals jij als geen ander kunt beamen: er komt wel iemand binnen als Steve binnenwandelt. In dit geval was het dubbel opvallend: hij droeg een beveilingskostuum. Hij kwam direct uit zijn werk. En voor de duidelijkheid: dit was zijn werk als beveiligingsbeambte. Hij vertelde al vrij snel dat hij ook andere kostuums had. Die waren voor zijn ándere baan; als stripper en danser. 

Nou, je begrijpt: alleen zo’n introductie maakt al indruk. Daarnaast bleek Sweet ook dj, hij kon heel goed mixen. Hij draaide (ik citeer) 'merengue, salsa, ja, van alles eigenlijk'. Voordat we überhaupt ‘nee’ konden zeggen, stond hij al achter de draaitafels en bleek hij ook uit te voeten kunnen met housetracks als Speedy J’s Pull Over. Bijna wekelijks ging hij naar Parkzicht en daar had housemuziek hem te pakken gekregen. 'Geef nog maar een paar platen' en daar ging hij. We stonden nog net niet te applaudisseren. Zelfs voor een handjevol mensen in de platenzaak maakte Sweet er een feestje van.

Je kunt van sommige mensen zeggen dat ze GEWOON gebleven zijn, voor Steve gold in die tijd eigenlijk dat ie gewoon GEBLEVEN was. Hij maakte vrijwel onmiddellijk deel uit van het meubilair en dat was een heel gezellig stuk meubilair. Wat een ontwapende vrolijkheid. Dat waren wij niet gewend na die grauwe jaren 80. 

In datzelfde jaar, 1991, organiseerden we de allereerste Rave the City in de Houtrusthallen. Het was -onverwacht - een enorm succes en Den Haag maakte voorzichtig kennis met Sweet, zij het nog niet als deejay. Wél viel hij enorm op met zijn Batman-cape, geïnspireerd op ons Rave-logo, de vleermuis. Hij was nogal aanwezig; danste op het podium en dat viel niet helemaal goed bij één van de mannen van de op dat moment optredende band Human Resource. En lid van de groep duwde Steve van het podium en dat had hij beter niet kunnen doen. Het ontketende nog nét geen opstand. Steve was ook bij de aanwezige 6000 man blijkbaar al snel geliefd.

Vanaf dat moment hoorde Steve bij Rave the City als jeuk bij een muggenbeet.

Rave the City 2 volgde al binnen 3 maanden en vanaf dat moment was het eigenlijk echt raak. Er moest een bijbehorend ‘anthem’ gemaakt worden en nadat Gizmo de thema-track voor Rave the City 1 had gemaakt, was het nu de beurt aan Steve, door ons nog steeds Sweet genoemd. Lex van Coeverden zou de track produceren en Steve zou het boegbeeld worden. 

Steve was wel al een beetje bekend als DJ Dominator, maar eigenlijk werd al snel besloten dat er een nieuwe naam moest komen. Ik weet nog steeds niet wie het heeft verzonnen, maar ik denk dat de uitkomst The Dark Raver in 2019 niet zo snel meer als winnaar uit de bus zou komen en de titel van de track al helemáál niet. One fucked up…. werd uiteindelijk de titel maar aanvankelijk wilden we het zelfs One fucked up n.gga noemen. Leek Steve ook leuk. Zo zie je maar, tijden veranderen. Echt blij dat we dat nog op tijd hebben veranderd.

Dat wel.

Rave the City 2 was de Rave van Steve. Onder zijn nieuwe naam The Dark Raver mocht hij het bal openen en vanaf dat moment begon eigenlijk alles. Niet dat hij al ‘mister dj’ was, hij ging mee de stad in om te flyeren, ging dansend door de binnenstad en was onze joker in de strijd om de bezoekers. In al hun wijsheid had het Congresgebouw namelijk een wéék na Rave the City nóg een houseparty gepland: Lucifer’s Universal House Night, gepresenteerd door de absolute house goeroe.…. Jeroen van Inkel.. De tweestrijd werd ruimschoots gewonnen door onze Rave, niet in de laatste plaats dankzij de inzet van Steve.

The Dark Raver was geboren en hoezeer zijn populariteit ook groeide, ik had toch écht niet gedacht dat Steve - bijna 30 jaar later - überhaupt nog zou draaien. Maar wat blijkt? Zijn carrière is niet alleen nog springlevend, hij is zelfs op zijn hoogtepunt! Dat doet me heel erg goed, want als ik het iemand gun is het wel ‘onze’ Sweet.

