Het soort carnaval in Thailand is natter

Actueel

Het soort carnaval in Thailand is natter

Door -

Deel dit artikel

Jáááá, het is weer carnaval in Nederland, in ieder geval onder de rivieren dan toch. Ik dacht ik doe ook ‘s gek en schrijf er gewoon een stukje over.

We hebben het over een minimaal drie dagen durend massaal watergevecht waarbij iedereen elkaar ongestraft nat kan gooien, al dan niet geïnspireerd door copieuze hoeveelheden alcohol. 

Ik ken het feest alleen nog van vroeger en het waren altijd spannende tijden. En als ik zo de Facebook feeds van Brabantse vrienden volg, is het nog steeds een opwindende gebeurtenis. Ik moet bekennen dat ik het een beetje ontgroeid ben en dezer dagen voel ik me meer aangetrokken tot de onsterfelijke uitspraak van Maarten van Rossem:

Carnaval is karakteristiek voor achterlijke samenlevingen. Het is een ventielzede: eens per jaar heb je God’s zegen om dingen te doen die je eigenlijk niet mag doen. Interessant voor onderdrukte samenlevingen, maar totaal overbodig in de moderne grote stad waar je elke dag kunt doen waar je zin in hebt. Dikke mannen met rare hoeden die ‘Alaaf!’ roepen, ik vind het van een intense treurigheid.

Prachtig gesteld, ook al had ik altijd wel vrienden uit de moderne grote steden die zich maar wat graag naar de provincie af lieten zakken zo rond carnaval.

'Voorkomen is beter dan Chinezen'

Met carnaval mocht je vroeger alles en iedereen de maat nemen, maar het volksfeest heeft naast de polonaise ook de politiek correcte dans niet kunnen ontspringen. Zo was er drie jaar geleden een hoop te doen over café Boerke Verschuren in Ginneken dat een Chinees thema had gekregen, inclusief een naamswijziging: Boelke Velschulen. Daar was vervolgens de slogan ‘met calnaval kijken we niet zo nauw!’ aan toegevoegd. Humor. In Aalst, België, was er vorig jaar trammelant met Joodse karikaturen op praalwagens.

Dan was er dit jaar natuurlijk die Gelderse school, die carnaval omdoopte tot ‘verkleedfeest’ want carnaval zou te katholiek zijn, en dat paste niet bij een openbare school. Het roept wel de vraag op hoe ze ‘Kerstmis’ dan gaan noemen daar; ik suggereer ‘Vreetfeest’. En – de Chinese gemeenschap zit wel in de hoek waar de klappen vallen – er was een liedje dat heette ‘Voorkomen is beter dan Chinezen’. Die titel was leuk gevonden maar ik geef onmiddellijk toe dat de verdere tekst niet zo verheffend en soms zelfs ronduit beledigend naar Chinezen toe was. Maar goed, misschien moet iemand Maarten van Rossem dan maar eens gaan uitleggen dat je elke dag zeker niet meer kunt doen en zeggen waar je zin in hebt en dat geldt tegenwoordig misschien nog wel meer voor de moderne grote stad, dan voor het platteland.

Carnavaleske losbandigheid

Carnaval is en blijft een zuipfeest pur sang natuurlijk. In het plaatsje waar ik ben opgegroeid was er dit jaar zelfs een ordinaire ruzie tussen de plaatselijke horeca ondernemers en de carnavalsvereniging, over de exploitatie van een biertent op de markt. Want het draait wel om de knaken uiteindelijk! Zelf heb ik met carnaval ook jaren achter de bar gestaan in de plaatselijke bar/discotheek. Zuipen kunnen die Brabanders wel. En vreten, het liefst zo vet mogelijk. Niet altijd een even gelukkige combinatie. Bij het schoonmaken van de toiletten en bijbehorende wastafels aan het eind van weer een wilde carnavalsnacht liet de eigenaar zich eens ontvallen: ‘ik hoop dat ze morgen wel beter kauwen want die hele kutzooi hier zit verstopt’.

Op die toiletten kwamen we tijdens zo’n nacht wel meer curieuze zaken tegen. Ondergoed. Condooms, gebruikt. Want de carnavaleske losbandigheid beperkte zich niet alleen tot bier en frikandellen slikken. Of tot het toilet. Ik heb het wel eens meegemaakt dat ze vlak naast het DJ hok in een bomvolle zaal een nummertje stonden te maken. En dan hadden we het ‘vingerbankje’ nog in die danszaal. Een soort van zitje populair bij verliefde stelletjes. Of dronken stelletjes, zeker met carnaval. De schattingen lopen uiteen maar ik heb uit betrouwbare bron vernomen dat het niet overdreven is te stellen dat pakweg de helft van de meisjes uit het dorp daar voor de eerste keer onzedelijk betast moet zijn geweest.

Rijden onder invloed

Ik heb decennia lang al geen carnaval meer gevierd. Kan ook niet zeggen dat ik het echt mis. Hier in Thailand bestaat carnaval uiteraard niet, maar wat er nog het dichtste bij in de buurt komt is het Thaise nieuwjaar in April, Songkran. Een soort van carnaval zonder die gekmakende infantiele hoempapa muziek. We hebben het over een minimaal drie dagen durend massaal watergevecht waarbij iedereen elkaar ongestraft nat kan gooien, al dan niet geïnspireerd door copieuze hoeveelheden alcohol. Meisjes, vaak in een doordrenkt nat T-shirt, worden helaas vaak belaagd door jonge dronken mannen. Rijden onder invloed stuwt het toch al absurd hoge aantal verkeersslachtoffers naar ongekende hoogte rond deze tijd van het jaar. Ik heb dit feest één keer uitbundig meegevierd in 2008 en daarmee is de kous af. Mijn enige opties zijn nu eigenlijk dezelfde als die van een niet carnavallende inwoner van Brabant of Limburg: binnenblijven of wegwezen!

De mensen die wel lol in carnaval hebben wens ik heel veel plezier in ieder geval. En ga om ze te ondersteunen met alle ellende in ieder geval eens lekker Chinezen als je trek krijgt van het zuipen. Met wellicht nog een ‘bieltje’ er bij. Maar wel goed kauwen graag!

Deel dit artikel