Boekrecensie: Buigen als bamboe is verpletterend goed

Entertainment

Boekrecensie: Buigen als bamboe is verpletterend goed

Door -

Deel dit artikel

Het is een roman, het is een biografie, het is een zelfhulpboek en het is een levensgids. Het is alles en alles is even fantastisch aan het debuut van Annemarie Paol. 

fotografie: Enith van Tongeren

Wow! Wat voor genre is dit? Zelfhulproman? Reflectiebiografie? Een page turner vermomd als spiritueel boek?

Mag ik in alle eerlijkheid een bekentenis doen? Ik ben niet zo dol op zelfhulpboeken. Een zelfhulpboek is geschreven met de bedoeling de lezers te instrueren over het oplossen van persoonlijke problemen. En dat is helemaal prima en ook zeer nuttig, maar er was een tijd dat ik door mijn omgeving het ene na het andere zelfhulpboek kreeg aangereikt en dat had natuurlijk zo zijn redenen. Een zelfhulpboek was voor mij als een gebruiksaanwijzing waarvan je - nog voordat je 'm bekijkt - al zeker weet dat je niet begrijpt wat er staat. Met andere woorden: van het genre dat juist bedoeld is om je er bovenop te helpen, raakte ik nog dieper in de put.

Waarom ik toch besloot om het boek van Annemarie te bestellen, was om verschillende redenen. In de eerste plaats ben ik tegenwoordig wat minder angstig voor handleidingen. En in de tweede plaats trok de subtitel me: een weg naar zelfliefde en zelfcompassie. Als verslaafde in herstel met 8 jaar clean & sober zijn op de teller, realiseer ik me steeds meer dat zelfliefde de sleutel is naar abstinentie. 

Centrum '45

Toen ik Buigen als bamboe begon te lezen, kon ik het niet meer neer leggen. Wow! Wat voor genre is dit? Zelfhulproman? Reflectiebiografie? Een page turner vermomd als spiritueel boek? In een paar dagen tijd verslond ik het debuut (!) van Annemarie, werd ik in het leven van een in alle opzichten mooie vrouw getrokken, een lichaamsgericht coach en trainer op het gebied van zelfliefde en zelfzorg, die haar verhaal zo goed en beeldend vertelt, dat ik in een parallelle wereld verkeerde tijdens het lezen, de wereld van Annemarie Paol. Ik ben iemand die snel is afgeleid en altijd wel wat anders te doen heeft. Internet, Netflix, muziek, vriendin, dochter, vrienden, fellows helpen in herstel, schrijven natuurlijk ook, maar hier, van dit verhaal kwam ik simpelweg niet los. 

De opbouw van het boek is al even bijzonder als de geschreven inhoud. Buigen als bamboe bestaat uit vier delen, elk vernoemd naar de plek waarin het leven van de auteur zich op dat moment afspeelt. Elk deel eindigt met een brief die zij geschreven heeft aan zichzelf, met daarna vragen aan de lezer. En er is een extra brief die zij voorleest als ze uitbehandeld afscheid neemt van haar therapeuten en mede-cliënten in Centrum '45 in Oegstgeest, gespecialiseerd in trauma-verwerking. Na het nawoord behandelt ze ook nog de zes gebieden van zelfzorg. Alles bij elkaar lijkt het veel voor een boek, maar het werkt. Het verhaal van Annemarie heeft ze zo indringend, levendig en goudeerlijk geschreven dat die extra’s in het boek niet alleen leer- maar ook rustmomenten zijn om weer op adem te komen voor een nieuw deel. 

Angsten

In het kort (want je moet zelf maar op ontdekkingsreis gaan in Buigen als bamboe) begint het verhaal in haar jeugd in Tilburg waar haar lieve en grappige vader, veteraan van het Koninklijke Nederlands-Indische leger, zijn oorlogstrauma ongewild met spanning en agressie overbrengt op haar. Als lezer voel ik haar pijn. Ze komt uiteindelijk in Amsterdam terecht waar ze o.a. als danseres in de iT en RoXY het nachtleven wordt ingezogen. Ze onmoet acteur Rick Engelkes, ze raken verliefd en in deel 3 woont ze met hem in Ardenhout, krijgt twee bloemen van dochters en komt erachter dat de liefde van haar man niet exclusief is. Haar leven stort in en geeft het weggestopte trauma uit haar jeugd vrij spel om te woekeren in haar. Het is tijd om de angsten te bezweren en ze gaat in herstel. Want gelukkig worden, is niet iets dat je overkomt. Gelukkig worden kun je leren. Door het leven te aanvaarden en het verbeteren van de relatie met jezelf. 

Waarom het boek me niet loslaat en me aan het denken zet, waarom het me zo aangrijpt en zo ontroert, waarom ik er ook zo veel plezier aan beleef, is omdat het zo verrekte goed geschreven is. Annemarie is een geboren verhalenverteller. In deel twee, over haar Amsterdamse danstijd, schrijft ze:

Bezig blijven of extra veel slapen, zo kom ik mijn tijd door. Mijn loopbaan is grillig te noemen. Overal zijn ze blij met me, ik doe mijn werk goed en ben geliefd. Een voordeel van streng opgevoed zijn; ik weet hoe ik me moet gedragen. Maar ik ben ook onrustig en hop van de ene baan naar de andere. Soms heb ik even niets en dan neem ik meer danswerk aan. Aan de ene kant gaat het me voor de wind, want ik heb altijd fijne woonruimte, een salaris en cash in een pot op het kitscherige tweedehandse dressoir, dankzij de dansnachten. Er zijn vriendengroepen waar ik kan aansluiten en die verder niet te veel van me vragen. Toch hoor ik overal en nergens bij. Net als vroeger. Ik ben veel op mezelf, terwijl ik onder de mensen ben. Ik vul mijn dagen met de dingen die me hopelijk geluk brengen, maar heb een continu onbestemd gevoel. Zonder richting, zonder sturing. Richting Ibiza. 

Een alinea die volstrekt beeldend en levendig is zonder al te veel woorden eraan 'vuil' te maken. Magnifiek. 

Het deel over de viering en de teloorgang van haar huwelijk met Rick Engelkes is op het pijnlijke af zo eerlijk, maar toch zijn die passages allesbehalve in wrok geschreven, want zoals ze in het dankwoord aan hem schrijft: je schonk me dochters nog meer bijzonder dan in mijn diepste dromen en was mijn grootste leermeester voor grootse levenslessen.

Mooie, ware woorden, want zonder Rick was ze waarschijnlijk ook nooit zo diep tot zichzelf doorgedrongen geweest, waarop er ruimte ontstond voor geestelijke groei. 

Voor mannen

Buigen als bamboe is ook zeer zeker een boek voor mannen. Al was het alleen maar omdat Annemarie zowel een vrouwenvrouw als een mannenvrouw is. Als man heb ik in ieder geval geen moment het idee gehad dat ik een boek las waarin mijn seksgenoten niets te zoeken hadden. Onderwerpen als  jeugdtrauma, verlies, bedrog, angst en woede zijn universele thema's en Annemarie omarmt alles en iedereen. 

Nu de maatregelen steeds soepeler worden, het virus nagenoeg in bedwang is en je hoe dan ook terug kunt kijken op ruim een jaar minder bewegingsvrijheid, zou je het heden en de toekomst mogen vieren met een cadeau aan jezelf. En als je daarvoor dit verpletterend goede en machtig positieve boek vol herkenning van liefdesapostel Annemarie Paol kiest, zou ik zeggen: excellent choice. 

Buigen als bamboe bestel je bij je lokale boekhandel, via online boekwinkels en HIER

Deel dit artikel