Waarom zwijgt u, Majesteit?

Actueel

Waarom zwijgt u, Majesteit?

Door -

Deel dit artikel

Majesteit, de dag voordat heel Nederland in shock zou verkeren door een regelrechte aanslag op de rechtsstaat, las u in de Haagse Ridderzaal de troonrede voor.

Naar aanleiding van het feit dat het die dinsdag 75 jaar geleden was dat operatie Market Garden begon en daarmee de bevrijding van Nederland werd ingezet, sprak u o.a. :

'75 jaar later lijken vrijheid, democratie en een sterke rechtsstaat vanzelfsprekende waarden. Maar wie de wereld beschouwt, realiseert zich hoe bijzonder het is te leven in een land waarin mensen zich veilig kunnen voelen.'
'In die traditie is Nederland na de bevrijding met hard werken opgebouwd door de generaties voor ons. Behoud en versterking van alles wat is bereikt, is onze verplichting aan de generaties na ons. In het hart van het regeerakkoord ligt daarom de ambitie te bouwen aan een samenleving waarin mensen zich zeker voelen en vertrouwen in de toekomst kunnen hebben, houden of herwinnen.
Dat vertrouwen begint bij een sterke rechtsstaat die beschermt tegen criminaliteit, willekeur en machtsmisbruik.'

De volgende ochtend werd dichtbij zijn woning in Amsterdam de volstrekt onschuldige advocaat Derk Wiersum vermoord, vermoedelijk in opdracht van een voortvluchtige drugsbaron die Nederland al enige tijd in zijn greep houdt met een nietsontziende terreur. Hoe ironisch is het dat u de dag daarvoor sprak over het vertrouwen dat bij een sterke rechtsstaat begint die beschermt tegen criminaliteit, willekeur en machtsmisbruik en nog geen volle dag later het fundament onder die rechtstaat een dreun kreeg die bijna een week later nog steeds resoneert.

In de zes dagen die volgden op de liquidatie en de angst die waarneembaar was in Nederland hebben we u niet gehoord. Dat is niet ironisch. Dat is verdrietig. Het voelde alsof de troonrede niet alleen terzijde was geschoven door iets veel belangrijkers, maar dat alles wat u zei in de Ridderzaal op die derde dinsdag van september – wellicht geheel onterecht – uit holle frasen bestond.

Toen in 2002 Pim Fortuyn werd vermoord, verscheen er op 16 mei een stuk in de Groene Amsterdammer met als kop Het Zwijgen Van Beatrix. Het artikel opende met: 'Ze was de afgelopen dramatische dagen de grote ontbrekende. Meer dan een condoleancetelegram aan de nabestaanden van Pim Fortuyn kon er niet af. Het enige teken van betrokkenheid bij het nationale drama dat de koninklijke familie daarnaast nog gaf, was het afbreken van het bezoek van de kroonprins en Máxima aan de Nederlandse Antillen. Hetgeen een magere score mag heten. Terwijl dit toch een uitgelezen moment zou zijn geweest voor een optreden van Beatrix als moeder des vaderlands, om woorden uit te spreken die de hysterisch verhitte geesten wellicht aan banden hadden kunnen leggen en op te roepen tot introspectie en sereniteit.'

Nadat u op 30 april 2013 werd beëdigd als Koning Willem-Alexander leek het alsof alles anders zou worden in het Koningshuis. En dat werd het ook. Niets ten nadele van uw moeder, maar uw losse, modernere wijze van het invullen van het Koningsschap deden uw populariteit, en niet te vergeten die van uw echtgenote, bepaald geen kwaad. Steeds vaker bleek u een mens te zijn voor wie niets menselijks vreemd was. En het is de Koning die we zijn gaan appreciëren in de afgelopen zes jaar, die ik persoonlijk zo node mistte de afgelopen dagen. Als ik mijn gevoel even kan parkeren, dan realiseer ik me drommels goed dat u t.a.v. de liquidatie en de daaruit voortvloeiende onrust wellicht in een onmogelijke spagaat zit. Misschien wil uw hart het wel, maar zegt de politiek dat het onverstandig is om als Koning in dit geval van zich te laten horen. En toch, toch denk ik dat Nederland het fijn had gevonden als u uw hart had laten spreken. Het klinkt cru en ik weet ook zeker dat het niet van toepassing is op u, maar het spreekwoord luidt wel: wie zwijgt, stemt toe.

En spreken kunt u. Dat heeft heel Nederland op Prinsjesdag kunnen horen.

Hoogachtend, Mick Boskamp

Deel dit artikel