13 antwoorden van John Digweed

Entertainment

13 antwoorden van John Digweed

Door -

Deel dit artikel

'Ik heb altijd gezegd dat de ster van mijn shows de muziek is die ik speel. Anders gezegd: ik zal geen foto's van mijn lunch op social media plaatsen.' Een interview met één van de beste dj's van deze planeet. Plus Boskamp's top 5 van beste DJ-livestreams op Facebook.

Ik houd van het gevoel om voor het eerst naar een nummer te luisteren en overweldigd te worden door hoe geweldig het is. Dat gevoel heeft me nooit meer verlaten sinds ik 11 jaar oud was.

John Digweed interviewen is geen gemakkelijke klus. Ja, hij geeft geweldige antwoorden (op goede vragen), maar aangezien we al meer dan 2 decennia vrienden zijn, weet ik als journalist teveel over deze man, die zijn privé-leven strikt gescheiden wenst te houden. Prince vertelde me ooit dat ik een slechte journalist was. Toen ik Zijne Koninklijke Slechtheid vroeg waarom, zei hij: 'Omdat je te vertrouwen bent'. Misschien is dat de reden waarom John en ik zo goed met elkaar overweg kunnen. Gelukkig hoefde ik me niet in te houden voor dit interview. Er was genoeg om over te praten; zijn nieuwe en uitstekende album Quattro, zijn wekelijkse livestreams vanuit zijn Bunker op Facebook en hoe het is om John Digweed te zijn in het Corona-tijdperk.

Toen dit allemaal gebeurde, dacht ik aan een ander surrealistisch gesprek dat we hadden. Dat was in 2001 op 11 september. Op dezelfde dag dat de vliegtuigen de Twin Towers in vlogen, hadden we elkaar aan de telefoon. Ik herinner me dat je zei dat de wereld hierna een andere wereld zou zijn. Je had gelijk. De wereld veranderde, maar voor jou als artiest veranderde er niet echt veel. Je bleef over de hele wereld draaien in clubs en op festivals. Ik ben bang dat wat er nu gebeurt anders is, dat deze crisis een grotere impact heeft op het leven dat je voor Corona leidde.Ben je hierop voorbereid? Ik bedoel: de afgelopen twee decennia reisde je de wereld rond en werkte je heel hard. Dan plotseling ... stilte. Het moet op zijn zachtst gezegd vreemd aanvoelen.

In werkelijkheid was niemand voorbereid op wat er is gebeurd en wat er gebeurt, dus op dit moment moet iedereen het advies van de overheid volgen, zich aan de regels houden en zorgen dat geest lichaam fit blijven. Ik heb er voorlopig geen probleem mee om thuis te werken. Er is genoeg te doen. Ik heb het Bedrock label te runnen, ik moet mijn wekelijkse Transitions radioshow voorbereiden en opnemen en mijn wekelijkse livestream op Facebook samenstellen. Ik kijk ook naar het positieve, namelijk dat dit alles na 25 jaar intensief reizen en vliegen waarschijnlijk goed voor me is, dat ik nergens heen hoef te gaan, regelmatig slapen en dingen doe waar ik anders nooit aan toe kwam. Maar feit blijft dat dit de hele wereld in shock heeft gebracht en dat het lang zal duren voordat alles weer draait zoals het draaide. En misschien komt die tijd nooit meer terug.

Wat doe je om jou en je dierbaren te beschermen tegen dit vreselijke virus?

Ik denk dat ik hetzelfde doe als alle anderen, dat ik de producten die het huis binnenkomen, schoon maak, dat ik afstand houd wanneer we gaan wandelen, dat ik gezond probeer te eten en goed probeer te slapen.

Mis je het reizen al? Pete Tong zei ooit op BBC 1 dat je een speciaal medicijn hebt voor jetlag: van het ene vliegtuig overspringen naar het andere.

