Verslaafd aan macht

Actueel

Verslaafd aan macht

Door -

Deel dit artikel

Het nieuws is schokkend, maar geen verrassing. Gisteren waren de voorbodes op wat komen zou al te merken aan de demissionaire premier. 

Terwijl ik dit zit te schrijven luister ik naar het debat waarin Rutte tot op het bot wordt gefileerd en daarna verpulverd.

Op mijn mobieltje staat sinds deze week de app Debat Direct. Ik kan je deze streaming dienst van harte aanbevelen, want die is spannender dan Netflix, Prime en Apple TV bij elkaar. Gisterenmiddag, tijdens dat surrealistische debat dat geen debat was, heb ik een tijdje zonder geluid naar de beelden vanuit de plenaire zaal van de Tweede Kamer gekeken. Het meest opmerkelijk was dat ik een Rutte zag die ik nog niet kende. 

Overacting

Hoe zal ik het zo goed mogelijk proberen uit te leggen? Ik zag een Rutte die speelde dat hij Rutte was. Een beetje de Rutte zoals in het filmpje van Lucky TV waarin de fractievoorzitters bijeen kwamen na de verkiezingen. Rutte die de Rutte maniertjes te nadrukkelijk aan zette. Overacting. Waarbij, om het nog even ingewikkelder te maken, wel moet worden gezegd dat Rutte altijd Rutte speelt. En dat Rutte spelen, deed hij voorheen dan ook wel weer heel erg goed. Vergeleken met de 'nieuwe' demissionaire premier van gisteren, zag ik het verschil tussen method acting van Robert de Niro (de oude Rutte) en het spel van de Kennemer Toneelgroep (de nieuwe Rutte). 

Toen ik nog in Den Haag vlakbij zijn stamcafé Forza woonde, zag ik hem regelmatig koffie drinken op het terras. Ik ben toen een paar keer met hem op de foto gegaan. Wat dat betreft ben ik de wethouder Hekking van de 21e eeuw. Heb ik van mijn vader. Die wilde ook altijd met iedereen op de foto. Het is maar goed dat het mobieltje nog niet bestond toen ik in de jaren zeventig voor de Hitkrant al die sterren interviewde, want dan was er van interviewen weinig terecht gekomen. 'Shit, daar heb je die zogenaamde journalist weer, die met je op de foto wil. Wegwezen!'

Grote lach

De eerste keer toen ik hem zag zitten, gaf ik hem een exemplaar van mijn boekwerkje Nachtboek; Bekentenissen van een Nightlife reporter dat ik toen toevallig bij me had. In grote dank nam hij het in ontvangst. 'Dat is buitengewoon aardig,' zei hij op de charmante Rutte-manier. De tweede keer dat ik aan hem vroeg of hij met me op de foto wilde, had hij iets meer haast. Ik dacht nog: Boskamp, ga je schamen. Maar die eerste foto met hem vond ik niet zo denderend. 'Even snel dan,'zei hij. Hij leek ook wat bedrukter en meer in zichzelf gekeerd, maar toen ik mijn iPhone in stelling bracht voor een presidentiële selfie vond er van het ene op het andere moment een opmerkelijke gedaantewisseling plaats. Opeens toverde hij een grote lach tevoorschijn. Zonder geluid te maken. Ik herinner me dat ik dat best wel merkwaardig vond.

Terwijl ik dit zit te schrijven luister ik naar het debat waarin Rutte tot op het bot wordt gefileerd en daarna verpulverd. En toch blijft hij wonderwel overeind. Niet dat hij het als staatshoofd in een nieuw te vormen kabinet overleeft, maar ik was allang volledig ingestort met zoveel tegenstand en weerstand. Wat dat betreft is Rutte een freak of nature. Wilders sloeg zojuist misschien de spijker op de kop zonder dat zo te bedoelen. Hij zei dat Rutte hunkerend naar macht over de scheef was gegaan. 

Pakje cocaïne

Als verslaafde in herstel met bijna 8 jaar clean & sober zijn op de teller herken ik dat. Hier is een man die alles doet voor macht. Wellicht dat hij daarom geen levenspartner heeft, want die zou alleen maar een wig drijven tussen hem en zijn obsessie. Toen ik actief in gebruik was, manipuleerde, bedroog en loog ik aan de lopende band. En er kwam niemand tussen mij en mijn verslaving. Als er thuis een pakje cocaïne uit mijn zak viel en de moeder van mijn dochter zag dat en terecht in woede ontstak, loog ik glashard dat het niet van mij was. En waarom kwam ik er uiteindelijk ook nog mee weg? Omdat ik in mijn eigen leugens geloofde. Dat moest ook wel. Want ik had een belangrijke taak. Ik was als de regisseur van mijn leven en van de levens van de mensen om me heen en probeerde alle ballen hoog te houden. Lang ging dat goed. Totdat 1 balletje viel en alles in elkaar donderde. 

Wilders zat er niet ver naast, al is het geen hunkeren naar macht. Mark Rutte is verslaafd aan macht. En hij is niet verantwoordelijk voor zijn verslaving, maar wel voor zijn herstel. En dat betekent stoppen met gebruiken. 

Deel dit artikel