Lentesignalen

Actueel

Lentesignalen

Door -

Deel dit artikel

Ze hangen ineens in de lucht. Tekenen van een seizoen dat op ontspringen staat. Lentesignalen.

De natuur is er natuurlijk een meester in. Vogels die het plotseling héél druk hebben met hooitjes en takjes halen, of het inspecteren van nestkastjes. (Het geeft een merkwaardig trots gevoel als een koolmezenechtpaar ‘ons nestkastje’ gezinswaardig bevindt.) Bomen, planten en bloemen komen voorzichtig tot leven. Waarbij geen boom zo mooi en voorzichtig uit de schulp kruipt als de magnolia.

De eerste caravan is een mooi signaal

Maar ook de mens kan er wat van. De eerste caravan vind ik een mooi signaal. Dat heeft iets vertederends. Ik kijk tijdens het inhalen altijd even wat voor mensen er in de auto vóór de caravan zitten. Om te zien of ze zich verkneukelen op het nieuwe buitenseizoen. Niet veel later zie je dan ook gegarandeerd de eerste mooi weer motorrijder. Die is van een andere snit dan de alle-seizoenen-motorist. Die is als het ware vergroeid met de motor. Maar de voorjaarsmotorrijder zit nog OP de motor. Hij of zij moet nog een beetje wennen. Maar je voelt als stiekeme toeschouwer het genot van het weer in het zadel zitten.

‘Op het moment suprême keek de ochtendzon tussen de bewolking door mee of het allemaal goed ging.’

Mijn favoriete lentesignaal zie je op de foto. Na een lange winterslaap op de wal werd afgelopen zaterdagochtend, in alle vroegte, ons bootje weer te water gelaten. Het is misschien wel het fijnste moment van het vaarseizoen. Een boot op de kant oogt een tikje ongemakkelijk, als een vliegtuig op de grond. Maar als de singels goed om de romp zijn gegord en de gigantische hijskraan héél voorzichtig het eerste hijsje doet – rustig uitademen… ze hangt stabiel – dan krijg je iets te zien dat gewoonweg adembenemend mooi is. Zeker afgelopen zaterdag, toen op het moment suprême de ochtendzon tussen de bewolking door mee keek of het allemaal goed ging. De korte vlucht van De S – ze heet voluit Silent Ship 23 en is één van de elegantste elektrische boten die er op de Nederlandse wateren vaart (vinden Grote Liefde en ik onbescheiden) – had de gratie van een moeder die haar kindje heel liefdevol en voorzichtig op haar armen liggend in een babybadje laat zakken. Ze dobberde nog wat na en was toen klaar voor de eerste, stille vaart. En dat hebben we toen maar meteen gedaan.

Deel dit artikel