Ik denk niet dat ik iets had om jetlag mee te genezen, want anders was ik niet zo vaak gebroken geweest. Maar als ik eenmaal voor die menigte mensen stond, vergat ik gewoon dat ik moe was en werd ik opgetild door de energie van de dansvloer. En daarna ging ik na het optreden terug naar het hotel en kon ik, ondanks doodmoe te zijn, niet slapen omdat de adrenaline door mijn lichaam gierde. Met als gevolg dat ik de volgende dag nog vermoeider was dan de dag ervoor. Dus ik mis het reizende aspect van mijn beroep als kiespijn. Maar ik mis wel de clubs en de promotors, waar ik in al die jaren een hechte vriendschap mee op heb gebouwd. En ik mis de instant feedback van de bezoekers als ik aan het spelen ben. Wat voor mij moeilijk is, is dat ik niet in staat ben om de muziek die ik goed vind te draaien voor mijn fans in de mooiste clubs ter wereld. Maar tegelijkertijd heb ik liever dat de wereld een veilige plek is, dus moeten we geduld betrachten.

Laten we het hebben over positieve dingen. Laten we het hebben over Quattro. Wat was het moeilijkste om te bereiken? Je weet inmiddels wel wat ik van dit album vind, maar is het geworden zoals jij het wilde?

Toen ik aanvankelijk aan Quattro begon te werken, zou het gewoon een dubbel-cd worden, namelijk een cd met volledig nieuwe nummers en een cd met remixen van het Bedrock-label. Nick Muir en ik hadden aan een zijproject gewerkt dat sterk leek op het Traveler album, dat we een paar jaar geleden deden, een project dat gefocust was op onze downtempo, filmische, trippy kant, dus dat borrelde op de achtergrond. Het is geweldig om clubtracks te maken, maar ik denk dat Nick's echte talent als muzikant meer de downtempo tripped out muziek behelst, vooral omdat hij zo'n groot scala aan productievaardigheden heeft. Terwijl ik tracks binnenhaalde voor CD's één en twee, voelde ik dat sommigen geweldig zouden zijn als ambient/downtempo-versies, zodat ze mogelijk heel goed van pas kwamen voor een stand-alone ambient-cd. Ik benaderde andere artiesten voor meer downtempo-tracks en voordat ik het wist, had Soundscape vorm gekregen. Ik vind het geweldig dat de Tempo-CD begint met een soort van weelderige ambient breakbeat tracks, die meteen de aanzet vormen voor een setje sfeervolle nummers. Oorspronkelijk zou dit album eind 2019 worden uitgebracht, maar omdat ik er in de zomer nog aan werkte en het nog steeds niet compleet was, wilde ik het niet overhaasten. Ik miste nog steeds een paar nummers, dus ik annuleerde de release en nam me voor dat ik het zou uitbrengen als het klaar was en het goed zou klinken. Toen ik eenmaal de laatste nummers had, zouden het eigenlijk drie cd's worden, niet gemixt, maar door mij samengesteld. Met deze insteek voelde het project met Nick niet echt logisch om aan het album toe te voegen. Tijdens één van mijn vliegreizen dacht ik: waarom probeer ik niet of ik de nummers kan mixen? Ik kon toen nauwelijks geloven hoe goed de tracks op Tempo en Redux bij elkaar pasten. Het was bijna alsof ze er op waren uitgezocht. Het enige wat ik daarna hoefde te doen, was de Soundscape- en Juxtaposition-projecten samen te stellen en het album was compleet.

Elke CD vertegenwoordigt de muziek waar je nu van houdt. Wat in mijn ogen eclectischer is dan ooit. Heb ik gelijk?

Wat ik echt fijn vind aan dit album, is de grote verscheidenheid aan muziek die erop staat. Terwijl het album langs de verschillende genres beweegt, is er altijd nog een geweldig interessant nummer dat op het laatste volgt. Het is helemaal niet eendimensionaal. Ik denk zelfs dat dit het meest diverse album is dat ik heb samengesteld en iets waar ik erg trots op ben.

Er zijn twee artiesten op Quattro die heel lang met je teruggaan. Als je aan Sasha en Danny Howells denkt, wat is dan het eerste dat in je opkomt?

Ik ken Danny al 30 en Sasha al 28 jaar, dus beiden ruim de helft van mijn leven en het grootste deel van mijn carrière. Beiden zijn zeer betrokken geweest bij enkele van de beste feesten die ik heb gedaan, dus ik heb veel goede herinneringen aan ze.

