Actueel

Mannenzaken versus Borg

Door -

Deel dit artikel

Geniaal... je weet hoe het afloopt en toch zit je op het puntje van je stoel.

Ik heb het over de film Borg-McEnroe. Het lijkt te gaan om de legendarische Wimbledon finale van 1980. Maar wat je ziet, is geen tenniswedstrijd. Het is een mannenwedstrijd. Een fysiek en psychologisch duel tussen twee volstrekt verschillende persoonlijkheden. Op en buiten de baan.

Ik was een groot fan van beide spelers. Björn Borg bewonderde ik om zijn ogenschijnlijke onverstoorbaarheid. Iets wat ik vele malen tevergeefs op het voetbalveld heb geprobeerd te kopiëren. John McEnroe was bij vlagen geniaal. En volstrekt onvoorspelbaar qua spel en temperament. Die laatste twee eigenschappen bracht ik wel moeiteloos in praktijk zodra ik een voetbaltenue had aangetrokken.

Björn Borg zelf is erbij aanwezig

Op zekere dag stond Playboy-collega Mick Boskamp met een serieus gezicht aan mijn bureau. (Dat was al tamelijk bijzonder.) Probleem... Hij moest naar de introductie van een nieuwe mannengeur in de Bijenkorf. Leuk item voor onze rubriek Mannenzaken. Maar hij kon niet. 'Wil jij gaan?' Want de geur werd gelanceerd door belangrijke adverteerder en hij had toegezegd dat Playboy aanwezig zou zijn. Het 'Nee' duwde al tegen de voortanden, maar boef Boskamp gooide er op het laatste moment nog een onweerstaanbare troefkaart tegenaan. 'Het gaat om de geur 6-0, van Björn Borg. En BB zelf is erbij aanwezig...'

Six-Love

De geur ben ik vrij snel vergeten. Ik geloof niet dat het een 'winner' was. Maar de ontmoeting met Björn Borg staat me nog haarscherp op het netvlies. Om te beginnen, ik had onmiskenbaar last van (tennis)ballen in mijn buik. Geurtjes waren niet bepaald mijn ding en je wilt niet voor paal staan bij zo'n evenement. Mick had zelfs wat kleren voor me uit de kast getrokken, want ik was niet bepaald dressed to the occasion. (Hij had als mode-redacteur van dienst altijd wel wat nieuws hangen. Het groene Van Gils jack heb ik 'm naderhand niet teruggeven. Heb ik nog jarenlang plezier van gehad. Sorry, vriend...)

Na de presentatie van de geur 6-0 (Six-Love) - traditioneel met een heleboel marketing humbug - mocht iedereen even met BB op de foto. Van de zenuwen deed ik net of ik het geurtje in zijn hals spoot. Hij kon er gelukkig wel om lachen. Na het maken van de foto heb ik hem een doosje met 3 Playboy golfballen overhandigd. 'Maybe it is time for a different ball game, Björn,' zei ik tegen de man die 5 keer op rij Wimbledon had gewonnen. Tot mijn verdediging voer ik dan maar aan dat Borg inmiddels was gestopt met wedstrijdtennis.

Game, set & no match

Nadat alle geurdampen waren opgetrokken, ben ik met een glas water aan een tafeltje gaan zitten. Even later schoof er iemand met een kop koffie bij me aan. Björn Borg! Hij wilde me nog even bedanken voor de golfballetjes. Waarop ik hem vroeg hem waarom hij nooit door Playboy was geïnterviewd. 'They never asked me,' antwoordde hij tot mijn stomme verbazing. En zoals dat soms met mannen even onder elkaar gaat, we raakten aan de praat. Over hoe we in het leven stonden. Waarbij hij ook verrassend openhartig vertelde over zijn onzekerheden, zijn angsten, en dat hij weleens had overwogen om uit het leven te stappen. Nu ik er weer aan terugdenk, het was ronduit bizar om zo'n gesprek in een drukke Bijenkorf te voeren.

Tot een groot Playboy-interview is het nooit gekomen. Borg wilde wel. En hij was bereid om over van alles te praten. Hij nodigde me zelfs uit om de gesprekken dan op zijn boot in de haven van Stockholm te doen. 'Just make an appointment with my manager.' Maar die manager hield de boot af. Hij reageerde niet op telefoontjes, niet op faxen. Ik heb zelfs het cassettebandje - met de opname waarop Borg zegt dat hij de interviews wil doen - opgestuurd.

Game, set & no match. Maar gelukkig is er nu de film.

Gallery

Deel dit artikel