Amaze is helemaal WoW!

Entertainment

Amaze is helemaal WoW!

Door -

Deel dit artikel

De ID&T attractie Amaze in Amsterdam is precies wat de naam zegt. Hoewel ik toch wel wat gewend ben, viel ik bij het ondergaan van deze totaal experience van de ene verbazing in de andere.

Het is zeven uur 's avonds als ik met kloppend hart de high-tech ID&T attractie Amaze binnentreed. Niet in een karretje, zoals in de meeste attractiepark ritjes, maar lopend. Dat het hart in mijn keel zit, is omdat de 'robot', die me vlak voordat de experience begint de do's en don'ts uitlegt, heel veel spanning opbouwt in haar verhaal. Ik krijg het bange vermoeden dat ik het komende uur heel wat ga beleven. Dat is overigens een compliment aan het adres van de actrice die in de huid van de robot is gekropen. Ze heeft me zojuist veel succes en wijsheid gewenst en dat ik de oranje lichten moet volgen. Als de deur achter me dicht valt, krijg ik amper tijd om adem te halen, want ik word meteen de attractie binnen gezogen...

Als ik na een klein uur, dat het ene moment een minuut en dan weer een half etmaal leek, weer in de ontvangstruimte/bar van Amaze arriveer, staat Irfan van Ewijk me met een brede glimlach op te wachten. Irfan, met de I van ID&T, vraagt meteen hoe ik het vond. Het enige dat ik kan uitbrengen is wat hippies in de sixties zeiden als ze LSD hadden genomen: 'Wow!'

Van klein naar groot naar mega

Irfan neemt me mee naar buiten, naar een overdekking waar lange banken staan en waar het goed bijkomen is van deze waanzinnige Wow-attractie. 'Ik laat mensen die ik zakelijk spreek over Amaze altijd eerst de attractie doen,' steekt Irfan van wal, 'Want dan zitten ze nog helemaal in de energie van het gebeuren en hoef ik in feite niets meer uit te leggen over het gebodene. Dat praat een stuk gemakkelijker.' Irfan vertelt dat we ons hier in de Elementenstraat in Amsterdam op een magische plek bevinden. Want op deze spot dichtbij metrohalte Isolatorweg, nog voorbij station Sloterdijk en net achter de Burger King ligt de bakermat van de hoofdstedelijke hardcorescene. In een pand dat begin jaren 90 gekraakt werd, en waar de roemruchte Multigroove-raves huisden, zetelen nu de grootheden van de hedendaagse hardcore- en hardstyle-scene en techno, zoals Q-Dance en Awakenings.

Irfan zegt: 'Veel van de vroege vogels van de dance, zoals Duncan Stutterheim en ik, hebben hier in deze straat het vak geleerd. Ik heb hier duizenden flyers staan prikken toen we zelf feestjes gingen geven. Dat is hier allemaal ontstaan. Hier hebben we van Ilja Reiman afgekeken hoe hij zijn party's gaf. In de decennia daarna zijn we van klein naar groot naar mega gegaan. En wat ik nu zo mooi vind, is dat we met Amaze weer terug zijn gekomen op de plek waar ooit het zaadje ontkiemde.

Hoe lang zou ik nu al in het kloppende hart van Amaze zijn? Een kwartier, een half uur, drie uur? Vanmorgen ben ik vergeten om mijn horloge af te doen en mijn mobieltje zit in mijn achterzak. Zal ik kijken hoeveel minuten verstreken zijn? Ik doe het niet. Want anders is de kans groot dat ik wakker word uit deze levensechte droom, die wat mij betreft mag voortduren, zelfs als ik straks in mijn auto naar huis rijd.

'Ik zie mezelf op levensgrote spiegels'

Ik vraag aan Irfan of we deze unieke attractie te danken hebben aan Covid. 'Het omgekeerde is waar,' antwoordt hij. 'Er waren geen evenementen, de creatieven stonden stil, de ondernemers die dit bedrijf typeren, liepen te ijsberen. En toen ontstond in de drang om toch iets te creëren dit plan. Een beleving waar alle punten worden geraakt waar we voor staan en waar we ook een zekere verdieping mee kunnen geven aan het publiek. In Amaze staat de techniek volledig in dienst van de emotionele beleving die we de bezoeker mee willen geven. En we zijn inmiddels gepokt en gemazeld genoeg om ook wat levenslessen mee te mogen geven. Zoals wat je meteen ziet als je de attractie binnen treedt. De neonletters The only way out is in. Met andere woorden: om aan de waan van de dag te ontkomen, is het goed om bij jezelf naar binnen te gaan en de rust te vinden.’

Ik bevind me in de door de muzikale astronaut Eboman (Jeroen Hofs) ontworpen spiegelzaal. Het is er donker en ik ben bang om tegen spiegels aan te lopen. Ik schrik. Ik zie mezelf levensgroot op spiegels. Ik lach, kijk serieus, glimlach, lijk te huilen en vervolgens verpulveren mijn beeltenissen in duizenden stukjes gekleurd glas. De science fiction film waarin ik ben beland moet nog worden geschoten. Zoveel is zeker.

'Het is elke dag weer bijslijpen'

Op de vraag wat Irfan's rol is in het geheel, zegt hij: 'Ik ben er wat later bij gekomen. En wat ik doe is simpel gezegd zaken bij elkaar brengen. Er was nog niet echt een balans tussen wat mensen van ID&T verwachten en het oorspronkelijke basisplan. Naar mijn idee lagen die twee nog te ver uit elkaar. Dat hebben we inmiddels naar elkaar toe gebracht. Het is elke dag weer bijslijpen en aan de knoppen draaien om het perfect te krijgen. Mensen denken misschien dat we als ID&T voor hetere vuren hebben gestaan, door enorme evenementen naar Rusland of Chili te brengen, maar dit is een compleet andere ballgame. Hier moet je mensen echt persoonlijke aandacht geven. En dat doen we inmiddels met heel veel plezier!'

Als ik naar huis rijd, ga ik in gedachten terug naar het moment dat ik als tienjarige naar een spannende film ben geweest, heel veel energie heb en met mijn broer de vecht-scènes na wil spelen. Datzelfde gevoel heb ik nu na Amaze. Wat zal ik de komende dagen zin hebben om uit te gaan...

Hier de link naar de site van Amaze, waar je ook tickets kunt bestellen.

En hier een trailer van de attractie, een experience die je nooit meer zult vergeten: 

Deel dit artikel