Ik heb zoveel demo's en promo's waar ik elke dag naar luister, dat tegen de tijd dat ik klaar ben, ik de voorkeur geef aan de sound of silence.

Ik heb op Billboard een muziekverhaal gelezen over het genezende en troostende effect van muziek in moeilijke tijden. Wat betekent muziek voor jou persoonlijk? Ik bedoel: moet je je goed voelen om van muziek te genieten? Er zijn mensen die graag naar trieste ballads luisteren als ze zich verdrietig voelen.

Ik ben geen fan van trieste ballads, dus ik luister er op dit moment ook niet naar. Ik houd van het gevoel om voor het eerst naar een nummer te luisteren en overweldigd te worden door hoe geweldig het is. Dat gevoel heeft me nooit meer verlaten sinds ik 11 jaar oud was. Muziek is escapisme en in een tijd als deze biedt de muziekspeler troost.

Ik heb je dit nooit gevraagd: maar is er nog andere muziek waar je naar luistert / van geniet, bedoel ik: anders dan elektronische muziek?

Ik heb zoveel demo's en promo's waar ik elke dag naar luister, dat tegen de tijd dat ik klaar ben, ik de voorkeur geef aan de sound of silence.

Welk advies geef je aan producers die tracks willen sturen naar je?

Probeer altijd origineel te zijn. Ik wilde dat Bedrock een label zou worden dat geweldige platen van verschillende stijlen uitbracht, niet slechts één geluid en variaties op dat geluid. Als ik terugkijk op 22 jaar Bedrock-releases, dan denk ik dat we dat hebben bereikt, dat we iets hebben neergezet dat ik in de toekomst absoluut wil voortzetten. Het is altijd geweldig als een nieuwe artiest je een nummer stuurt en je kunt niet wachten om contact met hem of haar op te nemen. Er zijn heel veel tracks in omloop tegenwoordig en het is best lastig om op te vallen in de massa. Maar je moet altijd eerst een track maken waar je zelf blij mee zijn. En stuur het naar een label waar je zelf fan van bent. En niet naar verschillende labels tegelijk.

Je Bunkersessies op Facebook zijn magisch. De muziek is zo veelzijdig als elektronische muziek zijn kan. En dan hebben we ook wekelijks je succesvolle Transition-radioshows waarin we altijd de meest up-to-date releases kunnen horen. Hoeveel tijd per dag besteed je aan het luisteren naar en selecteren van de muziek? Ik bedoel: slaap je 's nachts?

Om eerlijk te zijn ben ik waarschijnlijk meer tijd kwijt aan het opzetten van de livestreams dan aan de muziek, aangezien dit een hele nieuwe wereld voor mij is. Wat de Bunkershows betreft, ik wilde een mooie langzame bouw hebben en de energie omhoog brengen tijdens de set. Ik bracht meestal een paar uur door met het doornemen van mijn mappen en het verwijderen van oude en nieuwe nummers. Op de avond kijk ik ernaar alsof het een nieuw schilderij is, dat ik probeer te doorgronden. Ik heb het gevoel dat ik aan het spelen ben op een huisfeest, dus ik probeer momenten te creëren binnen de mix,waarin het feelgood aspect duidelijk naar voren komt. Ik ben overweldigd door alle feedback en commentaren, dus ik ben blij dat het sommige mensen plezier heeft gegeven terwijl we in lockdown zitten.

Hoe is het voor jou om deze livestreams te doen? Het laat iets meer zien van de John Digweed die niemand kent, als je begrijpt wat ik bedoel. Eerlijk gezegd was ik verrast om dat te zien. Omdat ik weet hoe gesteld je bent op je privéleven . Waarom besloot je de deur op een kier te zitten?

Ik houd mijn werk en privéleven nog steeds strikt gescheiden, dus is het voor de fans ok om me in een ander licht te zien, denk ik. Ik houd er gewoon niet van om mijn leven met alles erop en eraan als een open boek te presenteren aan de wereld. Ik heb altijd gezegd dat de ster van mijn shows de muziek is die ik speel. Anders gezegd: ik zal binnenkort geen foto's van mijn lunch laten zien op social media.

Hoe zie je de danswereld na Corona, in een samenleving van anderhalve meter? En hoe zal het voor jou zijn? Ga je meer tijd doorbrengen in de studio om muziek te produceren?