En dat dat heel anders had kunnen aflopen heb ik ook aan den lijve ondervonden, want het zijn natuurlijk niet alleen maar leuke verhalen, Mandy. Het was 2001 en ik was op kantoor in de «O», één van onze toenmalige discotheken. Onbekend nummer. Ik nam op. “Heee Coen!! Met Steve! Hee luister, luister, ik zit vast op het politiebureau! Hahahahaa, ja echt! En jij hebt het enige nummer dat ik uit mijn hoofd ken! Hahahaaa! Luister, ze hebben me aangehouden, blijkt dat ik achterstallige boetes heb en nou moet ik 1000 gulden betalen, ik heb dat thuis liggen, ik zweer het je, maar kan jij het komen betalen?' Ik aarzelde. Dat was destijds zéker terecht bij Steve, want administratief en financieel was er nogal wat op hem aan te merken in die tijd.

Maar goed, het is Steve. Dus natuurlijk ging ik – weliswaar met enige tegenzin - naar het hoofdbureau van Politie. 'Ik kom voor mijnheer Sweet,' zei ik tegen de dienstdoende dame achter de desk. Ze wist al dat ik kwam. Na het betalen van de 1000 gulden kon ik even plaatsnemen in de wachtkamer, vlakbij de uitgang van het cellenblok. Na 10 minuten hoorde ik kabaal uit de gang. Er werd heel hard gelachen door meerdere mensen. De deur ging open. Steve met twee bewakers die gierden van het lachen. Ze sloegen Steve op de schouders en riepen: “Hee niet vergeten hè, die plaat? Ik ga je zien Steve! Geluk!' Steve kwam zelf ook niet meer bij. Blijkbaar had 'ie een hele gezellige tijd gehad. En ik uiteindelijk ook, want tot mijn grote verbazing had hij thuis daadwerkelijk die 1000 gulden liggen.

Het tekent Steve. Geliefd in alle geledingen. Dat is bijzonder. Maar wat natuurlijk het meest bijzonder is, is dat hij jou heeft ontmoet, lieve Mandy. Alweer enige jaren geleden zag ik jullie bij de McDonalds in Scheveningen zitten met de kids. Steve was heel liefdevol met ze aan het spelen. Ik ben bewust niet naar jullie toegekomen maar zei tegen mijn vrouw: 'Wie had ooit gedacht dat ook de rol van family man zo goed bij Steve zou passen?' Het ontroerde me.

En dan staan we nu op jullie bruiloft. Alweer zoiets. Als je mij tien, vijftien jaar geleden had gezegd dat Steve in het huwelijksbootje zou stappen had ik dat net zomin geloofd als dat een onbeschofte miljardair President van de Verenigde Staten zou kunnen worden. Maar gelukkig is het nu wel een feit, die bruiloft dan.

Ik ga niet zeggen dat ik één van de beste vrienden van Steve ben, daarvoor zien we elkaar te weinig, zeg maar zelden. Vrijwel nooit eigenlijk. En toch is een weerzien altijd een feestje. En als ik moet afgaan op de eervolle uitnodiging voor jullie huwelijk is dat misschien wel een beetje wederzijds en dat doet me goed. Ik weet dat mijn compagnon Rob Velders er ook graag bij geweest was, hij zit helaas op Aruba tegenwoordig, maar namens hem ook de uitdrukkelijke felicitaties.

Mandy, leuk je even gesproken te hebben, ook al was het op deze manier nogal eenzijdig. Misschien doen we dat ooit eens live over. Op jullie 25-jarig huwelijksfeest bijvoorbeeld, waar Steve waarschijnlijk NOG STEEDS dat belachelijk goede lichaam heeft en NOG STEEDS geen jaar ouder lijkt dan die man die in 1991 binnenkwam in zijn beveiligingspakkie.

Ik hoop het van harte, want als iemand zijn achternaam enorm eer aan doet, is het wel Steve Sweet. Heel veel geluk, gezelligheid en vooral gezondheid samen!

Lieve groet,

Coen Bom

7 september 2019

p.s. Hieronder een moment uit het leven van Steve Sweet, met een mooie bijrol van één van zijn kids.

Deel dit artikel