Ik denk dat we een lange reis moeten gaan maken voordat clubs en festivals weer worden zoals ze waren. Het vinden van een vaccin en de veiligheid van mensen moeten de eerste prioriteit zijn, anders zullen we voortdurend worden afgesloten van de buitenwereld en niemand wil dat. Dit was verschrikkelijk voor veel, vele bedrijven, voor het nachtleven en voor mensen over de hele wereld. En het zal dan ook een beste tijd duren om alles weer op te bouwen en op de been te krijgen.

Corona-virus of niet: je staat nog steeds aan de top van uw spel. Sterker nog: naar mijn mening zijn je Transition-shows in 2020 beter dan ooit. Is dit wat je wilt gaan doen als toeren over vijftig jaarteveel voor je wordt?

Ha ha ha! Maar serieus: ik heb er nooit echt over nagedacht om te stoppen met spelen in clubs en nu zit ik in een situatie waarin het moet. Het is heel vreemd en ik mis echt de sfeer en energie van al die lachende gezichten voor me, terwijl ik zelf een geweldige tijd heb. Ze zeggen dat je iets pas echt waardeert als het weg is. Nou, ik denk dat veel mensen, waaronder ikzelf, zoveel dingen missen, dat het ons allemaal heeft doen beseffen dat we niets meer als vanzelfsprekend beschouwen. En dat we echt moeten genieten van de simpele dingen in het leven, dat we moeten genieten van onze vrienden en familie. Al het andere is een bonus.

Top 5 Dj livestreams

Hier komen in willekeurige volgorde onze favoriete Dj livestreams op Facebook, een mooi alternatief voor het fysieke uitgaan.

Nick Muir

Dj en producer Nick Muir (zie interview met JD) nodigt elke dinsdagavond het publiek uit om naar zijn Facebook-pagina te komen om daar een feestje te vieren. Vorige week dinsdag kwam ook even zijn vrouw langs om de camera in te stellen. Dat soort huiselijke taferelen horen erbij, maar dan ondertussen wel de meest dope ondergrondse progressive draaien, die swingt als een tomahawk. We like!

Bob van der Linden

Twee weken geleden kroop Bob van der Linden in de huid van DJ B.O.B. om op zijn pagina een foutloos parcours te rijden. Of minder cryptisch gezegd: om een uur lang een naadloos gemixte progressive techno set te draaien. De enige kritiek die we hebben, is dat het wat ons betreft wel een uurtje of drie had mogen duren. Van B.O.B. Krijgen we nooit genoeg. Hij wel van ons trouwens, want hij houdt er niet van als we hem zo ophemelen. Eigen schuld. Moet hij maar niet meer zo akelig strak mixen en zulke lekkere muziek draaien.

Guy J

De kleine, vriendelijke Israëliër neemt je ruim drie uur mee in zijn ruimteschip dat opstijgt vanuit zijn studio in Malta. Dat alles te zien op zijn Facebook-pagina. Tergend langzaam bouwt hij op om je vervolgens alle hoeken van de Melkweg te laten zien. Geweldige Dj en producer is die Guy toch!

Sébastien Léger

Misschien wel de mooiste setting van allemaal. Eerst zien we het doek als van een theater à la de Moulin Rouge en we horen het geluid van een windklokkenspel. Het doek gaat open en we zien de Franse geweldenaar in een Monty Python-achtige Dj booth staan. De eerste aflevering van Lost Miracle TV staat aldus meteen als een huis. Seb draait zijn bekende sound vol bassen en trommels en als hij uit de bocht dreigt te vliegen met een vocale track die wel erg commercieel is, blijkt de fenomenale track die erop volgt extra goed te zijn.

John Digweed

En dan last but not least Bunker sessie no. 8 van John Digweed. Het is een deel van de volledig sessie, die hier te beluidsteren is, maar we wilden je – ook gezien het interview – meteen blik gunnen in de Bunker van John. Let op de kabouters die voorbij komen. Deze livestream deed ons afgelopen zaterdag verzuchten op Facebook: This should be sent into the outer spaces of our galaxy just to show other lifeforms that the human race got a least one thing right...

Deel dit artikel